Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένας Αιώνας Ζωής!

http://tinywhitedaisies.tumblr.com/post/8726999846


Αφιερώνω όλη την σημερινή μέρα καθώς και πολλά ακόμα που έχω στην ψυχή μου, στην γιαγιάκα μου που κλείνει σήμερα 1 ολόκληρο αιώνα ζωής!
Δεν είναι κάτι απλό... Είναι λίγοι οι άνθρωποι που καταφέρνουν να φτάσουν τα 100...
Γεννηθείς το 1913 στην Σινασό της Καππαδοκίας, η γιαγιά μου η Κατίνα (έχω και το όνομα της) λίγοι γνωρίζουν και ελάχιστοι μπορούν να φανταστούν τι έχει δει και τι έχει ζήσει αυτή η γυναίκα.
Μοναχοκόρη, από πλούσια οικογένεια, τελειόφοιτος της Γαλλικής Ακαδημίας, με προσωπικό σοφέρ... Μια καλοαναθρεμμένη κόρη, μια "κοκόνα" που έμελλε να γνωρίσει τον μεσοαστό και νεότερο από εκείνη σύζυγο της στην Κωνσταντινούπολη και να φτιάξουν μια όμορφη οικογένεια..τον πατέρα μου και την θεία μου...
Για τον παππού μου, δεν μπορώ να σου πω, σχεδόν, τίποτα γιατί δυστυχώς τον έχασαν αρκετά χρόνια προτού γεννηθώ, το 1978...το μόνο που έχω να πω είναι πως έγινε ένας μεγάλος και αξιοσέβαστος επιχειρηματίας, άσχετα από την λιγότερο πλούσια καταγωγή του..

Είμαι από τα τυχερά παιδιά που τα μεγάλωσαν οι γιαγιάδες και ένας παππούς οι οποίοι ήταν πάνω απ όλα άνθρωποι, μου είχαν μεγάλη λατρεία, μιας και ήμουν το πρώτο παιδί στην οικογένεια αλλά πάντοτε με σεβασμό και εκτίμηση προς τους γονείς μου, που ποτέ δεν παρέβλεψαν και δεν συμπεριφέρθηκαν διαφορετικά από την διαπαιδαγώγηση που είχαν ορίσει οι γονείς μου!

Τόσα χρόνια χήρα, δεν την θυμάμαι ποτέ να γκρίνιαξε για το παραμικρό!
Έμενε μόνη της και της άρεσε πολύ, ήθελε να είναι ανεξάρτητη και να μην επιβαρύνει κανέναν... Μέχρι πριν 5 χρόνια, θυμάμαι με υποδέχτηκε με τον καλό μου, τον αδελφό του και την γυναίκα του στο σπίτι της, μας έψησε καφέ και μας προσέφερε κουλουράκια και αλμυρά.
Μέχρι πριν 5 χρόνια, ακόμα, μαγείρευε καθημερινά στον "μπέμπη της" (ο πατέρας μου...) για να τρώει στην δουλειά...

