Εύχομαι... με Νοερά ταξίδια #03

Οι γιορτές των Χριστουγέννων και οι μέρες πριν έρθουν αυτές οι γιορτές είναι πάντα μέρες ευτυχίας για εμένα. Έτσι θα έπρεπε να είναι πάντα και για όλο τον κόσμο. Δυστυχώς η ζωή μας τα φέρνει λίγο διαφορετικά και ενώ αυτές τις ημέρες θα έπρεπε να αναμένουμε με αγωνία τις γιορτές, περιμένουμε αντιθέτως με αγωνία να μάθουμε εάν αγαπημένα μας πρόσωπα θα καταφέρουν να νικήσουν τη μάχη με τον θάνατο. Ο Θεός έχει το σχέδιο του, το οποίο καλώς ή κακώς το μικρό μας μυαλό δεν μπορεί να κατανοήσει. Εύχομαι απλά, να κάνουν όλοι χαρούμενες γιορτές φέτος τα Χριστούγεννα στα ζεστά, γνώριμα και ευτυχισμένα του σπιτιού τους με τις οικογένειες και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Εύχομαι υγεία και καλή ανάρρωση για όσους υποφέρουν. Εύχομαι τα σπίτια μας να έχουν όλα τα καλά και να μη λείψει από κανέναν τίποτα. Εύχομαι ανθρωπιά, ταπεινοφροσύνη, ευγένεια και αλληλεγγύη. Εύχομαι περισσότερη κατανόηση ανάμεσα μας και εξάλειψη της ζήλιας και του φθόνου. Εύχομαι αγνή και αληθινή αγάπη που ξεχνά και βάζει στην άκρη έριδες και παλιές πληγές. Εύχομαι και Προσεύχομαι όλα να πάνε καλά για όλους μας!

Κ.

Λέω να σας ταξιδέψω μέχρι την Βόρεια Ελλάδα που τόσο αγαπώ και θα ήθελα να επισκεφτώ στις γιορτές εάν τα καταφέρω, έτσι για να ξορκίσω κάθε κακό.....

Καστοριά, Φλώρινα, Πρέσπες, Νυμφαίο, Έδεσσα, Ξάνθη, Κοζάνη, Καϊμακτσαλάν, Λουτρά Ποζάρ....
Απολαύστε τα!

*οι φωτογραφίες είναι από το google.

Όμορφες Εμπειρίες!

Η πιο γλυκιά εμπειρία της ζωής μου ειναι πλέον ιστορία, ενώ το όμορφο ταξίδι που τη συνόδεψε θα μας συντροφεύει για πάντα!
Προς το παρόν σας αφήνω με μια όμορφη εικόνα που κοιτώ αυτη τη στιγμή.

Επανέρχομαι δριμύτερη!

Με αγάπη!
Κ.

Ετοιμάζω Ταξίδι Μοναχά για Πάρτη μου!

Αυτή εδώ η ανάρτηση γράφτηκε για ένα όμορφο και ήρεμο ταξιδάκι το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας με τον τίτλο "Ταξιδάκι χαλάρωσης μέσα στη Φύση" αλλά ποτέ δεν είδε το φως της δημοσιότητας (εδώ γελάνε...) μιας και συνέπεσε με κάποια δυσάρεστα γεγονότα τα οποία δεν μου επέτρεπαν να γράφω εγώ για ταξίδια και όμορφες στιγμές. Ευτυχώς και τα πράγματα έφτιαξαν και ήρθε η ιδέα της Πέτρας μας, να καλύψει αυτό το μεγάλο κενό με την πρόταση της να γράψουμε κάποιο ταξίδι μας με τον τίτλο που βλέπετε παραπάνω :-).
Σαν γνήσιος τοξότης λατρεύω στη κυριολεξία τα ταξίδια και θα μπορούσα να γράφω καθημερινά τέτοιες αναρτήσεις για τα μέρη που έχω επισκεφτεί αλλά και για εκείνα που θα ήθελα. Μάλιστα, μπήκα στη διαδικασία να εκμεταλλευτώ την προτροπή της Πέτρας και να γράψω για κάτι πιο εντυπωσιακό αλλά προτίμησα να δημοσιεύσω την αδημοσίευτη ανάρτηση μου. Εξάλλου, τέτοιου είδους θέματα δεν λείπουν ποτέ απ το ρεπερτόριο μου! :-)

Πάμε, λοιπόν...

Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας ήταν άκρως χαλαρωτικό και ξεκούραστο. Δεν κάναμε τίποτα το ιδιαίτερο αλλά αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να απολαύσουμε τη ξεκούραση που τόσο έχουμε ανάγκη!

Μια βόλτα στο χωριό, πολλή βροχή, όμορφη παρέα, επαφή με τη φύση και τα ζώα και ξεκούραση μπροστά στο τζάκι ήταν οι ασχολίες μας και παρόλο που τα χιλιόμετρα ήταν πολλά και το ταξίδι μεγάλο, οι εικόνες μας γέμισαν τόσο πολύ το μυαλό και τη ψυχή που οι μπαταρίες μας θα κρατήσουν σίγουρα για αρκετές ακόμη ημέρες.

Το φαγητό και ο ύπνος ήταν τα βασικά συστατικά του τριημέρου ενώ η αποτοξίνωση που έκανα από τον υπολογιστή σα να μου άρεσε αρκετά αυτή τη φορά και με δυσκολία πιάνω και πάλι να γράψω.

Παρόλο που έβρεχε συνέχεια και ο καιρός ήταν μουντός, είχε το ιδανικό φως για πανέμορφες φωτογραφίες. Τα βουνά φαινόντουσαν υπέροχα και το πράσινο τοπίο μας χάριζε απλόχερα εικόνες καρτ-ποστάλ.

Αγαπημένη στιγμή όταν βγαίναμε έξω και μυρίζαμε την υγρασία και το χορτάρι.
Το πρώτο πρωινό μας περίμεναν υπέροχες χωριάτικες τηγανίτες με μέλι του χωριού!

Η γάτα, η Μόνικα παρακαλούσε να μπει μέσα αλλά τα πράγματα είναι λίγο αυστηρά....ενώ το κοκόρι πιάστηκε στα πράσα να έρχεται και αυτό προς το σπίτι!

Μια κοντινή βόλτα με την Ήρα που δεν καταλάβαμε αν την πήγαμε εμείς ή μας πήγε εκείνη, μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε όμορφες εικόνες, να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα και να απολαύσουμε περπάτημα.

Η Φύση έχει ήδη ξυπνήσει και περιμένει στωικά και επίσημα την άνοιξη για να μας χαρίσει τα υπέροχα χρώματα της!

Ένα παραμυθένιο ουράνιο τόξο μας συνόδευε στο μεγαλύτερο μέρος του δρόμου της επιστροφής, τραβώντας βλέμματα οδηγών και επιβατών και αποδεικνύοντας πως όλοι μας τελικά έχουμε ανάγκη από λίγη μαγεία!
Οι φωτογραφίες δεν κατάφεραν να πιάσουν τη πραγματική του ζωντάνια αλλά νομίζω πως μπορούν να σας μεταφέρουν την αίσθηση.

Η Τέχνη της ίδιας της ζωής και της φύσης είναι η αυθεντική και πραγματική τέχνη η οποία εμπνέει όλους εμάς να γινόμαστε δημιουργικοί και να αντιγράφουμε ουσιαστικά το ταλέντο τους!
Κ.

Ευχαριστώ πολύ την Πέτρα για το "μπαλάκι" που μου επέτρεψε να ξεθάψω τούτη την άναρτηση!