Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

MoodBoard #28, Κάτι Νέο.

Μ' αυτά και μ΄ εκείνα έχω πάρα πολύ καιρό να αναρτήσω MoodBoard και ξαφνικά αισθάνθηκα την ανάγκη να το κάνω γιατί τελικά γράφω όταν το έχω ανάγκη. Θαυμάζω τρομερά τους ανθρώπους που μπορούν και δημοσιεύουν αναρτήσεις σχεδόν καθημερινά αλλά εγώ δεν μπορώ. Θέλω να αισθανθώ να έχω κάτι σημαντικό (τουλάχιστον κατ'εμέ) να πω.
Αυτές τις ημέρες αισθάνομαι
μια δημιουργική φαγούρα μέσα μου, στο μυαλό μου, στα χέρια μου. Δεν είναι εύκολο ούτε για εμένα την ίδια να ξεκαθαρίσω τι ακριβώς θέλω και ψάχνω όμως έχω μία πολύ καλή διαίσθηση. Το σπίτι μας δεν έχει ολοκληρωθεί φυσικά όσον αφορά τη διακόσμηση και είμαι σε τρομερό παροξυσμό ψάχνοντας σχετικά site ενώ έχω σεληνιαστεί κυριολεκτικά καθώς έμαθα πως βγήκε ο νέος κατάλογος του ΙΚΕΑ και μάλιστα μια φίλη είδε έξω απ το σπίτι μου να μοιράζουν τον κατάλογο αλλά κατάλογο δεν έχω βρει ακόμη στη πόρτα μου και όπως καταλαβαίνετε τον αναμένω πως και πως να τον ξεφυλλίσω και να πάρω ιδέες!
Από την άλλη σκεφτόμαστε να πάρουμε σκύλο καθώς εγώ έχω μεγαλώσει με σκυλιά και αρκετά άντεξα χωρίς ένα στο σπίτι μου αλλά προβληματίζομαι για το ίδιο το σκυλί το οποίο δεν θέλω να το έχω 8 ώρες καθημερινά κλεισμένο στο διαμέρισμα μόνο του. Θεωρώ πως επειδή πλέον θα είναι μια δική μας απόκτηση ως ενήλικες και σκεπτόμενοι άνθρωποι πρέπει να υπολογίσουμε όλες τις παραμέτρους και να πάρουμε ώριμα την απόφαση. Φυσικά και έχω ήδη βγάλει τα μάτια μου σε άρθρα για την σωστή εκπαίδευση και άλλα πολλά!
Άρα τα χεράκια μου είναι δεμένα και ας μου λένε πολλοί πως είναι πολλά τα σκυλιά που μένουν καθημερινά μόνα τους και δεν παθαίνουν τίποτα... Εσείς τι λέτε;
Τέλος, θα ήθελα να διαμαρτυρηθώ εντόνως (ούτε και εγώ ξέρω που...) γιατί ταλαιπωρούμαι πάνω από ενάμιση μήνα με μια αλλεργία η οποία με έχει αναγκάσει να απέχω από πολλές τροφές οι οποίες μάλιστα είναι και σημαντικές όπως π.χ. τα φρούτα. Θέλω φρούτα! Θέλω ντομάτα! Θέλω να φάω κάτι άλλο εκτός από μοσχάρι και μακαρόνια... μπούχου, μπούχου! Τώρα κατάλαβα πόσο κοιλιόδουλη είμαι..Μη μου στερήσεις φαγητό.... Αφήστε που έγινα και εξπερ στο κρυφτό... με τον ήλιο! Απαγορεύεται...
Όπως έλεγε και μια φίλη στο facebook "Ψιτ, εσύ που μας γκαντεμιάζεις; Καθρεφτάκι, ρε!"