http://www.treehousegiftandhome.com/grisliansi.html

Αυθεντική Πολίτισσα, το χέρι της στην μαγειρική ζωγράφιζε! Οι γεύσεις μοναδικές και ανεπανάληπτες! Πρώτη κουβέντα με το που μας έβλεπε, φάγατε; πεινάτε; και όχι τι να σας φτιάξω, αλλά, έχω ετοιμάσει γεμιστά, πουρέ, κολοκυθάκια, μελιτζάνες.....και και και και και ..... και όλα αυτά μαζί, χωρίς να έχεις πάει εκεί για φαγητό... αλλά η ίδια, πάντα λιγόφαγη και στυλάκι!
Μέχρι πριν 2 εβδομάδες, που πήγα να την δω στο νοσοκομείο, σε κακή κατάσταση με οξυγόνα κλπ, ρώτησε αν έχουμε φάει και τι να μας κεράσει....; Το πιστεύεις αυτό;;;! έκλαψα...
Στα 100, έχοντας σώας τα φρένας, καταλαβαίνει με κάθε λεπτομέρεια την κατάσταση της και την κατάντια του ανθρώπου...παρακαλάει να φύγει αλλά μάλλον ο Θεός, ξέρει καλύτερα!
Αν με ρωτήσετε, δεν έχει ξαναυπάρξει αυτή η γυναίκα! Και είναι τόσο δύσκολο να ξαναυπάρξει στο μέλλον...
Ανεξάρτητη, μορφωμένη, βράχος, ευαίσθητη, πανέξυπνη, μια ήσυχη δύναμη, υπομονετική, υπερήφανη, σκληρή όταν ήταν απαραίτητο και περισσότερο με τον εαυτό της...
Χήρεψε πολύ νέα αλλά αφιερώθηκε στα παιδιά και αργότερα στα εγγόνια της.
Όλη μου την ευγένεια την οφείλω σε εκείνη, μιας και θυμάμαι να με πιάνει πονοκέφαλος, έχοντας την, πάνω από το κεφάλι μου να μου επαναλαμβάνει συνεχώς "το ευχαριστώ" και "το παρακαλώ"!
Άλλοτε να με κυνηγάει από πίσω... "τις παντόφλλλες σου, μπρε παιδί μου...τσ τσ τσ!"
"Αμάν, πια! Δεν βάζετε γλλλώσσα μέσα σας, για;"

Είναι τόσο σπάνιο σε αυτή την ηλικία και σε αυτή την κατάσταση, να είναι κάποιος τόσο υπερήφανος..! Εγώ που το ζω, καθημερινά με εκπλήσσει!
Μέχρι πριν 1μισι χρόνο όλα ήταν μια χαρά, μέχρι που έπεσε και χτύπησε.. έμεινε στο κρεββάτι και στην φροντίδα της θείας μου. Ευτυχώς, είναι και τώρα στο σπίτι.
Εγώ, θέλω να της ευχηθώ, να συνέλθει γρήγορα από το βαρύ κρύωμα που την ταλαιπωρεί εδώ και καιρό και να την δω να μου χαμογελάει ξανά, ήρεμη και ήσυχη...

Κάθε φορά που την ρωτούσα, σαν παιδάκι, "γιαγιά, πόσο χρονών είσαι;" μου έλεγε 100.. τυχαίο;..
Κ.

http://brabournefarm.blogspot.com/2011/05/dressing-pretty.html


Υ.Γ. Ένα μεγάλο μπράβο (που ξέρω πως δεν είναι τίποτα) για τους ανθρώπους-φροντιστές, που στην δική μου ζωή, είναι η μητέρα μου για την μια γιαγιά μου και η θεία μου για την άλλη, οι οποίες πραγματικά υποφέρουν τα πάνδεινα για να μπορέσουν να φροντίσουν της μητέρες τους, με αϋπνίες, οικονομικές δυσκολίες, αγωνία, τρόμο και πολύ πολύ αγάπη!
Είναι αξιοθαύμαστος όποιος μπορεί να αναλάβει τέτοια ευθύνη και όχι, δεν το κάνουν όλοι, ούτε καν για τους γονείς τους..!







Σχόλια

  1. Μια δημοσίευση που λάτρεψα Κατερινάκι μου!
    Δεν γνώρισα καθόλου γιαγιάδες...Μονάχα τον έναν παππού μου. Κι όμως συγκινήθηκα!
    Μη σου πω ότι αν ψηφίζαμε την καλύτερη σου δημοσίευση σε αυτή θα έδινα 10 με τόνο!
    Να τη χαίρεστε τη γιαγιά , να γίνει καλά και να πάει όσο της γράφει ο Θεός!
    Πραγματικά να ενώσουμε τις προσευχές μας αν θες!
    Φιλάκια γλυκό μου κορίτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Αριστέα μου!!!
      Είναι λόγια βγαλμένα από την αγάπη μου για εκείνη και την άλλη μου γιαγιά...θα γράψω κάποια στιγμή και για την δεύτερη..Οι γιαγιάδες και οι παππούδες είναι ότι καλύτερο μπορεί να συμβεί στα εγγόνια!!
      Θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα εαν μπορούσατε να προσευχηθείτε για την γιαγιά μου...μόλις επέστρεψα, είχα πάει να την δω και δεν είναι καθόλου καλές οι προβλέψεις...
      Σε ευχαριστώ για όλα!
      Πολλά φιλάκια!

