3 Χρόνια Blogging!

3 Χρόνια μαζί σας ταξιδεύω στα πιο όμορφα ταξίδια, εικόνες, ιστορίες και δημιουργίες!

Το bloggάκι μου έχει γενέθλια σήμερα. Μέσα στο χειμώνα και αυτό σαν την ιδιοκτήτρια του και είναι τόσο χαρούμενο που βρίσκεται ακόμη ανάμεσα σας!

Μπορεί τον τελευταίο χρόνο να μην ήμουν τόσο ενεργή όσο θα ήθελα αλλά ποτέ δεν έπαψα να διαβάζω τα υπόλοιπα bloggoσπιτάκια έστω και σιωπηρά πολλές φορές και να κρατώ την επαφή μου μαζί σας μέσα από τις αναρτήσεις μου. Λίγες αναρτήσεις αλλά σημαντικές και σε σταθερή συχνότητα για να μη χάνομαι εντελώς.

Κάθε χρόνος δεν είναι ίδιος αλλά ούτε και το ίδιο δημιουργικός και εγώ αυτόν εδώ που πέρασε, έριξα πολύ βάρος στη δουλειά και την οικογένεια μου. Εξάλλου ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για τη χώρα μας, με σημαντικές αποφάσεις και βαθιές σκέψεις που δεν άφηναν και πολλά περιθώρια.

Πόσες αναρτήσεις ξεκίνησα και έμειναν στο πρόχειρο, πόσα ακόμη ξεκινούσα να μοιραστώ μαζί σας αλλά τελικά περνούσαν οι ημέρες και δεν προλάβαινα...
Αυτή η χρονιά είχε πραγματικά απ όλα.

Είχε δημιουργικότητα μέσα απ τα μαθήματα musical, είχε μικρές ανακαλύψεις, είχε απώλειες αγαπημένων προσώπων, είχε δυσάρεστα γεγονότα και άσχημες εξελίξεις, μα πάνω απ όλα είχε μια μεγάλη ευχάριστη έκπληξη, ένα θαύμα.... το μεγαλύτερο ίσως.

Αυτό το θαύμα είναι που με κρατά απασχολημένη τον περισσότερο καιρό και όλες μου οι σκέψεις, οι πράξεις και ανησυχίες αφορούν πλέον αυτό.

Όλο αυτό τον καιρό σκέφτομαι, προβληματίζομαι, παρατηρώ, αφουγκράζομαι, ανησυχώ αλλά προσπαθώ να χαμογελώ γιατί τελικά που οδηγεί ο τόσος προβληματισμός...;

Μου λείπει που δεν έβρισκα το χρόνο να εκφραστώ μέσα από εδώ για όλα αυτά και όταν μιλώ και ξαναμιλώ για χρόνο δεν εννοώ μόνο το να βρει κάποιος μια ώρα για να γράψει απλά κάτι.... 

Χρειάζεται πάντα δημιουργικός και ήρεμος χρόνος, τουλάχιστον για εμένα, για να γράψω και να μοιραστώ μαζί σας μια ανάρτηση και όταν έχεις χιλιάδες ανησυχίες και τρεχάματα, δεν υπάρχει αυτός ο πολύτιμος χρόνος να γράψεις και να εκφραστείς όπως θα ήθελες.

Τον τελευταίο χρόνο παρευρέθηκα σε διάφορες όμορφες συναντήσεις και γεγονότα που είναι πλέον της ηλικίας μας... Ίσως να είναι και αυτό που με τρομάζει όσο τίποτα. Αυτό που μεγαλώνουν οι παρέες και προστίθενται παιδιά και αλλάζει το status μας και οι προτεραιότητες μας, μάλλον με βρίσκει λίγο απροετοίμαστη. Μώρα που είναι στο δρόμο και κοντεύουν να φτάσουν, άλλα που γεννήθηκαν και άλλα που βαφτίζονται και γάμοι ορκισμένων εργένηδων, μου έχουν προκαλέσει ένα πονοκέφαλο τώρα τελευταία αλλά θα τα χωνέψω που θα πάει ;-).

Εξάλλου αυτές είναι οι ομορφιές της ζωής και αυτό το νόημα της αλλά είναι και που η γνήσια τοξοτίνα του λόγου μου το έβρισκε μέχρι πρότινος όλο αυτό πολύ απότομο.

Έτσι όμως δε γίνεται πάντα σε όλες τις παρέες; Είναι τότε που γίνεται το πρώτο μπαμ με τους γάμους και έπειτα ακολουθούν γεννήσεις και βαφτίσια κάνοντας τη παρέα να ψάχνει λίγο χρόνο για ένα καφέ.

Αν δεν προχωρούσαμε όμως, κιόλας και αν δεν κάναμε οικογένειες πάλι κάτι θα με ανησυχούσε. Πάλι κάτι θα με έτρωγε και ίσως χειρότερα απ ότι τώρα.

Χαίρομαι που η ζωή μου αλλάζει και έχω τη τύχη να μοιράζομαι τις ίδιες εμπειρίες ζωής ταυτόχρονα με τις φίλες μου. Όλα πλέον αλλάζουν, εξελίσσονται, ομορφαίνουν, γλυκαίνουν και έρχονται μπροστά μας πολύ σημαντικά και δυνατά χρόνια.

Χαίρομαι τελικά που αναγνωρίζω πως κάποια πράγματα πρέπει να θυσιαστούν και να μπουν για λίγο στο πάγο γιατί άλλα, πιο σημαντικά συμβαίνουν.
Σας υπόσχομαι πως σε λίγο καιρό θα έχω περισσότερο χρόνο να ασχολούμαι, μέχρι να μη προλαβαίνω πάλι. Εξάλλου τα θαύματα απαιτούν θυσίες ;-)

Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη συνεχή παρουσία σας εδώ και την ανταπόκριση σας πάντα στις αναρτήσεις μου, ακόμη και αυτή τη χρονιά που ήταν ελάχιστες και μετρημένες.

Σας ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου που σας αισθάνομαι δίπλα μου!

Ευχαριστώ και όλες τις νέες παρουσίες και επισκέψεις στο bloggoσπιτάκι μου.

Τα καλύτερα έρχονται ..... για όλους μας!

Μη το ξεχνάτε αυτό!