Σας φιλώ γλυκά και σας χαρίζω απλόχερα χαμόγελα γιατί έτσι ξέρω εγώ...
Το χαμόγελο όλα τα νικά!
Κ.









































Η ιδέα του Weekly MoodBoard είναι της Lyriel από το BiScoto
και συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:

Σχόλια

  1. Αχ... Τι να σου πω που κι εμείς είδαμε και πάθαμε να τελειώσουμε το σπίτι :( πολλή κούραση και τρέξιμο. Ευτυχώς τελείωσαν τα βάσανα. :P
    Τώρα για το σκύλο, αν και δεν είχα ποτέ, βλέπω από τη θεία μου που δεν μπορεί να πάει πουθενά, πρέπει συνέχεια κάποιος να είναι στο σπίτι γιατί παθαίνει κατάθλιψη, κάνει εμετούς και τέτοια... Νομίζω όμως πως αν το εκπαιδεύσεις από την αρχή πως θα μένει μόνο του κάποιες ώρες της ημέρας, δε θα έχει πρόβλημα.. Από την άλλη είναι και το γεγονός ότι θα πρέπει να το πηγαίνεις πρωινή βόλτα για την ανάγκη του, γιατί θα πάθουν τα νεφρά του... Δεν ξέρω, είμαι πολύ επιφυλακτική με τα σκυλάκια γιατί τα θεωρώ δέσμευση...
    Ταλαιπωρείσαι τώρα με την αλλεργία, ε? :( Περαστικά εύχομαι!!
    Φιλάκια πολλά, καλό σαββατοκύριακο να έχεις κοπέλα μου!!! Να περνάς όμορφα!!! ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως τελικά ένα σπίτι δεν τελειώνει ποτέ, όλο κάτι ζητά και του λείπει, τουλάχιστον όταν είναι οι οικοδέσποινα τρελή με τη διακόσμηση σαν εμένα..χιχιχι!
      Γνωρίζω όλες τις υποχρεώσεις για αυτό είμαι και έτσι επιφυλακτικη... Έχει να πέσει πολύ μελέτη επι του θέματος! :-)
      Σε ευχαριστώ κοριτσάκι μου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Αχ βρε Κατερίνα μου κουράγιο!
    Εγώ έχω σκύλο εδώ και 10 χρόνια. Γενικά δεν μπορώ να φανταστώ το σπίτι χωρίς ένα ζώο.
    Είναι αγάπη, είναι και δέσμευση φυσικά αλλά εγώ (όπως όλοι στο σπίτι) τον βλέπουμε ως μέλος της οικογένειας, οπότε... καταλαβαίνεις!
    Αν το εκπαιδεύσεις από την αρχή, δεν θα έχεις ιδιαίτερο π΄ροβλημα. Κια μόνο του θα μάθει να κάθεται κάποιες ώρες και να κάνει την ανάγκη του έξω.... απλά όταν το αποφασίσετε, να είναι μια απόφαση 100% ότι αυτό το πλάσμα θα είναι μαζί σου, μέχρι το τέλος. Αυτά τα λέω σε όλους που επιθυμούν να πάρουν ένα σκυλάκι.
    Τα φιλιά μου για ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου αυτό το τέλος το ξέρω πολύ καλά...πριν δυο χρόνια έχασα τη lady μου και έκλεγα ένα 6μηνο...άσε! Ψηφίζεις ναι λοιπόν με σωστή εκπαίδευση!
      Ευχαριστώ κοριτσάκι!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Περαστικά για την αλλεργία που σε ταλαιπωρεί.
    Θα ήθελα να σου πω για το σκύλο. Επειδή πάντα είχαμε ένα ζώο στο σπίτι (κουνέλι,γάτα,σκύλος, απαραιτήτως καρδερινοκάναρα) δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μουχωρίς αυτά. Όταν έμενα μόνη μου δεν τόλμησα να πάρω όχι γιατί θα το άφηνα μόνο του 8-9 ώρες, αλλά γιατί ήταν τόσο βάρβαρα τα ωράρια μου που δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω στις άλλες ανάγκες του.
    Πρέπει να είσαι 100% συνειδητοποιημένη για να το πάρεις, να έχεις πολύ μα πάρα πολύ υπομονή τους πρώτουσ 4-6 μήνες μέχρι να μάθει. Πιστεύω πως όταν το εκπαιδεύσεις από την αρχή να είναι μόνο του δεν θα έχει πρόβλημα, φτιάξε το χώρο του βάλε παιχνίδια να ασχολείται, νεράκι και μια πάνα και θα είναι μια χαρά. ΑΠλά μετά θέλει να του αφιερώνεις χρόνο και ενέργεια όταν γυρίζεις πλέον σπίτι, θέλει τη βόλτα του πρωί και βράδυ μετά τα 3 πρώτα εμβόλια κτλ.
    Προσωπικά δεν με φοβίζει η δεσμευση του σκύλου γιατί η χαρά που μουδίνει το δοτικό αυτό ζώο δεν συγκρίνεται. Είναι το αγχολυτικό μου!
    Φιλάκια και καλές αποφάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατάλαβα...ζωολογικός κήπος και εσείς!
      Σε ευχαριστώ πολύ για όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Είναι αδύνατο κατ' εμέ να αποφασίσει κάποιος να πάρει σκύλο και να μη τηρεί όλα αυτά που αναφέρεις.
      Όσο για τη τελευταία σου πρόταση..τα λέει όλα και συμφωνώ απόλυτα!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  4. Κατερινάκι μου , μεγάλωσα δύο σκυλιά μέσα στο σπίτι και ενώ όσο ήταν μικρά άντεχαν το 8ωρο και παραπάνω τις περισσότερες φορές, μακριά μου, όταν μεγάλωσαν αρκετά είχα θεματάκια (ειδικά με το ένα που ήταν μεγαλόσωμο). Πολλές καταστροφές λόγω μοναξιάς. Οι δικοί μου μεγάλοι άνθρωποι δεν μου έκαναν το χατίρι να ανεβαίνουν πάνω να τα παίρνουν για λίγη ώρα οπότε και αναγκαστικά κάποια στιγμή επέλεξα και για τα δύο τη λύση του ...κήπου έστω να τα προσέχουν και να έχουν παρέα.
    Αλλεργίες σε μεγάλη πια ηλικία απέκτησα κι εγώ. Με τον ήλιο το έχω τα τελευταία 5 χρόνια, στα ευαίσθητα σημεία βάζω αντιηλιακό με δείκτη προστασίας 50. Αν ξεχαστώ απλά την έβαψα!
    Στα φαγητά ανέκαθεν είχα προβλήματα και έμαθα να ζω με αυτά. Ξέρεις τι είναι να στερούμαι τα τυριά που τόσο λατρεύω; Έχω πάνω από 10 χρόνια να φάω φέτα ( παλιά όταν την έτρωγα με έτρωγε..ε κάποια στιγμή έκανα την καρδιά μου πέτρα!)
    Την ντομάτα την ξεφλουδίζω ( πάντα ) μπανάνα δεν μπορώ να φάω, βαριά φαγητά επίσης. Και δεν συνεχίζω γιατί είναι μακρύς ο κατάλογος....
    Εγώ απλά συνήθισα!
    Ζυγίζω υπέρ και κατά και προχωρώ!
    (Αλήθεια ...ευερέθιστο έντερο έχεις ή απλά αλλεργία;)

