Yeap, It's My Birthday!

via

Ήρθε επισήμως η ώρα της χαλάρωσης!

Έβγαλα φλύκταινες φέτος μέχρι να έρθει η άδεια των Χριστουγέννων αλλά επιτέλους είμαι επισήμως σε χαλάρωση και θα καταφέρω να ευχαριστηθώ σήμερα τα γενεθλιάκια μου, όπως μου αξίζει πιστεύω :-)

Αρκετή πίεση και κούραση τραβήξαμε την χρονιά αυτή και ειδικά στο τέλος της...

Είπαμε, διανύουμε δύσκολα χρόνια, χρόνια έντονων πιέσεων και πολλής δουλειάς, όμως είμαστε άνθρωποι και χρειαζόμαστε και την ανάπαυλα για να μπορέσουμε να μαζέψουμε δυνάμεις και να ανταποκριθούμε εκ νέου στις αυξημένες απαιτήσεις τόσο της δουλειάς όσο και της καθημερινότητας μας.

Επισήμως μπαίνω στην πρώτη δεκαετία των -άντα και αν σας πω πως δεν έχω καταλάβει τίποτα τέτοιο, θα με πιστέψετε;

Αισθάνομαι και λειτουργώ όπως ακριβώς στα 23 μου, με πολύ περισσότερη εμπειρία ζωής, μυαλό, ευαισθησία, κατανόηση και πολλές άλλες αρετές τις οποίες προσπαθώ και δουλεύω συνεχώς να αποκτώ και να τηρώ αλλά με την ίδια όρεξη, το ίδιο γέλιο και χαμόγελο και την ίδια δύναμη!

Τα 30 δεν είναι όπως ήταν κάποτε και δεν φαίνονται κιόλας!

Είμαι πολύ ευτυχισμένη που έχω την υγεία μου, τον άνθρωπο μου και την οικογένεια μου κοντά μου και γερούς!

Είμαι ευγνώμων για όλα όσα έχω ζήσει και όλα όσα έχω καταφέρει και ευχαριστώ Θεό και ανθρώπους που με βοήθησαν να είμαι αυτή που είμαι σήμερα!

Δεν χρειάζεται να αγχωνόμαστε με την ηλικία μας, μιας και όσο μεγαλώνουμε δείχνει πως είμαστε γεροί και αυτό είναι το πιο σημαντικό!

Βρίσκομαι σε μια πολύ όμορφη περίοδο της ζωή μου και αυτό μόνο να το γιορτάσω μπορώ!

via

Yeap, it's my Birthday και μάλιστα σε μια πολύ σημαντική για εμένα χρονιά!

Το πιο σημαντικό είναι να μην σταματάμε να χαμογελάμε ποτέ! Ποτέ!

Ξέρετε πόσους αιφνιδιάζω καθημερινά με το χαμόγελο μου, ακόμη και ανθρώπους που με βλέπουν 8-10 ώρες την ημέρα;

Όταν χαμογελάς, σου χαμογελά και η ζωή γιατί την αισιοδοξία μας εμείς την ορίζουμε και έτσι τραβάμε κοντά μας, όμορφα πράγματα και καλές συμπεριφορές!

Τι κι αν δεν ταιριάζουμε με όλους;

Αρκεί να είμαστε ειλικρινείς και σωστοί!

Ποτέ δεν κατάλαβα τις πισώπλατες μαχαιριές και τα λόγια...

Όσο παραμένουμε αυθεντικοί, τόσο μας εκτιμούν και μας αγαπούν για αυτό που είμαστε κι αν δεν αρέσουμε σε κάποιους δεν τρέχει και τίποτα, αρκεί και αυτό να είναι ειλικρινές!

Χαμογελάστε λοιπόν και κοιτάξτε την ζωή κατάματα!

Να είστε ειλικρινείς πρώτα με εσάς και έπειτα με όλους τους άλλους!

Η ειλικρίνεια δεν υποτιμάται και δεν παραβλέπεται ποτέ!

Βοηθήστε ανθρώπους που στην παρούσα φάση το χρειάζονται!

...μην ξεχνάτε πως είναι πολύ λεπτή η γραμμή που χωρίζει αυτούς που έχουν σπίτι από τους άστεγους...

Χαμογελάστε και στηρίξτε με λόγια και πράξεις όσους έχουν ανάγκη!

Τίποτα από αυτά δεν έχει πραγματική δαπάνη χρόνου και χρήματος γιατί η αξία των ανθρώπινων σχέσεων δεν μπορεί να μετρηθεί ούτε με τον χρόνο αλλά και ούτε με το χρήμα!

Καλές Γιορτές να έχουμε με Υγεία και Ευτυχία!

Εύχομαι σε όλους και τις οικογένειες σας, να είστε γεροί και χαμογελαστοί!

Γιορτάστε, γιορτάστε, γιορτάστε όπως και όσο μπορείτε και μην αισθάνεστε άσχημα για αυτό!

Μας τα λέει και η Αριστέα καλύτερα...! :-)

Κ.

Σας αφήνω με ένα κομμάτι που το χόρεψα πολύ στα club της καλής εποχής που τα κλείναμε το πρωί!

Ωραία μαγαζιά, φοβερές μουσικές, μας ήξερε και ο πορτιέρης και μπαίναμε κυρίες όποτε θέλαμε...

Τώρα που μεγαλώνω αναπολώ τα νεανικά μου χρόνια...χαχαχαχα!

Οι Ζωές μας είναι ένα! Το μέλλον μας, κοινό!

Η ζωές όλων μας είναι συνυφασμένες μεταξύ τους.