Εύχομαι δύναμη σε όλους και χαμόγελα! Να βρίσκετε πάντα ένα λόγο για να χαμογελάτε μέσα στην κάθε ημέρα, ακόμη και αν όλα πάνε στραβά.

Εξάλλου, η ζωή τελικά θέλει κοροϊδία! :-) Ας μη τη παίρνουμε και τόσο σοβαρά...

Κ.

photos via: https://gr.pinterest.com/

Έτσι ξεκίνησαν όλα

Κλείνοντας τον δεύτερο χρόνο

Στα απλά βρίσκεται η Τέχνη της Ζωής μας!

VIA

photo via

Τελικά τέχνη είναι να κάνεις όμορφα, δημιουργικά πράγματα που σε χαλαρώνουν και σε αποφορτίζουν δίνοντας όλη σου την αγάπη και την ψυχή.

Φέτος οι γιορτές ήταν από τις ωραιότερες της ζωής μου συμπληρώνοντας έτσι και κλείνοντας ένα πραγματικά ενδιαφέρον και όμορφο έτος. Ο γάμος κάνει κάτι μαγικό... Σε ενώνει ακόμη περισσότερο, σε κάνει μια ψυχή, μια αίσθηση... Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά από τότε που παντρεύτηκα αισθάνομαι πως η αγάπη μεγαλώνει και το δέσιμο γίνεται πιο δυνατό. Ξεχνάς και βάζεις στην άκρη χαζούς εγωισμούς πιο εύκολα πλέον, ενώ σκέφτεσαι δυο φορές αυτό που θα πεις για να μην πληγώσεις τον άνθρωπο σου. Νομίζω πως εμείς οι νέοι άνθρωποι έχουμε αρχίσει και καταλαβαίνουμε καλύτερα το νόημα της κοινής ζωής και του γάμου όταν είναι κάτι που το θέλουμε πολύ και εμείς και ο σύντροφος μας. Κουβέντες του στυλ ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα είναι απλά παραμύθια που ακούμε γιατί όταν έχεις αποφασίσει συνειδητά να προχωρήσεις πλάι σε έναν άνθρωπο το υπόλοιπο της ζωής σου, ξέρεις πως ο έρωτας σου δεν σβήνει έτσι εύκολα.... Αυτά βέβαια, είναι προσωπικές μου σκέψεις αλλά θα με ενδιέφερε να διαβάζω πως σκέφτεστε και εσείς τα πράγματα :-)

Οι φετινές γιορτές είχαν έντονη την τέχνη της ζωής!

Γιατί τι περισσότερο τέχνη από το να ξαναθυμάσαι πως είναι να περπατάς στη φύση, να κοιμάσαι λίγο παραπάνω, να τρως καλά, να έρχεσαι σε επαφή με τα ζώα, να παίρνεις αναπάντεχες αποφάσεις για μια ξαφνική εκδρομή που θα την θυμάσαι για καιρό, να διασκεδάζεις, να χορεύεις, να συνταντάς τυχαία παλιούς και αγαπημένους γνώριμους, να γελάς, να παίζεις με το χιόνι, να φτιάχνεις βασιλόπιτα και να μοσχοβολάει το σπίτι 3 μέρες και να πίνεις όσο κρασί δεν είχες πιει όλο το χρόνο....;

Η παράσταση μας "ΔΕ....ΔΕ....Musical" συνεχίζεται για άλλες δυο παραστάσεις μέσα στον Ιανουάριο, τις Τετάρτες 14 και 21 του μηνός και ώρα 21:30μμ στον ίδιο χώρο, στο Θέατρο Χυτήριο στο Γκάζι.

Όσοι δεν προλάβατε πριν τις γιορτές αλλά και όσοι θέλετε να το ξαναδείτε, σας περιμένουμε!

"Ένας σκηνοθέτης ψάχνει απελπισμένα μια πρωτότυπη ιδέα.Η αναζήτηση αυτής της ιδέας γίνεται και το θέμα μιας παράστασης που δεν τη βλέπουμε ν ανεβαίνει.Το "Δε δε musical " είναι μια συμπυκνωμένη αφήγηση μιας ομάδας καλλιτεχνών,της οποίας,κάθε μέλος,έχει τη δική του πρωτότυπη ιδέα και το προσωπικό υπαρξιακό του πρόβλημα. "

Η τρομοκρατία και η επικαιρότητα μας έχουν παγώσει όλους όμως δεν πρέπει να αφήσουμε να νικήσουν τα φανατικά, κλειστά με παρωπίδες μυαλά που επιβάλλονται με τη βία και τις δολοφονίες!
Είμαστε πολύ πιο δυνατοί και πρέπει να μένουμε ενωμένοι για να μη βρίσκουν δίοδο να τρυπώνουν τέτοιου είδους συμπεριφορές, νοοτροπίες και άνθρωποι. Όσο περισσότερο φαγωνόμαστε μεταξύ μας τόσο τους στρώνουμε τον δρόμο για να εισβάλουν στις ζωές μας! Μη φοβάστε! Αυτά τα μυαλά δεν αντιπροσωπεύουν καμιά θρησκεία και κανέναν λαό, αντιπροσωπεύουν μόνο την τρέλα τους.....

Εύχομαι να έχουμε ένα πλούσιο σε όμορφες στιγμές 2015 και μη ξεχνάτε πως η Ζωή μας είναι μια Τέχνη και η Τέχνη της Ζωής βρίσκεται στα απλά και όμορφα πράγματα....!

Καλό μας Σαββατοκύριακο!

Κ.

υ.γ. Μια νέα και πιο απαιτητική θέση που προέκυψε για εμένα στην εταιρία που εργάζομαι και η απόφαση μου να ασχοληθώ ακόμη περισσότερο με το κομμάτι του performing και να πάρω κάποια επιπλέον μαθήματα στη σχολή, το πιο πιθανό είναι να έχουν το αποτέλεσμα να με χάσετε και να σας χάσω για ένα διάστημα αν και πάντα προσπαθώ και θα προσπαθώ να κάνω την βόλτα μου και να μένω ενήμερη για τις αναρτήσεις σας αλλά και να σας ενημερώνω για τα δικά μου! :-)

Birthday Girl!

Ένας ακόμη χρόνος πέρασε.

Προχωρώντας γερά στη καινούρια για εμένα αυτή δεκαετία των τριάντα...