    Φιλάκια πολλά και καλή διακόσμηση να ευχηθώ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν είχα κήπο Αριστέα μου δε θα το σκεφτόμουν καθόλου αλλά εδώ ναι μεν έχουμε ένα κηπάκι στη διπλοκατοικία που μένω αλλά δεν είναι καθόλου ασφαλές το σημείο και εγώ το σκυλί μου δεν το αφήνω να κινδυνεύει από περίεργους περαστικούς... Πάντως τώρα που το λες και η δική μου όσο μεγάλωνε έκανε διάφορα στο σπίτι από εκδίκηση που λείπαμε.
      Τι είναι αυτό το κακό με τις αλλεργίες; Μέχρι τώρα είχα τη ρινίτιδα αλλά τώρα επεκτάθηκε και στα δερματικά... Όσο για το ευερέθιστο έντερο έχω και απ αυτό...χαχα! Γελάω για να μη κλάψω γιατί ώρες ώρες αισθάνομαι σα γριά με τόσα φάρμακα που κουβαλάω σε ειδικό νεσεσέρ μέσα στη τσάντα μου...Το δράμα είναι όταν με πιάνουν οι κολικοί αλλά προς το παρόν επειδή έγω καταλάβει πως αυτό κυρίως οφείλεται στο άγχος και το στρες, δεν κόβω τροφές γιατί ουσιαστικά τίποτα δε με πειράζει εάν δεν έχω τους πρώτους παράγοντες απλά απέχω από πολλές όταν είμαι σε έξαρση...
      Η αλήθεια είναι πως μαθαίνεις να ζεις με τα προβλήματα και μετά όλα προσαρμόζονται στη ζωή σου και στη καθημερινότητα σου.
      Φιλάκια κοριτσάκι μου, Καλή εβδομάδα και Καλό Μήνα να έχεις!