      Διαγραφή
  2. Λατρεμένες γιαγιάδες!
    Να την έχει ο Θεός καλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πολυ τρυφερη η αναρτηση σου!!περαστικα στην γιαγια και ευχομαι να την εχετε κοντα σας πολλα χρονια ακομα!!φιλια πολλα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Αλεξάνδρα μου!
      Μακάρι...σε ευχαριστώ πολύ!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Ολόθερμες ευχές στη γιαγιά σου...να γίνει γρήγορα καλά και να σας φιλέψει αγάπη όπως κάνει τόσα χρόνια...Περαστικά της!!

    Με συγκίνησε η ανάρτηση σου...όλα θα πάνε καλά,θα δεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά κοριτσάκι μου για τα όμορφα σου λόγια!
      Ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  5. Τι όμορφα που μίλησες για τη γιαγιά σου..και πόσο με συγκίνησες..μακάρι να γίνει καλά!
    Να είσαι καλά κοριτσάκι...φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, Μαράκι μου, σε ευχαριστώ πολύ!!!
      Μακάρι, πραγματικά.. αλλά είναι πολύ δύσκολο...ότι θέλει ο Θεός..!
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  6. Κατερίνα μου πόσο με συγκίνησες!! Να γίνει καλά εύχομαι και να μην ταλαιπωρείται.. Έχω τεράστια αδυναμία στην τρίτη ηλικία, δυστυχώς τους έχασα όλους και μου λείπουν πολύ! Πραγματικά αξιέπαινοι όσοι φροντίζουν ηλικιωμένους ανθρώπους με αγάπη και σεβασμό!Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Κατερινάκι μου και σ'ευχαριστώ πολύ!
      Το δέσιμο που έχουμε με τους παππούδες-γιαγιάδες είναι όντως μοναδικό και πραγματικά είναι δύσκολο πολύ όταν τους αποχωριζόμαστε..
      Όπως τα λες για τους φροντιστές και για μένα θα έπρεπε να υπάρχει κρατική μέριμνα για την εκπαίδευση και την υποστήριξη αυτών των ατόμων...αλλά που...
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  7. Ααχ, με συγκίνησες ...παλιοκόριτσο...πάρα πολύ όμορφο και γλυκό !!!
    Επίσης, με έκανες να θυμηθώ κι εγώ την "Σμυρνιά" γιαγιάκα μου...δεν ξέρω βρε παιδί μου...αυτές οι γυναίκες που είχαν καταγωγή Μικρασιάτικη ή Κωνστ/πολίτικη ήταν αλλιώς ...άλλος αέρας, άλλη κουλτούρα, άλλη φινέτσα, άλλο μπρίο... Ανατολίτικο !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ριάκι μου γλυκό!
      Είδες πόσο μοιάζουν μεταξύ τους; Είναι πραγματικά μοναδικές!
      Φιλάκια πολλα!!!

      Διαγραφή
  8. Τη γνώρισα κι εγώ μέσα από τα λόγια σου τη γιαγιά Κατίνα -και τη δική μου έτσι την έλεγαν- και σαν να την είδα μπροστά μου! Περήφανη, αγέρωχη και τρυφερή συνάμα! Να τη χαίρεστε, να γίνει γρήγορα καλά και να ζήσει ακόμα χρόνια όσα βαστάει η καρδούλα της! Αμέ, γιατί όχι, ζουν και 110!!
    Την αγάπησα τη γιαγιά σου Κατερινάκι, τόσο ωραία τα είπες !!
    Να μου είστε καλά και να χαμογελάτε !!

