6 Χρόνια Blogging! Μα φυσικά με δώρο...!

Το Σάββατο 10/11 κλείσαμε 6 χρόνια με το Bloggάκι μου :-)

Γιορτάζω που είμαι εδώ "στον αέρα" και μοιραζόμαστε εικόνες, σκέψεις και προβληματισμούς.

Γιορτάζω που μέσα από την Άποψη Τέχνης μου δίνετε το βήμα να γράψω και να εκφραστώ για όλα όσα θεωρώ σημαντικά και πως είναι μέσα στη τέχνη της ζωής!

Γιορτάζω που σας έχω όλους έτσι κοντά μου και που τελικά δε χανόμαστε...

Ένα χρόνο μετά λοιπόν, θα το γιορτάσω με τον ίδιο τρόπο όπως και πέρυσι αλλά χωρίς περιορισμούς αυτή τη φορά.

Είμαι εδώ να σας ακούσω, να κάνουμε μια One to One επικοινωνία και να συζητήσουμε αν και εφόσον το επιθυμείτε για αυτό ή αυτά που σας προβληματίζουν. Να μιλήσουμε για αυτό που θέλετε και έχετε στο μυαλό σας καιρό να πραγματοποιήσετε αλλά για πολλούς λόγους δεν το καταφέρνετε. Να μιλήσουμε για όλα όσα ονειρεύεστε και θέλετε να κάνετε πραγματικότητα αλλά χρειάζεστε υποστήριξη και ξεμπλοκάρισμα. Να δούμε πως θα ήταν ένα σωστά οργανωμένο πλάνο για το μέλλον σας...

Πριν 1,5 χρόνο περίπου, ένα από τα άτομα που με εμπιστεύθηκαν είχε θέσει ως στόχο την δημιουργία business plan για την επιχείρηση του αλλά δεν μπορούσε να το ξεκινήσει και φυσικά να το ολοκληρώσει. Από την πρώτη κιόλας συνεδρία το βοήθησα να συνειδητοποιήσει πως είχε θέσει ένα πολύ επιβαρυντικό για τον εαυτό του πρόγραμμα που ήταν σχεδόν αδύνατο να το φέρει εις πέρας. Με τη προσεκτική από μέρους μου υποστήριξη και κινητοποίηση θέσαμε μαζί ένα πολύ πιο ρεαλιστικό πλάνο λαμβάνοντας υπόψη σοβαρά όλες τις παραμέτρους της καθημερινότητας του και έτσι ξεκίνησε με πολύ μεγαλύτερο κέφι να πραγματοποιεί και να ολοκληρώνει όλες τις εργασίες που έπρεπε να γίνουν.

Ο χρόνος που χρειάστηκε τελικά για να ολοκληρώσει το επιχειρηματικό του πλάνο ήταν ο μισός από αυτόν που φανταζόταν στην αρχή και αυτό γιατί στην αρχή τα είχε όλα συγκεχυμένα στο μυαλό του, χωρίς οργάνωση και χωρίς προτεραιότητες. Στη πορεία όμως της συνεργασίας μας ορίζοντας και δίνοντας έμφαση στα σημαντικά και υποβαθμίζοντας τα ασήμαντα που του κατανάλωναν το χρόνο, όλα όσα είχαν οριστεί ως στόχος πραγματοποιήθηκαν και μάλιστα με σαφώς μικρότερο ψυχικό κόστος και κόστος σε χρόνο.

Για το τέλος, θα ήθελα να απευθύνω ένα ερώτημα προς εσένα που με διαβάζεις τώρα:

Στον τομέα που σε απασχολεί αυτή τη στιγμή περισσότερο, ποιο είναι το μοναδικό σου χαρακτηριστικό που σε κάνει να ξεχωρίζεις από τους άλλους και σου δίνει πλεονέκτημα;

Σας εύχομαι να έχετε μια υπέροχη νέα εβδομάδα!

Για προσωπικά μηνύματα είμαι πάντα διαθέσιμη στο email μου: kity83@gmail.com 

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

Γενέθλια του Blog...με Δώρο!

Σήμερα έχουμε γενέθλια!