      Διαγραφή
  5. Κατερίνα μου,
    στο θέμα του σκύλου δεν μπορώ να σε καταλάβω, δεν είχα ποτέ. Ένα χελωνάκι είχα και μου το έκλεψαν, είχαμε κλάματα, κακό, άστα να πάνε.
    Στο θέμα των αλλεργιών θα σου κάνω συμπαράσταση μιας και εγώ είμαι σε χειρότερη θέση, μου έχει προκύψει δυσανεξία στην λακτόζη, δεν μπορώ να φάω τίποτα με γαλακτοκομικά και μέχρι και σε φάρμακα έχω θέμα, γιατί πρέπει να προσέχω μην περιέχουν λακτόζη. Οπότε σε νιώθω να ξέρεις, γνωρίζω πια τι θα πει στέρηση.
    Όσο για το σπίτι, πάντα θα νιώθεις πως και κάτι ακόμα χωρά. Εύχομαι όμως βήμα βήμα να αφήνεις το γούστο και την έμπνευση σου, να αγκαλιάζει τον χώρο σου, ώστε στο τέλος της ημέρας να χαλαρώνεις και να ηρεμείς στον χώρο σου,που μόνο στιγμές ευτυχίας και δημιουργίας θα σου θυμίζει.
    Να έχεις μια όμορφη συνέχεια στο απόγευμα σου. Σε φιλώ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πω πω βρε Μαρινάκι και αυτό με τη λακτόζη πολύ άσχημο είναι..! Τουλάχιστον υπάρχουν πολλοί που αλληλοκαταλαβαινόμαστε..!
      Πραγματικά και εγώ θεωρώ το σπίτι καταφύγιο μου και θέλω πάντα να είναι όμορφα διακοσμημένο για να μας ξεκουράζει!
      Σε ευχαριστώ Μαρινάκι! Φιλιά!

      Διαγραφή
  6. Καλησπέρα Κατερίνα μου ♥
    Χαίρομαι απίστευτα που βρίσκω το υπέροχό σου μπλογκ!
    Σου εύχομαι να 'χεις μια φανταστική νέα αρχή! Σίγουρα κάθε αλλαγή δεν είναι αναίμακτη, αλλά είμαι σίγουρη πως θα 'ναι μόνο για καλό και τελικά όλα τέλεια θα πάνε!
    Όσον αφορά το σκυλάκι, αν και δεν είχα ποτέ, γνωρίζω λόγω φίλων και αγαπημένων μερικά πραγματα, αν και σίγουρα λιγοστά. Η αποψή μου είναι πως δε θα πρέπει να το στερηθείς. Πιστεύω πως όλα είναι εφικτά, αρκεί να το εκπαιδεύσεις από την αρχή με τον σωστό τρόπο. Σίγουρα υπάρχουν θετικά και αρνητικά, αλλά νομίζω πως τίποτε δε συγκρίνεται με την αίσθηση μιας ζεστής αγκαλιάς να σε περιμένει μόλις επιστρέφεις στο σπίτι ♥
    Στο θέμα, πάλι, των αλλεργιών, το μόνο που έχω να πω είναι..Κουράγιο, θα περάσει κι αυτό :)
    Εύχομαι να 'χεις 'ενα όμορφο απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου γλυκιά μου και Καλωσόρισες!
      Σε ευχαριστώ πολύ για το πέρασμά σου από εδώ και τα όμορφα σου λόγια!
      Να είσαι καλά, σε φιλώ :-)