    Φιλάκια κορίτσι μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκό μου Lyrielaki σε ευχαριστώ πολύ!
      Χαίρομαι πολύ που ταυτίστηκες και κατάφερα να κάνω ζωντανή την περιγραφή μου και να δείτε και εσείς έστω και κάτι μικρό σε εκείνη μέσα από τα μάτια μου!
      Να είσαι καλά κορίτσι μου!
      Φιλάκια!!!

      Διαγραφή
  9. Τι γλυκειά η γιαγιά σου... Μας συγκίνησες. Σου εύχομαι να πάρεις τα χρόνια της και όλα τα θετικά του χαρακτήρα της!!

    Περαστικά της ευχομαι και να γίνει καλά γρήγορα για να σας ξαναμαγειρεύει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά κορίτσι μου!
      Ευχαριστώ πολύ για όλα!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  10. Κατερινάκι μου εύχομαι να γίνει γρήγορα καλά η γιαγιά Κατίνα!!! Την θυμάμαι πολύ γλυκά....καλοσυνάτη, ευγενική και όμορφη!!! Πράγματι άλλοι άνθρωποι τόσο οι Μικρασιάτες όσο και οι Πόντιοι (για να ευλογίσω και εγώ τα γένια μου....). Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την θυμάσαι, βρε Μαράκι μου;!
      Έτσι ακριβώς όπως λες ήταν πάντα!
      Έτσι, έτσι και οι Πόντιοι!
      Πολλά Φιλάκια!!!

      Διαγραφή
  11. Ελένη Νικολαϊδου21 Μαρτίου 2013 - 2:49 μ.μ.

    Υπέροχη γιαγιά, υπέροχη εγγονή !!! Σε ζηλεύω που την έχεις ακόμη και εύχομαι να την έχεις για πολύ πολύ καιρό ακόμη !!! Σου αξίζει !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενάκι μου, σε ευχαριστώ πολύ!!!
      Μακάρι να την έχω και να είναι καλά! Μακάρι να συνέλθει..
      Φιλάκια!!!

      Διαγραφή
  12. Κατερινάκι μου συγκινήθηκα... Έχασα την προγιαγιά μου πριν από λίγα χρόνια, σε ηλικία τότε 87 ετών κι ακόμα νομίζω ότι θα τη συναντήσω, έμενε βλέπεις κάτω από το σπίτι μας...

    Είσαι πολύ τυχερή που έχεις κι εσύ μια τέτοια γιαγιά! Να τη χαίρεσαι κοριτσάκι μου και να της δείχνεις πόσο την αγαπάς, τίποτα άλλο δεν χρειάζεται να ξέρεις...!

    Να το κάνεις γιατί εγώ δεν το έκανα, χανόμουν στις υποχρεώσεις μου και δεν πήγαινα να τη βλέπω συχνά... Τώρα εύχομαι να περνούσα περισσότερο χρόνο μαζί της για να μη νιώθει μόνη...

    Αχ με συγκίνησες πολύ... Πανέμορφη η ανάρτησή σου...
    Εύχομαι να βελτιωθεί η υγεία της και να μη στεναχωριέσαι και να ανησυχείς άλλο...

