Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Τέχνη: Ανάγκη, Διέξοδος ή Πολυτέλεια;



Πολλοί ασχολούμαστε με διάφορες μορφές της.
Μάθε τέχνη κι άστηνε έλεγαν οι παλιοί εννοώντας να γίνεις τεχνίτης σε κάτι, να πιάνουν τα χέρια σου, ούτως ώστε αν ποτέ χρειαστεί και έρθεις στην ανάγκη, τουλάχιστον να μην πεινάσεις... Σήμερα μας έχουν κόψει και αυτό..Πόσοι είναι οι άνεργοι τεχνίτες;

Ας πάμε όμως στην τέχνη αυτή καθεαυτή. Όχι όλος ο κόσμος αλλά πάρα πολύς έχει μια τέχνη που αγαπά, που ασχολείται τις ελεύθερες ώρες του ή ακόμη είναι και το επάγγελμα του και από αυτή ζει!
Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση;
Κατά πόσο είναι εφικτό να ζήσεις από την τέχνη; Μήπως τελικά για αυτό λένε πως η τέχνη είναι για λίγους;
Μήπως πρέπει να είσαι ήδη οικονομικά εύρωστος για να μπορέσεις να επενδύσεις επάνω της και ίσως μια μέρα εκείνη να σου επιστρέψει λίγα ή και πολλά από τα χρήματα που σπατάλησες για χάρη της;
Ή μήπως δεν σε νοιάζει αν τελικά θα σου επιστρέψει κάτι;...

Σχεδόν για όλους όσους ασχολούνται με την τέχνη, αποτελεί ανάγκη!
Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιος να χορεύει ή να παίζει στο θέατρό ή να ζωγραφίζει αν δεν είναι εσωτερική του ανάγκη, αν δεν ικανοποιείται κάτι πολύ βαθιά μέσα του.
Πως, λοιπόν κάποιος που την έχει ανάγκη και θέλει να ασχολείται όλη του την ζωή με αυτή αλλά δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να την "ταΐζει" συνεχώς, θα τα καταφέρει; Θα πρέπει ή να την αφήσει, να την ξεχάσει και μαζί να χάσει ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού του ή να ασχολείται μαζί της καθαρά ως χόμπι.


Και πάμε στο σκέλος χόμπι... Μιλώντας προσωπικά για το θέμα που με απασχολεί, πραγματικά εξοργίζομαι με όλες τις σχολές χορού που δεν λένε να κατεβάσουν τις τιμές τους, χωρίς απαραίτητα να προσφέρουν την ανάλογη ή καν καλή ποιότητα!
Ανανέωσα το γυμναστήριο με 120 ευρώ τον χρόνο! Τον χρόνο! Για να πηγαίνω όποτε και όσο θέλω...όμως δεν μου προσφέρει ότι μου προσφέρει ο χορός...δεν με γεμίζει, απλά με γυμνάζει.
Δεν με συγκινεί, δεν με κάνει καλύτερη, δεν με κάνει να φεύγω από εκεί χαμογελώντας, δεν με ανατριχιάζει!
Μόνο ο χορός τα κάνει όλα αυτά και οι σχολές μπαλέτου οι οποίες συνήθως έχουν τα στυλ που ακολουθώ εγώ, εξακολουθούν να έχουν ψηλά τον αμανέ!
Ευτυχώς βέβαια υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις στον κανόνα και εκεί είναι που ελπίζω...
Κάποτε μπήκα στην διαδικασία να το σκεφτώ επαγγελματικά αλλά όταν μου είπαν πως αν θέλω να γίνω κάτι αξιόλογο θα πρέπει να μείνω για πάντα στο εξωτερικό, φοβήθηκα, πάγωσα, έμεινα εδώ...
Δεν είχα το θάρρος να τα παρατήσω όλα και να φύγω μακριά από όλους για την τέχνη μου, όμως έχω το δικαίωμα να την απολαμβάνω ως χόμπι σε προσιτές τιμές!
Τώρα που το σκέφτομαι, βέβαια, συνειδητοποιώ πως μάλλον συνάντησα και τους λάθος ανθρώπους σε αυτή την πορεία...