Αυτό δεν έχει και τόσο σημασία. Σημασία έχει να είμαστε καλά, να εξελισσόμαστε, να προχωράμε, να γινόμαστε καλύτεροι και να μη μετανιώνουμε.

Να αισθανόμαστε όμορφα και καλά με τα όσα καταφέραμε και να μη στεναχωριόμαστε για τα μη γενόμενα ή τα κακώς γενόμενα.

Ποιος αλήθεια θα μας πει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να γίνει στη ζωή μας;

Λόγω της ημερομηνίας των γενεθλίων μου προς το τέλος του κάθε χρόνου, μαζί με τον απολογισμό του έτους που πέρασε κάνω και τον απολογισμό της ζωής μου.

Άκουσα πρόσφατα την εξής κουβέντα:

Η ζωή που ζεις τώρα δεν είναι πρόβα... μη την χαλάς, ζήσε την όσο μπορείς καλύτερα γιατί δεν έχει άλλη!

Πόσο συχνά ξεχνάμε πως δεν έχει άλλο; Αυτό είναι..!

Υγεία εύχομαι σε όλους μας και να κάνουμε πάντα πράγματα που κάνουν καλό! Καλό σε εμάς αλλά και γενικό καλό!

Να αφήνουμε πίσω μας έργο ο καθένας στο στοιχείο του και να μοιράζουμε όμορφη, καθαρή αύρα που ξεκουράζει και ηρεμεί τους άλλους!

Να βοηθάμε και να μη γινόμαστε δύστροποι και δύσκολοι άνθρωποι.

Να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και να τα διορθώνουμε όσο μπορούμε!

Να αγαπάμε τους φίλους μας και τους δικούς μας με αληθινή, αγνή αγάπη!

Να μη ζηλεύουμε και δημιουργούμε άσχημες καταστάσεις.

Να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας και αν είναι αυτό δύσκολο, να ψάχνουμε τρόπους να γιατρεύουμε τη σχέση με εμάς για να μπορούμε να είμαστε ακέραιες προσωπικότητες και για τους άλλους!

Κανένας δεν είναι τέλειος αλλά κανένας δεν πρέπει ποτέ να σταματά να γίνεται καλύτερος!

Σας ευχαριστώ για όλη την αγάπη και τις ευχές σας!

Εύχομαι Καλές Γιορτές με Υγεία και πολλή Αγάπη!!!

Καλά Χριστούγεννα!

Κ.

Αυτοί οι Άλλοι...

Οι άλλοι, αυτοί οι άλλοι που καθορίζουν τις ζωές μας...

Όλοι άθελα μας επηρεάζουμε και επηρεαζόμαστε σε σχέση με τους γύρω μας.

Είναι σχεδόν αδύνατον κάποιος να δρα και να συμπεριφέρεται τελείως αυτόνομα χωρίς να έχει πάρει έστω και μια μικρή λεπτομέρεια του χαρακτήρα των γύρω του.

Ποιος αλήθεια, μπορεί να πει πως είναι εντελώς αυτόνομος;

Όσο και να επιθυμούμε και να προσπαθούμε να είμαστε μοναδικές προσωπικότητες, όσο και πρωτότυποι να είμαστε σίγουρα έχουμε πάρει στοιχεία από τους άλλους αλλά επιπλέον επηρεάζεται και η καθημερινή μας συμπεριφορά από τους άλλους.

Υπάρχει περίπτωση να τσακωθείς και την υπόλοιπη μέρα να μείνεις ανεπηρέαστος; Αν το έχετε πετύχει, παρακαλώ στείλτε μου τη συνταγή!

Στο σπίτι, στη δουλειά μας, στο δρόμο, στις υπηρεσίες, παντού δίνουμε και παίρνουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε πολλές φορές.

Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αν και συνήθως στο κακό αντιλαμβανόμαστε το εύρος του. Πολλές φορές μπορεί να είναι μάλιστα αρκετά θετικό εάν το σκεφτούμε έξυπνα.

Θεωρώ πως αν αποφασίσουμε συνειδητά να είμαστε στη καθημερινότητα μας ευγενικοί και καλοπροαίρετοι, σίγουρα θα επηρεάσουμε προς αυτή την κατεύθυνση έστω και έναν άνθρωπο. Κάτι είναι και αυτό.

Το γεγονός ότι γενικότερα πάμε λίγο κατά δι@#λου και ακούμε γύρω μας μια μόνιμη γκρίνια και μιζέρια είναι γιατί ο ένας επηρεάζεται από τον άλλο και στο τέλος όλοι λειτουργούμε έτσι χωρίς καν να ξέρουμε το γιατί. Ο κόσμος πεινά, ναι, ο κόσμος κρυώνει, ναι, ο κόσμος δεν έχει σπίτι, ναι αλλά δεν είναι όλοι σε δύσκολη θέση. Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο και αδιανόητο να γκρινιάζουν με το παραμικρό και εκείνοι που δεν τους λείπει τίποτα ενώ την ίδια στιγμή η αξιοπρέπεια και συστολή που δείχνουν οι άνθρωποι σε ανάγκη σε κάνει να αισθάνεσαι πως πρέπει να κατεβάσεις το κεφάλι μπροστά τους.

Ελάτε σας παρακαλώ να γίνουμε λίγο πιο θετικοί και αληθινοί άνθρωποι ξεκινώντας αλλάζοντας τη ψυχή μας και έπειτα τις πράξεις μας!

Ξέρεις τι άλλο δεν αντέχω; Τον καθωσπρεπισμό και το γεγονός πως κάποιος συμπεριφέρεται σαν να είναι υπεράνω των άλλων. Δεν είσαι υπεράνω κανενός! Και, να πόσο εύκολα επηρεάζομαι και συγχύζομαι...

Επίσης έχουμε και τους ψυχικά διαταραγμένους ή αλλιώς λίγο κού-κού (!) που προσπαθούν να τρελάνουν και τους υπόλοιπους... Καμιά φορά το καταφέρνουν γιατί πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να συγκρατηθείς σε αυτή την περίπτωση και να μη γίνεις και εσύ τρελός.