      Διαγραφή
  7. Κατερινιώ, είχα σκυλάκι στο πατρικό μου. Το είχαμε βέβαια στην αυλή. Θέλει πολλή φροντίδα και θέλει να έχεις χρόνο, να ασχολείσαι μαζί του. Τα ξέρεις, αφού είχες κι εσύ.
    Δυστυχώς το ωράριό μου στη δουλειά είναι απαράδεκτο πλέον, ξεκινάω στις 9 μέχρι όσο πάει, 8, 9 το βράδυ, πράγμα που με εμποδίζει από το να πάρω κάποιο άλλο, και δε θέλω να επιβαρύνω την Αναστασία με κάτι που δεν είναι σίγουρη ότι θέλει.
    Για εμένα, αν έχετε χρόνο να παίζετε μαζί του, να το πηγαίνετε βόλτες και τα σχετικά, αλλά και δίνοντάς του σωστή εκπαίδευση, πάρτε! Αλλιώς, σκούρα τα πράγματα.
    Περαστικά με την αλλεργία! Προσπάθησε να αποβάλλεις το άγχος, έχω την αίσθηση πως από εκεί ξεκινούν τα περισσότερα ψυχοσωματικά μας...
    Καλό βράδυ! Φιλιά πολλά! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Αλέξανδρε μου για τη προτροπή.
      Όσο για το άγχος, δεν θα μπορούσες να είχες περισσότερο δίκιο...!
      Να είσαι καλά, φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Καλημέρα!
    Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο να έχουμε!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλό μήνα να ευχηθώ Κατερίνα ΄και πολύ υπομονή σε ότι κι αν κάνεις, καλορίζικο για το γάμο σου.....να'στε πάντα ευτυχισμένοι κι αγαπημένοι. Το χαμόγελο όντως όλα τα νικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσήρθες Κατερίνα!
      Σε ευχαριστώ για όλα, χαίρομαι που συμφωνούμε στο χαμόγελο ;-)
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  10. το τελειότερο είναι να φτιάχνεις το σπίτι σου και να ψάχνεις πραματάκια και ιδέες!!!!!!!! :) χμμμ, για το σκυλάκι δεν ξέρω, σίγουρα είναι μια παρέα, τώρα το ότι θα μένει μόνο του δεν ξέρω πολλά να σου πω..δεν είμαι ειδικός.. αναλόγως μάλλον τη ράτσα? :) είναι ευθύνη σίγουρα! εύχομαι η αλλεργία να μη κράτησε για πολύ!!! φιλάκια πολλά Κατερίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Θα χαρώ να διαβάσω τη δική σας Άποψη!

Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γενέθλια του Blog...με Δώρο!

Σήμερα έχουμε γενέθλια! 5 Χρόνια γιορτάζει το Blogόσπιτο μου :-) Μπορεί τα τελευταία δύο χρόνια να μην το τιμώ όπως θα ήθελα και του αρμόζει με τις αναρτήσεις μου, όμως όπως συμβαίνει πάντα με το σπίτι μας, έτσι και αυτό είναι εδώ ζωντανό γεμάτο αγάπη να δώσει και πάντα με ανοιχτές τις πόρτες του! Ξέρω, έχουμε χαθεί... Όλη η γνωστή γειτονιά μας τρέχει με χιλιάδες άλλες ασχολίες όμως αυτή είναι μια καλή γειτονιά με υπέροχους γείτονες που ακόμη και αν δεν συναντιόμαστε συχνά, ξέρουμε πως μπορούμε να πεταχτούμε δίπλα για μια Καλημέρα!
Ακόμη και όλους εσάς που δεν σας ξέρω αλλά βλέπω πως με παρακολουθείτε ακόμη και ας μην έχετε αφήσει ποτέ το σχόλιο σας, σας ευχαριστώ! Σας ευχαριστώ που έρχεστε και αφιερώνετε χρόνο να με διαβάσετε γιατί η παρουσία σας είναι πολύ σημαντική!