Δεν μπορώ εγώ να ανέβω, ρίχνοντας εσένα. Κάποια στιγμή θα με πάρουν χαμπάρι και θα γκρεμιστώ...

Μπορώ όμως να ανέβω αν βοηθήσω και εσένα να ανέβεις! Μπορώ επίσης να ανέβω αν σε βοηθήσω να μάθεις να ανεβάζεις και άλλους...!

Μην σκέφτεστε μέσα σε πλαίσια, πηγαίνετε λίγο πιο μακριά...

Μόνο κάνοντας το καλό για τον κόσμο και καλυτερεύοντας τις ζωές του κόσμου, μπορούμε να πετύχουμε.

Είναι τόσο ξεκάθαρο που απορώ πως τόσα χρόνια λειτουργούσαμε με εγωισμό...πως κινούνταν η κοινωνία μας, κοιτάζοντας μόνο το προσωπικό μας όφελος...

Όταν δημιουργείς κάτι που βοηθά τον διπλανό σου, που εμπνέει τους γύρω σου, που δίνει νέες δυνατότητες στον κόσμο, ο κόσμος το εκτιμά και στο ανταποδίδει.

Ας σταματήσουμε πλέον να είμαστε απαισιόδοξοι και να κοιτάμε μόνο το δικό μας σπίτι. Όταν συνειδητοποιήσουμε τι καλά και τι κέρδη (συναισθηματικά αλλά και υλικά) μπορεί να μας αποφέρει η αλλαγή της σκέψης μας, δεν θα αλλάξουμε απλά την ίδια μας την ύπαρξη και το επίπεδο μας αλλά θα αλλάξουμε τον κόσμο!

Όταν θέλετε να φτιάξετε κάτι ή να κάνετε κάτι, μην σκέφτεστε πως θα βγάλετε χρήματα από αυτό... Σκεφτείτε πως θα αλλάξετε τον κόσμο μέσα από αυτό!

Μην ανοίξεις ακόμη μια επιχείρηση, έτσι για να το κάνεις και να βγάλεις λεφτά... Κάντο γιατί θα έχει αξία για τον κόσμο!

Μόλις καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό και το πράξουμε, όχι μόνο θα γίνονται πλέον πράγματα που θα αξίζουν πραγματικά και θα βοηθούν εμάς και τους γύρω μας αλλά θα αποκομίσουμε και πολλά περισσότερα από όσα πιστεύαμε!

Εμπνευστής, δάσκαλος και φίλος μου ο Γιώργος Παπατριανταφύλλου, τον οποίο ευχαριστώ ιδιαιτέρως για ένα εξαιρετικό Σεμινάριο πάνω στο Event Management όπου δεν έμεινε στο να μας πει τα τετριμμένα αλλά το πήγε πολλά βήματα μπροστά, κάνοντας ένα εξαιρετικό coaching χωρίς καν να το καταλάβουμε!

Μακάρι να γίνουν πολλοί αυτοί οι άνθρωποι που θα μας εμπνεύσουν, ώστε να μάθουμε να εμπνέουμε και εμείς άλλους!

Μακάρι επιτέλους, να μάθουμε να χαμογελάμε ειλικρινά στους άλλους και να πράττουμε όχι με βάση του τι θα κερδίσω εγώ αλλά με βάση το συλλογικό καλό και την εξέλιξη της ανθρωπότητας!

Μακάρι λέω, αλλά πλέον όλο και πιο συχνά βλέπω πως αυτό το παράθυρο έχει ήδη ανοίξει και φαίνεται ξεκάθαρα το φως! Ο κόσμος αλλάζει και ελπίζω να μην είναι παροδικό...

Καλό υπόλοιπο Κυριακής!

Κ.

Υ.Γ. αύριο πρωί-πρωί έχει εκπληξούλα :-)

Πονάω...

http://www.serenebeautyphotos.com/?cat=9

Που πάμε;

Ποιοι είμαστε;

Τι θέλουμε;

Σας φαίνονται αστεία τα ερωτήματα;!

Αγανακτώ και πονάω! Νιώθω τον συλλογικό πόνο... Ο κόσμος υποφέρει και δεν βοηθά κανείς...

Κανείς δεν είναι εδώ; Κανείς υπέρ μας; Κανείς για εμάς;;;

Όλοι δηλαδή βάλθηκαν να μας ισοπεδώσουν για να γίνουν αυτοί πιο μεγάλοι;

Σαν τα πειραματόζωα (με την ευλογία μας..) μας έχουν και δοκιμάζουν πόσο και τι θα αντέξουμε..

Μας άγουν και μας φέρουν και εμείς τσιμπάμε: "Αυτόν ψηφίζω!" "Άντε ρε δεν ξέρεις..Αυτόν να ψηφίσεις!" "Παιδιά, εγώ ψήφισα Αυτόν και ησύχασα..."

Υπάρχουν τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι! Ποιος θα τους βοηθήσει;

Εσύ θα βοηθήσεις τον διπλανό σου;

Θα δώσεις από το υστέρημα σου ή θα κάνεις ένα ακόμη ακριβό γλέντι, έτσι...γιατί μπορείς;!

Θα με υπερασπιστείς όταν θα σε έχω ανάγκη ή θα κρυφτείς;

Εγώ θα τολμήσω να ορθώσω το ανάστημα μου μπροστά τον κίνδυνο για εσένα...;

Φόβος, αγανάκτηση, τρόμος...μας πολεμούν..! 

Είναι, αλήθεια, πιο έξυπνοι από ολόκληρους λαούς ή μήπως μας έπιασαν στον ύπνο;!

Πονάω ρεεεε!