Πρόσφατα έμαθα πως συγκεκριμένα σε αυτούς τους ανθρώπους πρέπει στη κυριολεξία να κάνεις πως δεν υπάρχουν γιατί δεν θα καταφέρεις ποτέ να εξηγήσεις με λογική κάτι σε κάποιον που δεν είναι λογικός...! Είπα να ακολουθήσω αυτή τη τακτική και εγώ. Με τον ίδιο τρόπο πρέπει να συμπεριφέρεσαι και σε έναν ηλίθιο για τον ίδιο λόγο.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά και πρέπει να είναι και πολύ ταπεινά. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανταγωνισμού και εχθρότητας μεταξύ μας. Εάν κατανοήσουμε αυτό εμείς οι άνθρωποι, μέχρι και οι πόλεμοι θα σταματήσουν (λέμε τώρα...).

Ο μόνος τρόπος που ίσως να κατάφερνες να μείνεις ανεπηρέαστος είναι το να απομονωθείς για ολόκληρη τη ζωή σου πράγμα δύσκολο για έναν νορμάλ άνθρωπο. Έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως για τον άνθρωπο ως κοινωνικό ον που έχει ανάγκη το να ζει και να ανήκει σε μια ομάδα, σε μια κοινωνία είναι ακατόρθωτο να μην επηρεαστεί και να μην ανταλλάξει στοιχεία του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του με τον υπόλοιπο κόσμο.

Αυτοί οι άλλοι αν το καλοσκεφτείς είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι ο καθρέφτης μας και το πως επιλέγουμε τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας δεν είναι καθόλου τυχαίο (δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι...). 

Αυτοί οι άλλοι που τόσο αγαπούμε να μισούμε έχουν επιλεχτεί από το υποσυνείδητο μας με μαθηματική ακρίβεια που δεν μπορεί να καταλάβει το συνειδητό μας κομμάτι.

Πραγματικά ότι λέω δεν το έχω ερευνήσει ούτε το έχω διαβάσει συγκεκριμένα όμως βγαίνει εάν δώσουμε λίγο σημασία στο μέσα μας και σκεφτούμε γιατί γίνονται όλα όσα γίνονται.

Το να αλλάζεις δεν είναι κακό εάν εξελίσσεσαι και γίνεσαι καλύτερος. Κακό είναι εάν κάνεις κακό στους γύρω σου και λερώνεις τον αέρα γύρω σου.

Για αυτό και πρέπει να κάνουμε την επιλογή και το ξεκαθάρισμα μας όταν οι άλλοι μας "χαλάνε".

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσπαθείς να αλλάξεις τους άλλους όταν δεν σου ταιριάζουν. Το καλύτερο είναι να απομακρυνθείς ώστε να σταματήσουν πλέον να μπαίνουν μέσα σου και να σε επηρεάζουν.

Ας κρατάμε δίπλα μας μόνο τους ανθρώπους που μας κάνουν καλύτερους και μας εξελίσσουν και ας ξεφορτωθούμε όλους εκείνους που μας κρατάνε στάσιμους και μας πικραίνουν. Για όσους δεν έχουμε επιλογή, απλά ας τους αγνοούμε.

Η ζωή μας είναι πολύτιμη και προπάντων είναι πολύ μικρή για να μην την ζούμε όπως αγαπάμε.

Εκτιμήστε τη ζωή σας, διώξτε από κοντά σας πικρούς ανθρώπους και δημιουργήστε χώρο για πρόσωπα χαρούμενα που έχουν να σας προσφέρουν και να σας κάνουν καλύτερους και ας αναλογιστούμε όλοι μας πως συμπεριφερόμαστε εμείς οι ίδιοι και τελικά τι προσφέρουμε εμείς στους άλλους γύρω μας.

Ας κάνουμε τον απολογισμό μας και ας αναλογιστούμε τι είμαστε εμείς για τους άλλους, άνθρωποι που τους κάνουν χαρούμενους και τους βοηθούν να γίνουν καλύτεροι ή άνθρωποι μίζεροι, δύσκολοι και δύστροποι που τους επιβαρύνουμε;

Λύση υπάρχει... Να αλλάξουμε προς το καλύτερο γιατί όσο καλύτεροι γινόμαστε εμείς, τόσο καλύτεροι γίνονται και οι άλλοι γύρω μας!

Καλό Σαββατοκύριακο, με το καλό να μας έρθει ο Δεκέμβρης!

Κ.

Οδήγηση = Ευθύνη!

"Μπαμπάς: Θοδωρής Βαλσαμίδης

Νονός: Νίκος Περατινός.

Μήπως η μικρή Κατερίνα θα είναι η επόμενη Μουτόν;"

Ήθελα πολύ καιρό να γράψω αυτή την ανάρτηση, ίσως από τότε που ξεκίνησα το blog πριν σχεδόν 2 χρόνια.

Τα παραπάνω γράφτηκαν για εμένα από αθλητική εφημερίδα της εποχής, έπειτα από τη βάφτιση μου.

Ξεκινάω έτσι την ανάρτηση για να εξηγήσω απ την αρχή πως ότι θα πω τα έχω "μελετήσει" όλη μου τη ζωή δίπλα σε έναν αληθινό επαγγελματία οδηγό. Έναν οδηγό αγώνων, τον πατέρα μου!

Μια Προσευχή!

Τελικά η ζωή όσο όμορφη και να είναι, είναι και πολύ δύσκολη...

Μετά το αρχικό σοκ άσχημων νέων και στα πλαίσια μιας γενικότερης ατμόσφαιρας και

περιβάλλοντος στα οποία για έναν ανεξήγητο λόγο επικρατούν άσχημα γεγονότα και ακούσματα

και έπειτα από άυπνες νύχτες και αυτή την αίσθηση της κακής φαγούρας που αισθάνεσαι εσωτερικά όταν δεν μπορείς τίποτα να κάνεις ενώ απλά ότι συμβαίνει γύρω σου σε ξεπερνά, προσπαθείς να μαζέψεις το μυαλό σου και να δείξεις ψυχραιμία.

Δεν μου αρέσει όμως να μένω στα δύσκολα για αυτό και μετά χαμογελώ, έστω και με δυσκολία γιατί ξέρω πλέον πως το χαμόγελο είναι μεταδοτικό και μπορεί να γιατρέψει.

Η ζωή μας σίγουρα δεν είναι εύκολη. Έχει όμως υπέροχες στιγμές και σημαντικά γεγονότα που σε αλλάζουν, σε δυναμώνουν και σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!

Θαυμαστοί οι άνθρωποι και αξιοσέβαστοι που μετά τις μεγάλες δυσκολίες μπορούν να αντιμετωπίσουν με ψυχραιμία τη κατάσταση και να μεταδώσουν τη δύναμη τους!