    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Μαράκι μου γλυκό!
      Ξέρω πολύ καλά το συναίσθημα που περιγράφεις γιατί είχα και εγώ την ίδια αίσθηση όταν έχασα τον παππού μου..ότι δεν του είπα πως τον αγαπώ και δεν πέρασα όσο χρόνο θα ήθελα μαζί του..
      Για αυτό ακριβώς και με τις δυο γιαγιάδες μου, τώρα προσπαθώ όσο μπορώ να τους το λέω και να τους το δείχνω!
      Σε ευχαριστώ!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  13. Τι γλυκιά ανάρτηση-αφιέρωμα στη γιαγιάκα!
    Τυχερή που σε έχει αλλά και εσυ τυχερή που βρίσκεται στο πλευρό σου!
    Μακάρι όλα να πάνε δεξιά!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα γλυκιά μου myStickland!
      Αυτά είναι αμοιβαία!
      Σε ευχαριστώ πολύ!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  14. αχ Κατερίνα μου.. πολύ με συγκίνησες.. και γω από μωρό με τον παππού και τη γιαγιά μεγάλωσα στο χωριό, μέχρι να πάω σχολείο που ήρθαμε και Κρήτη.. δυστυχώς κανείς από τους δυο δε ζει πια, η γιαγιά μου "έφυγε" πέρισυ 3 μήνες μετά το χαμό της μητέρας μου.. μια γιαγιά μόνο μου έχει μείνει εδώ στην Κρήτη (τον παππού ούτε εγώ τον γνώρισα) και είναι και περήφανη όσο δεν πάει.. αν και κοντεύει και μένα τα 100, δε μπορεί να φροντίσει τον εαυτό της, πάσχει και από Αλτσχάιμερ.. κάποιες στιγμές μας λέει πότε θα έρθει ο μπάρμπα Μιχάλης (δηλ. ο Αρχάγγελος) να την πάρει!! λογικό, δεν καταλαβαίνει τίποτα, ούτε καν μας αναγνωρίζει και μόλις έχει αναλαμπές και καταλαβαίνει όλο κλαίει που δε μας θυμάται.. ντρέπεται.. στενάχωρο αλλά τι να κάνεις.. ίσως και μεις αν ζήσουμε τόσο να βρεθούμε στα ίδια.. φιλάκια πολλά, να χαίρεσαι την πολύχρονη γιαγιάκα σου!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευάκι μου σε καταλαβαίνω απόλυτα!
      Έχω την άλλη μου γιαγιά με άννοια η οποία είναι και νεότερη και τα ζω και αυτά καθημερινά!
      Το σημαντικό είναι ότι είστε και εσείς μια δεμένη οικογένεια και ο ένας κοντά στον άλλο! Αυτό είναι το μόνο σημαντικό!
      Πώ πω...πόσο φοβερό αυτό με τον Αρχάγγελο...και οι δικιές μου λένε κατα καιρούς κάποια ανατριχιαστικά..το πιστεύω πως έχουν μεταφυσικές επαφές ώρες ώρες...!
      Η γλυκιά σου η άλλη δεν άντεξε και είναι φυσικό....
      Και εγώ αυτό σκέφτομαι πως θα βρεθούμε στα ίδια αλλά τι να πεις...το μόνο που μπορούμε να ευχόμαστε είναι να έχουμε κοντά μας τους ανθρώπους μας!
      Σε ευχαριστώ για όλα!!
      Πολλά πολλά φιλάκια!!!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Θα χαρώ να διαβάσω τη δική σας Άποψη!

Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γενέθλια του Blog...με Δώρο!

Σήμερα έχουμε γενέθλια! 5 Χρόνια γιορτάζει το Blogόσπιτο μου :-) Μπορεί τα τελευταία δύο χρόνια να μην το τιμώ όπως θα ήθελα και του αρμόζει με τις αναρτήσεις μου, όμως όπως συμβαίνει πάντα με το σπίτι μας, έτσι και αυτό είναι εδώ ζωντανό γεμάτο αγάπη να δώσει και πάντα με ανοιχτές τις πόρτες του! Ξέρω, έχουμε χαθεί... Όλη η γνωστή γειτονιά μας τρέχει με χιλιάδες άλλες ασχολίες όμως αυτή είναι μια καλή γειτονιά με υπέροχους γείτονες που ακόμη και αν δεν συναντιόμαστε συχνά, ξέρουμε πως μπορούμε να πεταχτούμε δίπλα για μια Καλημέρα!
Ακόμη και όλους εσάς που δεν σας ξέρω αλλά βλέπω πως με παρακολουθείτε ακόμη και ας μην έχετε αφήσει ποτέ το σχόλιο σας, σας ευχαριστώ! Σας ευχαριστώ που έρχεστε και αφιερώνετε χρόνο να με διαβάσετε γιατί η παρουσία σας είναι πολύ σημαντική!