Ο χορός όμως δεν είναι το μόνο ακριβό χόμπι ή επάγγελμα.
Σχεδόν όλες τις τέχνες αν θες να σε πληρώσουν κάποια μέρα, πρέπει να τις πληρώνεις για πολλά χρόνια εσύ!
Να πούμε για τις σχολές υποκριτικής; για τους ζωγράφους; για τους τραγουδιστές; Που όλοι πρέπει να πληρώνουν μονίμως μαθήματα και εκθέσεις μήπως μια μέρα αποκτήσουν την κατάλληλη εμπειρία και καταφέρουν να βγάλουν μια δραχμή; Να πούμε μήπως πως σε όλο αυτό τον χώρο αν δεν ξέρεις κάποιον, αν δεν έχεις κάποιον, αν δεν έχεις λεφτά και αν δεν είσαι διατεθειμένος να ξεχάσεις την αξιοπρέπεια σου, δεν κάνεις τίποτα...;
Ας μην το πάμε εκεί όμως, η ουσία είναι πως η ψυχή που έχει ανάγκη να εκφραστεί, πρέπει να το κάνει με κάθε μέσο και ίσως μια μέρα καταλάβουμε πως η τέχνη είναι όντως ανάγκη και σταματήσουμε να την εκμεταλλευόμαστε με τρόπους που δεν της αξίζουν...




Διέξοδος! Για πολλούς αποτελεί διέξοδο. Διέξοδο από την καθημερινότητα, από τις δυσκολίες της ζωής, από μια άσχημη οικογενειακή και προσωπική ζωή και από τόσα άλλα.
Είναι πολλά τα παιδιά που περνούν δύσκολα και βρίσκουν διέξοδο στους στίχους και την μουσική.
Είναι πολλές γυναίκες που ξεδίνουν με το βελονάκι.
Είναι πολύς κόσμος που ζωγραφίζει για να αδειάσει το μυαλό του.
Όπως άκουσα και πρόσφατα τον Παντελή Βούλγαρη να λέει: "Όλους μας χωρά η Τέχνη".

...και έτσι είναι θα προσθέσω γιατί όλοι έχουμε δικαίωμα να ξεχαστούμε μαζί της, να ταξιδέψουμε, να ξεδιψάσουμε και να ξαποστάσουμε...!
Υπάρχουν τόσοι αξιόλογοι καλλιτέχνες στη χώρα μας... Είναι καλό να τιμάμε την ποιοτική τέχνη και τους καλλιτέχνες με το να παρακολουθούμε τα πολιτιστικά δρώμενα και γεγονότα. Εξάλλου κάνει πρώτα απ όλα καλό σε εμάς τους ίδιους!



Όλα αυτά και αυτά που μας λέει η ψυχή μας για την τέχνη είναι που την χαρακτηρίζουν και έτσι αποκτά το νόημα της προσωπικά για τον κάθε έναν από εμάς.

Είναι πάνω απ όλα Αγάπη και Έκφραση και για αυτόν και μόνο τον λόγο, θα ρωτήσω...
Γιατί κάνατε την τέχνη τόσο ακριβή;!
Κ.


Μερικές σκέψεις για προβληματισμό σας κατέθεσα.
Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να διαβάσω τις δικές σας.




photos via pinterest.com



16 σχόλια:

  1. Αχ Κατερίνα μου, απάντησες για μένα!! Ανάγκη βέβαια!!! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πληρότητα!!! Αν θέλεις να το ακολουθήσεις (οποιαδήποτε τέχνη) η αλήθεια είναι πως θέλει χρήμα για να γίνεις "σεβαστός" προς τον κόσμο, να αναγνωριστείς.. Στο εξωτερικό είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα, σέβονται τους καλλιτέχνες περισσότερο θεωρώ και υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες.. Φιλάκια πολλά!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανάγκη και Αγάπη Ευάκι μου και δυστυχώς στην Ελλάδα ακόμα νομίζουν πως οι καλλιτέχνες είναι καραγκιοζάκια και όχι κάτι σπουδαίο και σημαντικό...
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Νιώθω ακριβώς το ίδιο σχετικά με την τέχνη, έχω κι εγώ αγάπη για το χορό, απίστευτη αγάπη... Είναι πολλά Κατερινάκι που δε μας βοηθούν στην Ελλάδα. Από που να αρχίσει κανείς... τώρα που είμαι εδώ τα βλέπω πόσο οργανωμένα είναι όλα, από το σχολείο ήδη σε εντάσσουν σε ομάδες ανάλογα με τα ταλέντα σου, είτε είναι στον αθλητισμό είτε την τέχνη ή την επιστήμη. Εκεί δεν υπάρχει τέτοια υποδομή. Γι αυτό και αγανακτείς που πρέπει να πληρώσεις κτλ.. αλλά είναι όλα αλυσιδωτά. Εγώ δεν πιστεύω πως το γυμναστήριο και η σχολή χορού πρέπει να έχουν την ίδια τιμή, γιατί το γυμναστήριο έχει όργανα ενώ στο χορό είναι η ίδια η χορεύτρια που έφαγε τη ζωή της για να το μάθει αυτό. Αλλά θα έπρεπε να είναι έτσι τα πράγματα που αντί να ρίξουμε τις τιμές, να ήταν ο μισθός μας μεγαλύτερος έτσι ώστε να μπορούμε σαν άνθρωποι να χαρούμε ότι μας αρέσει... Αλλά τι να λέμε... είναι κρίμα απλά.
    Καλή χρονιά κι από δω κοριτσάκι μου :)
    Σε φιλώ !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, το έχω ακούσει πως στο εξωτερικό σε βάζουν σε ανάλογο τμήμα και σχολείο ανάλογα των ταλέντων σου... Πόσο πίσω είμαστε γιατί τελικά το πιο σημαντικό σε μια χώρα είναι η παιδεία της και από εκεί ξεκινούν όλα! Όλα στη ζωή μας είναι παιδεία και εδώ χωλαίνει πολύ το πράγμα...
      Να είσαι καλά Λυριελάκι μου!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. καλημερα Κατερινα μου!
    θα συμρωνησω μαζι σου!
    πολυ εμπεριστατωμενο το κειμενο σου!
    με εξεφρασε απολυτα.
    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Κική μου!
      Σε ευχαριστώ που έρχεσαι και καταθέτεις τη γνώμη σου :-)
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Άψογο αφιέρωμα στην τέχνη Κατερινάκι!Τα είπες όλα!
    Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να κάνουμε αυτό που αγαπάμε πρώτα απ' όλα γιατί μας γεμίζει και μπορούμε να εκφράσουμε τον εαυτό μας,αν βέβαια κάνοντας το μας πληρώνουν κιόλας αυτό θα ήταν το ιδανικό!Πολλά φιλάκια και ευχές για ένα όμορφο ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το είπες τέλεια Μιραντάκι, αν μπορούσαμε όλοι να κάνουμε το χόμπι μας επάγγελμα, αυτός εδώ θα ήταν ένας άλλος πανέμορφος κόσμος!
      Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το να αγαπάς αυτό που κάνεις !
      Πολλά φιλιά και σε εσένα!