Είμαι τόσο περήφανη για μερικούς ανθρώπους που λέγονται φίλοι μου!

Να ξέρεις κορίτσι μου, σε σέβομαι και σε εκτιμώ ακόμη περισσότερο τώρα!

Ότι σ' αγαπώ το ήξερες πάντα!

Όσο υπάρχει πόνος, υπάρχει και δύναμη και όσο μας συμβαίνουν τα δύσκολα τόσο περισσότερο αποκτάμε ανθρωπιά, σθένος, αληθινό χαμόγελο και χιούμορ πρώτα απ όλα με την ίδια τη ζωή.

Γιατί αν την πάρουμε και πολύ σοβαρά τη ριμάδα τη ζωή μας δεν θα μας βγει σε καλό!

Το μόνο καλό είναι πως καταλαβαίνουμε πως είναι όντως μικρή και πρέπει να δράττουμε κάθε λεπτό της ημέρας και της ώρας για να μην ξεχνάμε τα αυτονόητα!

Να μοιράζεστε αγάπη και να μη ξεχνάτε να το λέτε αλλά και να το δείχνετε στους δικούς σας!

Να προσέχετε και να μη παραλείπετε τις ετήσιες εξετάσεις σας!

Να έχετε γύρω σας ανθρώπους που σας αγαπούν και σας βάζουν τις φωνές γιατί νοιάζονται!

Μη θέλετε τα εύκολα! Τα εύκολα είναι επικίνδυνα γιατί τα δύσκολα είναι λίγο πιο κάτω...

Να ζητάτε τα δύσκολα γρήγορα για να γίνετε δυνατοί και να μάθετε να αντέχετε!

Να χαμογελάτε, μη το ξεχνάτε!

Να αγκαλιάζετε!

Αυτό που λέτε να το κάνετε για να μετρά η τιμή σας!

Να έχετε το θάρρος της γνώμης σας αλλά να είστε ευγενικοί!

Μη ξεχνάτε πως ο καθένας κουβαλά το σταυρό του και μη κρίνετε πριν μάθετε!

Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν ζει την απόλυτη ευτυχία.... Για όλους υπάρχει κάτι που τους πονά ή τους δυσκολεύει...

Υπάρχει εξήγηση για τα πάντα, ψάξτε την!

Βγάλτε τον καλό εαυτό των ανθρώπων και μείνετε εκεί που σας βγάζουν τον δικό σας καλό εαυτό!

Να μιλάτε, μη τα κρατάτε μέσα σας αλλά μη προσβάλλετε!

Να προσέχετε την διατροφή και τη φυσική σας κατάσταση!

Η δουλειά είναι καλό να υπάρχει αλλά δεν είναι το παν... Μη δίνετε περισσότερα απ όσα πρέπει γιατί η υγεία μετράει πιο πολύ!

Να στηρίζετε τους ανθρώπους σας!

Αγαπήστε, Αγαπήστε, Αγαπήστε! Δώστε την ψυχή και το σώμα σας...μη φοβάστε....Δεν ξέρετε τι χάνετε!

Ας ενώσουμε τις προσευχές μας για την Μαίρη, σας παρακαλώ...

Καλό μας βράδυ

Κ.

Απόφαση Ζωής!

Εικόνες, κινήσεις, ελιγμούς, σκέψεις, πράξεις, έρευνες

και όλα αυτά για μια απόφαση

μια απόφαση ζωής!

Τίποτα δεν είναι εύκολο και δεν γίνεται στα γρήγορα

Όχι όταν θέλεις να βάλεις όλη σου την αγάπη και τη ψυχή..

Πήραμε μια απόφαση

Μια μεγάλη, σπουδαία απόφαση

Πήραμε και την απόφαση να γίνει έτσι.. έτσι, λοιπόν θα γίνει!

Όπως το φανταστήκαμε,

όπως το ονειρευόμαστε,

όπως θα εκφράζει τη ζωή μας, τα χρόνια που φαίνονται σαν μέρες και τις στιγμές που έχουν μείνει στην ιστορία!

Ζωή μου, εμείς είμαστε τώρα

Για εμάς γίνονται όλα,

χωρίς άγχος, χωρίς δυσκολίες θα έπρεπε..

Η ίδια η ζωή όμως δεν είναι εύκολη, η δική μας δεν θα είναι εύκολη...

Θα έχει εμπόδια, εμπειρίες, λύπες, προβλήματα και λύσεις

Θα έχει εύχομαι ακόμη χαρές, δύναμη, βαθιά αγάπη και κατανόηση.

Όπως τελικά θα έπρεπε...

Το μόνο σίγουρο είναι πως θα είναι ένα υπέροχο ταξίδι...με προορισμό τα βαθιά γεράματα!

Ανυπομονώ... 

Καλό Σαββατοκύριακο και Καλό Μήνα φίλοι μου!
Κ.

Γιατί ολα στο τέλος βρίσκουν το νόημα τους....!

Καλημέρα και Καλή Κυριακή σε όλους!

Είναι τόσο όμορφο να αισθάνεσαι πως όλα κάποτε βρίσκουν το νόημα τους και τελικά όλα για κάποιο λόγο γίνονται.

Είναι τόσο όμορφο να συναντάς και πάλι παλιούς και αγαπημένους.

Είναι τόσο όμορφο να γνωρίζεις νέους που ταιριάζεις τόσο πολύ μαζί τους και νιώθεις την θετική τους αύρα.

Είναι τόσο όμορφο να μαθαίνεις πως η ζωή έχει τα πολύ ωραία της και ότι όλα αυτά τα φτιαγμένα και τα δήθεν που βλέπουμε έξω και στην τηλεοπτική και ιντερνετική μας οθόνη, είναι ένα μέρος το οποίο άνετα μπορούμε να το κάνουμε πέρα και να επιλέξουμε να μην υπάρχει στη ζωή μας!

Είναι τόσο όμορφο να μεγαλώνεις και να χαίρεσαι για την τροπή που παίρνουν τα πράγματα στη ζωή σου!

Πάντα υπάρχουν δυσκολίες αλλά το ζήτημα είναι πως επιλέγουμε να βλέπουμε την ζωή μας και αυτά που μας τυχαίνουν...