Διάλεξα σήμερα να σας μιλήσω για το τι είναι αυτό που κάνω. Θα έχετε καταλάβει ήδη από τις τελευταίες μου αναρτήσεις πως σας μιλώ για το Coaching. Τι είναι όμως το coaching και τι το κάνει τόσο σημαντικό;
Το Coaching ε…

Ιστορίες της διπλανής κρίσης, Παρουσίαση Βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη

Σήμερα έζησα μία από τις πιο ιδιαίτερες εμπειρίες μου. Μέρες τώρα είχα δει την ενημέρωση για την Παρουσίαση του πρωτότοκου βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη και είχα δηλώσει πως θα παρευρεθώ, αλλά όταν έχεις μικρό παιδί τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι τελεταία στιγμή... Τελικά η τύχη, αυτή τη φορά, ήταν με το μέρος μας και καταφέραμε να παρευρεθούμε. Με την ψυχή στο στόμα βέβαια γιατί έπρεπε να επιστρέψουμε το συντομότερο στη μικρή αλλά τα καταφέραμε... και ήταν από τις ωραιότερες επιλογές που έχω κάνει!
Ότι και να πω είναι λίγο για την Μαρία που την γνώρισα επιτέλους από κοντά αλλά και για την γραφή της...! Γλυκιά, ευγενέστατη, ταπεινή, αληθινή και αξίζει τόσο όλο αυτόν τον κόσμο που ήρθε να την τιμήσει, όσο και χιλιάδες αναγνώστες που αξίζει να την διαβάσουν. Η γραφή της μοναδική, αληθινή σαν την ίδια, ζωντανή, βγαλμένη απ τις εμπειρίες της που όμως αγγίζουν απαλά αλλά βαθιά τις εμπειρίες όλων μας. Τα υπέροχα αλλά μετρημένα λόγια που ακούσαμε από τους συνεργάτες και τον εκδότη της, ήταν …

Happy...MindFul November!

Καλό Μήνα φίλοι μου! Εύχομαι να έχουμε έναν όμορφο Νοέμβρη που θα μας βάλει σιγά αλλά σταθερά και αισιόδοξα σε Χριστουγεννιάτικη Διάθεση!
Σκέφτηκα για αυτόν τον μήνα να παίξουμε ένα "παιχνίδι"!
Μπορεί να το ονομάζω έτσι όμως είναι από τα πιο δυνατά εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την προσωπική μας ενδυνάμωση! Ο καθένας με τον χρόνο του και για όσο του είναι εφικτό, σας προτείνω να προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο Ενσυνείδητοι (Mindful)! Τι σημαίνει αυτό άραγε;
Καθημερινά λειτουργούμε όλοι μας, λίγο ή πολύ, ως ρομπότ.....  Ακολουθούμε σταθερή ρουτίνα, κάνουμε μηχανικές κινήσεις, συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει, όσο και αν μερικές φορές το μυαλό μας πάει να σκεφτεί πιο δημιουργικά, επαναφέρουμε με τρομερή μαεστρία τον εαυτό μας στην "πραγματικότητα" (ποια πραγματικότητα άραγε;) και γενικότερα παραμένουμε στα δεδομένα και τις σταθερές μας μη τυχόν και βγούμε απ τη ζώνη ασφαλείας μας.... Οι ασκήσεις ενσυνειδητότητας μας βοηθούν να βιώσουμε…

Secret Santa swap 2017

5 Χρόνια Blogging...με Δώρο!

Δε...Δε Musical !