Και αφού προσπάθησα αρκετά , σας τ' ορκίζομαι, να κάνω και εγώ μια χειροτεχνία για να προσθέσω στην καρτούλα που θα στείλω στο Αγριμιώ, κατέληξα και επισήμως πως δεν είμαι εγώ για τέτοια πράγματα... Και όμως κάποτε ήμουν.. και ζωγράφιζα και έφτιαχνα πραγματάκια με τα χεράκια μου αλλά πλέον συμπεριφέρομαι σαν κουλό... Μας έφαγε η χρήση του υπολογιστή και ξεχάσαμε και πως να γράφουμε και πως να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας...
Πως θα γινόμουν εγώ νηπιαγωγός που το είχα και άχτι...;
Κατέληξα, λοιπόν, στο αποτέλεσμα που βλέπετε παρακάτω με την βοήθεια της τεχνολογίας (γιατί πιστέψτε με και τα γράμματα μου δεν θα σας άρεσαν καθόλου...) και με λόγια από την καρδιά μου για την καρτούλα που θα ταξιδέψει ως την μακρινή Μελβούρνη και θα ακουμπήσει σε κάποιο λευκό και άχαρο τοίχο και ενδεχομένως σε κάποια ταλαιπωρημένη καρδιά...
Εύχομαι και ελπίζω να αρέσει στα παιδιά και να μου κάνουν την τιμή να σταθούν λιγάκι και να την διαβάσουν.
Τελευταία μέρα στη δουλειά και παρόλο που δεν μπορώ ακόμη να συνειδητοποιήσω πως από αύριο είμαι επισήμως αδειούχα, οι σκέψεις πάνε μόνο σε εικόνες όμορφες, χαλαρές και ξέγνοιαστες!
Το κινητό μου δεν με ευχαριστεί όσο θα ήθελα στο θέμα της τεχνολογίας για να μπορώ, έστω και για λίγο όταν θέλω να μπαίνω και να ρίχνω κλεφτές ματιές αλλά κάτι θα κάνουμε, δεν ξέρω αν μπορώ να σας αποχωριστώ πραγματικά και εντελώς για πολύ καιρό... :-)
Όχι μία αλλά 2 όμορφες συναντήσεις με το γλυκό Κατερινάκι με έκαναν να καταλάβω στην πραγματικότητα τι όμορφους ανθρώπους κρύβει αυτός ο χώρος του blogging που ούτε είχα καν φανταστεί όταν ξεκινούσα! Περάσαμε πολύ πολύ όμορφα και συζητήσαμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Τελικά μπορεί να υπάρξει ιντερνετική φιλιά και ανυπομονώ να γνωρίσω και άλλα όμορφα και ενδιαφέροντα προσωπάκια που μιλάμε τόσο καιρό και αισθάνομαι τόσο οικεία μαζί τους!
Επιτρέψτε μου να αφιερώσω ένα πανέμορφο νέο κομμάτι στον καλό μου, που αν δεν ήταν αυτός θα τα είχα παρατήσει πολλές φορές έως τώρα και πραγματικά είναι το στήριγμα μου σε όλα ακόμα και όταν νομίζω πως δεν είναι...
Αυτό το τραγούδι είναι ακριβώς για εμάς και τον μαγικό μας τρόπο, μετά από τόσα χρόνια να βρίσκουμε πάντα τον τρόπο να συνεχίζουμε μαζί, μέσα από όμορφες, δύσκολες, περίεργες, έντονες στιγμές...
Κ.