Πιστέψτε με, έχω απίστευτες σκοτούρες, διχασμούς και προβληματισμούς στο μυαλό μου αλλά ξέρω και πιστεύω πως όλα θα βρουν το δρόμο τους όταν είναι η ώρα!

Μην απελπίζεστε!

Όλα στο τέλος βρίσκουν το νόημα τους!

Σήμερα είναι μια ημέρα προβληματισμού: Να πάω στα μαγαζιά που είναι ανοικτά και με βολεύει ή να στηρίξω τον αγώνα των εμποροϋπαλλήλων για το δικαίωμα τους να μην δουλεύουν τις Κυριακές;

Δεν θα εκφράσω την άποψη μου γιατί πραγματικά ο καθένας το βλέπει διαφορετικά όμως θέλω να σας θυμίσω πως σήμερα, αυτήν εδώ την ημέρα βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας κατάστασης. Αν το συνειδητοποιήσουμε αυτό και φέρουμε την ευθύνη της βαρύτητας που έχει αυτή η ημέρα θα δούμε λίγο διαφορετικά την όλη κατάσταση... Γιατί σήμερα και άλλη μια Κυριακή τον χρόνο ισχύει για τα καταστήματα αλλά αν το υποστηρίξουμε υπερβολικά, μετά θα είναι κάθε Κυριακή για όλους μας, είτε είμαστε σε κατάστημα, είτε σε γραφείο, είτε οπουδήποτε.....

Σας αφήνω με μερικές όμορφες φωτογραφίες απ το pinterest

Κ.

Επέλεξε!

http://media-cache-ec0.pinimg.com/
736x/86/b2/a8/86b2a8c57ed706ab809e9cbec7e85292.jpg

Εντάξει, είναι πλέον γνωστό σε όλους...

Στο τέλος των χρημάτων, περισσεύει πολύς μήνας..!

Γελάς;

Είναι για γέλια ή για κλάματα ή μήπως είναι για να πεισμώσουμε και να μη το βάλουμε κάτω;!

Η ζωή μας είναι γεμάτη από επιλογές..μόνο επιλογές! Το τι και πως θα το κάνει ο καθένας μας εξαρτάται μόνο απ τον ίδιο...

Μπορείς να επιλέξεις να αφήσεις τον εαυτό σου να πάθει κατάθλιψη ή μπορείς να το παλέψεις! Μπορείς να το δουλέψεις, μόνος σου, στο μυαλό σου, με τους φίλους σου, με μια χαζοταινία, ένα βιβλίο, μια βόλτα, μια στάση!

Μια στάση και μια απόσταση για λίγο απ όλα όσα μας τρελαίνουν και μας δείχνουν πως "πρέπει" να ζούμε...τι κάνουμε λάθος και τι σωστό...

Μια στάση για να ακούσουμε το μέσα μας, τα δικά μας θέλω και τις ανάγκες του κορμιού και του μυαλού μας..και έπειτα να Επιλέξουμε!

Να κάνουμε μόνοι μας την επιλογή μας για το ποιοι θέλουμε Εμείς, να είμαστε. Για το τι κάνει Εμάς ευτυχισμένους. Για το πως Εμείς νιώθουμε και ποιες είναι οι ανάγκες μας!

Δεν είναι εγωιστικό, είναι ανθρώπινο!

Ο καθένας οφείλει να κάνει την επιλογή του, να πατήσει στα πόδια του, να πάρει την ευθύνη της ζωής του στα χέρια του και να επιλέξει την καθημερινότητα του!

Όλοι έχουμε κάνει δουλειές από ανάγκη. Όλοι έχουμε συμβιβαστεί με καταστάσεις και ανθρώπους.

Δεν είσαι Ο μόνος και δεν είσαι Μόνος!

Πάρε τη ζωή στα χέρια σου και επέλεξε ποιος θέλεις να είσαι!

Ακόμα και αν κάνεις πράγματα που δεν αγαπάς, ακόμα και αν μεγάλο μέρος της μέρας σου καταλαμβάνεται από ανούσια για εσένα πράγματα, ακόμα και αν η μέρα σου είναι πλέον πολύ άδεια... Γέμισε την εσύ με αυτά που αγαπάς και θες!

Βρες τον χρόνο, αξιοποίησε τον χρόνο και ασχολήσου με όλα όσα πάντα ήθελες και ποτέ δεν τολμούσες!

Έστω και μια ώρα, έστω και χωρίς χρήματα, έστω και χωρίς βοήθεια...

Επέλεξε να ζήσεις και να ζήσεις με αισιοδοξία και χαμόγελο!

Ακόμα και αν πονάς, βοήθησε κάποιον άλλο που πονά περισσότερο...

Λύσε τον κόμπο που αισθάνεσαι με μια ώρα ασχολίας με κάτι που Αγαπάς!

Μην θυσιάζεις τον καφέ με τους κολλητούς γιατί σου τελείωσαν τα λεφτά...για αυτό δεν είναι οι κολλητοί; Το ίδιο δεν θα έκανες και εσύ για αυτούς;

Όλα χρειάζονται και όλα γίνονται ακόμη και όταν έχουμε τα χειρότερα εμπόδια μπροστά μας!

Προσωπικά πέρασα ένα από τα πιο όμορφα και γεμάτα Σαββατοκύριακα ενώ ο μήνας με το ζόρι "βγήκε"...

υ.γ. Δόξα τον Θεό, πληρώνομαι αύριο....

Κ.

http://media-cache-ak0.pinimg.com/736x/a8
/f5/a5/a8f5a5ed13a0bb32b4cb494e6edcc78f.jpg

Ένας Αιώνας Ζωής!

http://tinywhitedaisies.tumblr.com/post/8726999846

Αφιερώνω όλη την σημερινή μέρα καθώς και πολλά ακόμα που έχω στην ψυχή μου, στην γιαγιάκα μου που κλείνει σήμερα 1 ολόκληρο αιώνα ζωής!
Δεν είναι κάτι απλό... Είναι λίγοι οι άνθρωποι που καταφέρνουν να φτάσουν τα 100...
Γεννηθείς το 1913 στην Σινασό της Καππαδοκίας, η γιαγιά μου η Κατίνα (έχω και το όνομα της) λίγοι γνωρίζουν και ελάχιστοι μπορούν να φανταστούν τι έχει δει και τι έχει ζήσει αυτή η γυναίκα.
Μοναχοκόρη, από πλούσια οικογένεια, τελειόφοιτος της Γαλλικής Ακαδημίας, με προσωπικό σοφέρ... Μια καλοαναθρεμμένη κόρη, μια "κοκόνα" που έμελλε να γνωρίσει τον μεσοαστό και νεότερο από εκείνη σύζυγο της στην Κωνσταντινούπολη και να φτιάξουν μια όμορφη οικογένεια..τον πατέρα μου και την θεία μου...
Για τον παππού μου, δεν μπορώ να σου πω, σχεδόν, τίποτα γιατί δυστυχώς τον έχασαν αρκετά χρόνια προτού γεννηθώ, το 1978...το μόνο που έχω να πω είναι πως έγινε ένας μεγάλος και αξιοσέβαστος επιχειρηματίας, άσχετα από την λιγότερο πλούσια καταγωγή του..