      Διαγραφή
  5. Αφήνω μια καλημέρα γιατί φεύγω και θα περάσω το μεσημεράκι να σε διαβάσω με την ησυχία μου!
    Φιλάκια και καλό Σαββατοκύριακο Κατερίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέχνη και πάλι τέχνη λέει η Φλωρούκο μου από κάτω μου! Μαζί της κι εγώ. μαζί σου!
      Κι η ζωγραφική στοιχίζει. Ιδίως όταν ξεκίνησα καβαλέτο, λάδια, πινέλα από τρίχα γουρουνιού ( μετά έπεσα στα φθηνιάρικα) βιβλία, ενδιάμεσα ζωγραφικής , τελάρα με έτοιμους καμβάδες, σπρέι ...όλα είναι απλησίαστα για να τα αγοράζω συχνά. Έτσι κατέληξα να δίνω λίγα κάθε φορά και να βολεύομαι με αυτά. Πολλές φορές πατάω το σωληνάριο μέχρι να αδειάσει τελείως. Ποτέ δεν σκέφτηκα τις τέχνες ως βιοποριστικό επάγγελμα. Άσε που δεν έχω και τις απαραίτητες γνώσεις, αυτοδίδακτη είμαι ...πού να πάω ξυπόλητη στα αγκάθια! Το κέφι μου κάνω κι όσο μπορώ το απολαμβάνω!
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
    2. Πόσο σε καταλαβαίνω Αριστέα μου!
      Όλα στοιχίζουν αλλά τελικά τίποτα δεν στοιχίζει όσο η ψυχική μας ηρεμία! Όσο για αυτή την ικανοποίηση που αισθάνεσαι με τη δημιουργία...;!
      Αν με ρωτήσεις, τίποτα δεν είναι καλύτερο και πιο αληθινό από το να είναι κάποιος αυτοδίδακτος γιατί εκεί φαίνεται πόσο θέλει κάποιος κάτι και το κάνει με όλη του την ψυχή!
      Πολλά φιλιά για μια όμορφη Κυριακή!

      Διαγραφή
  6. Τέχνη και πάλι τέχνη.
    Χωρίς φαγητό μπορώ, χωρίς τέχνη όχι.
    Είναι ο τρόπος να βγάζουμε το μέσα μας προς τα έξω
    ιδίως αν είμαστε εσωστρεφείς.
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα είπες όλα Φλώρα μου...χωρίς φαγητό μπορώ αλλά χωρίς τέχνη όχι...
      Να είσαι καλά, σε ευχαριστώ πολύ!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Μα και δεν έχουν κάνει εμπόριο;;; Σπουδές σε τόπο εκτός τον μόνιμό σου θες λεφτά, μεταπτυχιακά σε πολλά θες λεφτά, για να γεννήσεις λεφτά, για να ψοφήσεις λεφτά...
    Αμάν πια... Αμέτρητες φορές λόγω οικονομικών έκανα πίσω σε καλλιτεχνικά θέλω μου, αλλά η ψυχή πάντα μαραζώνει αν δεν τρέφεται... Τα συμβιβάζουμε ο καθένας όπως μπορεί..
    Εγώ πια δεν αντέχω χωρίς κάτι να δημιουργώ ή να τρέφομαι από δημιουργίες άλλων!! Και το τίμημα το πληρώνω όποιο κι αν είναι καθημερινά!!!
    Συμφωνώ και προσυπογράφω με όλη σου την ανάρτηση καλή μου!!!
    Καλό σ/κ να χεις!!
    Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άστα Μαριλενάκι, όλα έχουν ένα σοβαρό τίμημα σε αυτή τη χώρα... Δεν βλέπεις που με όλα έχουν πρόβλημα και μόλις πάει ο κόσμος να βρει μια εναλλακτική να ζήσει, να ζεσταθεί και να επιβιώσει θέλουν να τον κατακεραυνώσουν και με νέους φόρους και με νέες απαγορεύσεις..;
      Αυτό που λες όμως μετράει..δεν γίνεται χωρίς δημιουργία και τέχνη...όποιο και να είναι το τίμημα!
      Σε ευχαριστώ για όλα!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια σας!
    Χαίρομαι που το συμπέρασμα είναι πως χωρίς τέχνη δεν αντέχουμε και δεν θέλουμε στη τελική γιατί...τι πιο σπουδαίο από το να ταϊζεις την ψυχή σου;
    Σας ευχαριστώ που μοιραζόμαστε αυτή την αγάπη και την τρέλα για την έκφραση και την ανάγκη για δημιουργία!
    Είστε υπέροχη παρέα και είναι πολύ σημαντικό για εμένα να διαβάζω τις απόψεις και τον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα :-)
    Καλή Κυριακή σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θα χαρώ να διαβάσω τη δική σας Άποψη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...