Διάλεξα σήμερα να σας μιλήσω για το τι είναι αυτό που κάνω. Θα έχετε καταλάβει ήδη από τις τελευταίες μου αναρτήσεις πως σας μιλώ για το Coaching. Τι είναι όμως το coaching και τι το κάνει τόσο σημαντικό;
Το Coaching ε…

Ιστορίες της διπλανής κρίσης, Παρουσίαση Βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη

Σήμερα έζησα μία από τις πιο ιδιαίτερες εμπειρίες μου. Μέρες τώρα είχα δει την ενημέρωση για την Παρουσίαση του πρωτότοκου βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη και είχα δηλώσει πως θα παρευρεθώ, αλλά όταν έχεις μικρό παιδί τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι τελεταία στιγμή... Τελικά η τύχη, αυτή τη φορά, ήταν με το μέρος μας και καταφέραμε να παρευρεθούμε. Με την ψυχή στο στόμα βέβαια γιατί έπρεπε να επιστρέψουμε το συντομότερο στη μικρή αλλά τα καταφέραμε... και ήταν από τις ωραιότερες επιλογές που έχω κάνει!
Ότι και να πω είναι λίγο για την Μαρία που την γνώρισα επιτέλους από κοντά αλλά και για την γραφή της...! Γλυκιά, ευγενέστατη, ταπεινή, αληθινή και αξίζει τόσο όλο αυτόν τον κόσμο που ήρθε να την τιμήσει, όσο και χιλιάδες αναγνώστες που αξίζει να την διαβάσουν. Η γραφή της μοναδική, αληθινή σαν την ίδια, ζωντανή, βγαλμένη απ τις εμπειρίες της που όμως αγγίζουν απαλά αλλά βαθιά τις εμπειρίες όλων μας. Τα υπέροχα αλλά μετρημένα λόγια που ακούσαμε από τους συνεργάτες και τον εκδότη της, ήταν …

Happy...MindFul November!

Καλό Μήνα φίλοι μου! Εύχομαι να έχουμε έναν όμορφο Νοέμβρη που θα μας βάλει σιγά αλλά σταθερά και αισιόδοξα σε Χριστουγεννιάτικη Διάθεση!
Σκέφτηκα για αυτόν τον μήνα να παίξουμε ένα "παιχνίδι"!
Μπορεί να το ονομάζω έτσι όμως είναι από τα πιο δυνατά εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την προσωπική μας ενδυνάμωση! Ο καθένας με τον χρόνο του και για όσο του είναι εφικτό, σας προτείνω να προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο Ενσυνείδητοι (Mindful)! Τι σημαίνει αυτό άραγε;
Καθημερινά λειτουργούμε όλοι μας, λίγο ή πολύ, ως ρομπότ.....  Ακολουθούμε σταθερή ρουτίνα, κάνουμε μηχανικές κινήσεις, συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει, όσο και αν μερικές φορές το μυαλό μας πάει να σκεφτεί πιο δημιουργικά, επαναφέρουμε με τρομερή μαεστρία τον εαυτό μας στην "πραγματικότητα" (ποια πραγματικότητα άραγε;) και γενικότερα παραμένουμε στα δεδομένα και τις σταθερές μας μη τυχόν και βγούμε απ τη ζώνη ασφαλείας μας.... Οι ασκήσεις ενσυνειδητότητας μας βοηθούν να βιώσουμε…

Secret Santa swap 2017

5 Χρόνια Blogging...με Δώρο!

Δε...Δε Musical !