Είμαι από τα τυχερά παιδιά που τα μεγάλωσαν οι γιαγιάδες και ένας παππούς οι οποίοι ήταν πάνω απ όλα άνθρωποι, μου είχαν μεγάλη λατρεία, μιας και ήμουν το πρώτο παιδί στην οικογένεια αλλά πάντοτε με σεβασμό και εκτίμηση προς τους γονείς μου, που ποτέ δεν παρέβλεψαν και δεν συμπεριφέρθηκαν διαφορετικά από την διαπαιδαγώγηση που είχαν ορίσει οι γονείς μου!

Τόσα χρόνια χήρα, δεν την θυμάμαι ποτέ να γκρίνιαξε για το παραμικρό!
Έμενε μόνη της και της άρεσε πολύ, ήθελε να είναι ανεξάρτητη και να μην επιβαρύνει κανέναν... Μέχρι πριν 5 χρόνια, θυμάμαι με υποδέχτηκε με τον καλό μου, τον αδελφό του και την γυναίκα του στο σπίτι της, μας έψησε καφέ και μας προσέφερε κουλουράκια και αλμυρά.
Μέχρι πριν 5 χρόνια, ακόμα, μαγείρευε καθημερινά στον "μπέμπη της" (ο πατέρας μου...) για να τρώει στην δουλειά...

http://www.treehousegiftandhome.com/grisliansi.html

Αυθεντική Πολίτισσα, το χέρι της στην μαγειρική ζωγράφιζε! Οι γεύσεις μοναδικές και ανεπανάληπτες! Πρώτη κουβέντα με το που μας έβλεπε, φάγατε; πεινάτε; και όχι τι να σας φτιάξω, αλλά, έχω ετοιμάσει γεμιστά, πουρέ, κολοκυθάκια, μελιτζάνες.....και και και και και ..... και όλα αυτά μαζί, χωρίς να έχεις πάει εκεί για φαγητό... αλλά η ίδια, πάντα λιγόφαγη και στυλάκι!
Μέχρι πριν 2 εβδομάδες, που πήγα να την δω στο νοσοκομείο, σε κακή κατάσταση με οξυγόνα κλπ, ρώτησε αν έχουμε φάει και τι να μας κεράσει....; Το πιστεύεις αυτό;;;! έκλαψα...
Στα 100, έχοντας σώας τα φρένας, καταλαβαίνει με κάθε λεπτομέρεια την κατάσταση της και την κατάντια του ανθρώπου...παρακαλάει να φύγει αλλά μάλλον ο Θεός, ξέρει καλύτερα!
Αν με ρωτήσετε, δεν έχει ξαναυπάρξει αυτή η γυναίκα! Και είναι τόσο δύσκολο να ξαναυπάρξει στο μέλλον...
Ανεξάρτητη, μορφωμένη, βράχος, ευαίσθητη, πανέξυπνη, μια ήσυχη δύναμη, υπομονετική, υπερήφανη, σκληρή όταν ήταν απαραίτητο και περισσότερο με τον εαυτό της...
Χήρεψε πολύ νέα αλλά αφιερώθηκε στα παιδιά και αργότερα στα εγγόνια της.
Όλη μου την ευγένεια την οφείλω σε εκείνη, μιας και θυμάμαι να με πιάνει πονοκέφαλος, έχοντας την, πάνω από το κεφάλι μου να μου επαναλαμβάνει συνεχώς "το ευχαριστώ" και "το παρακαλώ"!
Άλλοτε να με κυνηγάει από πίσω... "τις παντόφλλλες σου, μπρε παιδί μου...τσ τσ τσ!"
"Αμάν, πια! Δεν βάζετε γλλλώσσα μέσα σας, για;"

Είναι τόσο σπάνιο σε αυτή την ηλικία και σε αυτή την κατάσταση, να είναι κάποιος τόσο υπερήφανος..! Εγώ που το ζω, καθημερινά με εκπλήσσει!
Μέχρι πριν 1μισι χρόνο όλα ήταν μια χαρά, μέχρι που έπεσε και χτύπησε.. έμεινε στο κρεββάτι και στην φροντίδα της θείας μου. Ευτυχώς, είναι και τώρα στο σπίτι.
Εγώ, θέλω να της ευχηθώ, να συνέλθει γρήγορα από το βαρύ κρύωμα που την ταλαιπωρεί εδώ και καιρό και να την δω να μου χαμογελάει ξανά, ήρεμη και ήσυχη...

Κάθε φορά που την ρωτούσα, σαν παιδάκι, "γιαγιά, πόσο χρονών είσαι;" μου έλεγε 100.. τυχαίο;..
Κ.

http://brabournefarm.blogspot.com/2011/05/dressing-pretty.html

Υ.Γ. Ένα μεγάλο μπράβο (που ξέρω πως δεν είναι τίποτα) για τους ανθρώπους-φροντιστές, που στην δική μου ζωή, είναι η μητέρα μου για την μια γιαγιά μου και η θεία μου για την άλλη, οι οποίες πραγματικά υποφέρουν τα πάνδεινα για να μπορέσουν να φροντίσουν της μητέρες τους, με αϋπνίες, οικονομικές δυσκολίες, αγωνία, τρόμο και πολύ πολύ αγάπη!
Είναι αξιοθαύμαστος όποιος μπορεί να αναλάβει τέτοια ευθύνη και όχι, δεν το κάνουν όλοι, ούτε καν για τους γονείς τους..!

Το πρώτο μου Βραβείο!

Αχ, είμαι τόσο χαρούμενη!

Όχι μόνο για αυτό, καθεαυτό το βραβείο αλλά γιατί για να λάβεις ένα, σημαίνει πως κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει κάτι παραπάνω για σένα, τις συνήθειες και την καθημερινότητα σου, φέρνοντας σε, έτσι, λίγο πιο κοντά στον ίδιο αλλά και στους υπόλοιπους φίλους σου bloggers.

Η σύσφιξη σχέσεων είναι για μένα κάτι πολύ σημαντικό!

Για το βραβειάκι σύμφωνα με το οποίο πρέπει να γράψω 11 πράγματα για μένα και μετά πρέπει να το χαρίσω σε 11 άλλα άτομα, ευχαριστώ πολύ την Κατερίνα για την τιμή και την προτίμηση!

Μου είναι λίγο δύσκολο, να δίνω "συνεντεύξεις" αλλά θα προσπαθήσω να αναφέρω μερικά από τα πιο σημαντικά για εμένα, μιας και απολαμβάνω ιδιαίτερα τις εξομολογήσεις των άλλων bloggers και χαίρομαι πολύ, όταν μαθαίνω δικά τους στοιχεία!

Άντε να δούμε...

1. Οι περισσότεροι αληθινοί μου φίλοι είναι από το Δημοτικό και αυτό γιατί το δέσιμο που έχεις με αυτά τα παιδιά, η αγάπη και οι εμπειρίες ζωής που μοιράζεσαι (ειδικά αν δεν έχεις αλλάξει σχολείο στην πορεία) είναι ανεκτίμητα και μοναδικά! Από εκεί και πέρα έχω κάνει ελάχιστες αλλά επιλεγμένες και μοναδικές φιλίες...φιλίες ζωής!
2. Παρόλο που φαίνομαι πως δεν έχω ανάγκη τίποτα και τα καταφέρνω όλα, είμαι πολύ ευαίσθητη κατά βάθος και έχω ανάγκη πάντα την επιβράβευση και το κανάκεμα.
3. Έχω πολύ άγχος, άγχος που μπορεί να τα καταστρέψει όλα και ότι έχω δουλέψει αρκετά να καταφέρω αλλά έχω και έναν απίστευτο μηχανισμό αυτοσυντήρησης και αυτοπροστασίας που με γλυτώνει πάντα την τελευταία στιγμή!
4. Μόλις μετακόμισα με τον αρραβωνιαστικό μου στο σπίτι που ανακαινίζαμε αρκετούς μήνες και βιώνω για πρώτη φορά τι πάει να πει να είσαι δούλα και κυρά στο σπίτι σου! Αυτός είναι και ο λόγος που ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και αργώ να ποστάρω νέα θεματάκια...
5. Είμαι τελειομανής, οργανωτική και πολύ τυπική με τις διαδικασίες και τους νόμους (συμπεριλαμβανομένου και του κώδικα οδικής κυκλοφορίας...θεωρώ πως στο πως οδηγούμε φαίνεται η παιδεία και το ήθος μας)!
6. Είμαι απίστευτα δίκαιος άνθρωπος και λατρεύω την αλήθεια! Υπερασπίζομαι φανατικά το δίκαιο και την αλήθεια και τρελαίνομαι, όταν βλέπω κακόβουλες, πονηρές και γεμάτες δόλο πράξεις...
7. Λατρεύω την διακόσμηση και τον χορό! Επίσης είμαι ακόλουθος της φράσης "νους υγιής εν σώματι υγιεί" και προσπαθώ πάντα να ενδυναμώνω τόσο τους μυς του σώματος όσο και του μυαλού μου.
8. Ήμουν πάντα, απλά μια καλή και μερικές φορές πολύ καλή μαθήτρια, φοιτήτρια κλπ αλλά όχι άριστη...και αυτό από άποψη! Δεν μου άρεσαν ποτέ οι εντελώς προσηλωμένοι, μόνο στα μαθήματα! Πάντα πίστευα και πιστεύω πως υπάρχουν πολλά στη ζωή και πρέπει να τα ζούμε όλα και το καθένα στην σωστή ηλικία!
9. Είμαι πολυπράγμων και όταν το λέω το εννοώ, γιατί αν δεν κάνω πολλά και ταυτόχρονα πράγματα και δραστηριότητες, αισθάνομαι πως ο χρόνος απλά με προσπερνά χωρίς νόημα. Μη μου πεις μόνο πως είναι υποχρεωτικό να κάνω κάτι...δεν πρόκειται! Γενικά δεν τα πάω καλά με την καταπίεση
10. Πράγμα που με φέρνει στο νούμερο 10, για το πόσο μα πόσο σημαντική, ζωτικής σημασίας και ουσιώδη θεωρώ την ελευθερία! Έτσι και με περιορίσεις και με καταπιέσεις, έχω εκραγεί σαν πύραυλος!
11. Τέλος, λειτουργώ πολύ με το ένστικτο το οποίο με βγάζει πάντα ασπροπρόσωπη, είμαι διαισθητικό άτομο και θεωρώ πως τα μάτια δείχνουν τα πάντα σε έναν άνθρωπο για αυτό είναι και το πρώτο πράγμα που κάνω focus σε κάποιον.

Αυτά τα λίγα για μένα... :-)

Νομίζω τα κατάφερα...

Θα ήθελα πολύ να παραλάβουν το βραβείο τα εξής ιστολόγια και όποιος άλλος επιθυμεί:

• Η Εύη και το http://beloved-ideas.blogspot.gr/
• Η Μαρία και το http://mytripssonblog.blogspot.gr/
• Η Lyriel και το http://spittingdragon.blogspot.gr/
• Ο Σεβάχ και το http://aoratigonia.blogspot.gr/
• Η Μαρία και το http://ideesdiatrofis.blogspot.gr/

Θα ήθελα να το παραδώσω και αλλού προσωπικά αλλά είτε το έχετε λάβει ήδη, είτε έχω διαβάσει πολλά όμορφα για εσάς από προηγούμενες αναρτήσεις σας

Για να το παραλάβετε θα σας παραπέμψω εκεί που σας παραπέμπει και η Κατερίνα, γιατί και στο δικό μου ιστολόγιο δεν επιτρέπεται η αντιγραφή. Οπότε για να το παραλάβετε πηγαίνετε στην Ροδούλα πατώντας εδώ

Φιλιά σε όλους!

Κ.