5 Χρόνια γιορτάζει το Blogόσπιτο μου :-)

Μπορεί τα τελευταία δύο χρόνια να μην το τιμώ όπως θα ήθελα και του αρμόζει με τις αναρτήσεις μου, όμως όπως συμβαίνει πάντα με το σπίτι μας, έτσι και αυτό είναι εδώ ζωντανό γεμάτο αγάπη να δώσει και πάντα με ανοιχτές τις πόρτες του!

Ξέρω, έχουμε χαθεί... Όλη η γνωστή γειτονιά μας τρέχει με χιλιάδες άλλες ασχολίες όμως αυτή είναι μια καλή γειτονιά με υπέροχους γείτονες που ακόμη και αν δεν συναντιόμαστε συχνά, ξέρουμε πως μπορούμε να πεταχτούμε δίπλα για μια Καλημέρα!

Ακόμη και όλους εσάς που δεν σας ξέρω αλλά βλέπω πως με παρακολουθείτε ακόμη και ας μην έχετε αφήσει ποτέ το σχόλιο σας, σας ευχαριστώ!

Σας ευχαριστώ που έρχεστε και αφιερώνετε χρόνο να με διαβάσετε γιατί η παρουσία σας είναι πολύ σημαντική!

Διάλεξα σήμερα να σας μιλήσω για το τι είναι αυτό που κάνω.

Θα έχετε καταλάβει ήδη από τις τελευταίες μου αναρτήσεις πως σας μιλώ για το Coaching.

Τι είναι όμως το coaching και τι το κάνει τόσο σημαντικό;

Το Coaching είναι μια διαδικασία μέσα από την οποία ο Coach βασισμένος σε επιστημονικά εργαλεία και συγκεκριμένη μεθοδολογία, υποστηρίζει, βοηθά, ενεργοποιεί και εκπαιδεύει τον πελάτη του (Coachee) να πετύχει τους στόχους του, να φτάσει άμεσα στα αποτελέσματα που επιθυμεί και να καταφέρει ότι είναι για τον ίδιο σημαντικό.

Προσωπικά εργάζομαι με αγάπη προς τον άνθρωπο, υποστηρικτικά και χρησιμοποιώντας  τις δεξιότητες της ενεργητικής ακρόασης και των διευκρινιστικών ερωτήσεων.

Εξάλλου, η βάση του coaching είναι οι ερωτήσεις.

Παράλληλα όμως ενεργοποιώ τον πελάτη μου να πάρει πρωτοβουλίες, να πάρει θέση και ενεργό ρόλο στη ζωή του!

Για να ξεκινήσει κάποιος Coaching θα πρέπει να το επιθυμεί ο ίδιος.

Να θέλει να υλοποιήσει τα όνειρα και τους στόχους του ή να θέλει να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του και να υπερβεί δυσκολίες ή να επιθυμεί να απελευθερώσει το δυναμικό του ή ακόμη να θέλει να είναι πιο αισιόδοξος και συνειδητός στη ζωή του και πολλά άλλα!

Ακόμη όμως θα πρέπει ο coachee να είναι έτοιμος να εργαστεί για όλα αυτά.

Το Coaching δεν είναι μια μαγική διαδικασία ούτε σου δίνει τις τέλειες λύσεις στο πρόβλημα σου.

Τέλεια λύση δεν υπάρχει, αλλά υπάρχει μια λύση για όλα!

Εξαρτάται λοιπόν από εσένα, εάν είσαι έτοιμος/η να εργαστείς με τον εαυτό σου για να γίνεις το καλύτερο που θέλεις και μπορείς με τον κατάλληλο Coach δίπλα σου να σε κρατά σε τροχιά, να σε βοηθά να οργανωθείς, και να φτάσεις μόνος σου με τις δικές σου δυνάμεις και δυνατότητες στο αποτέλεσμα που επιθυμείς!

Τι έχεις να κερδίσεις;

Να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου και τα δικά σου θέλω και ανάγκες.

Να βάλεις την ζωή σου και την καθημερινότητα σου σε τάξη.

Να προσδιορίζεις ξεκάθαρα και να πετύχεις τους στόχους σου.

Να διαχειριστείς σωστά και αποτελεσματικά τον χρόνο και τα χρήματα σου.

Να πραγματοποιήσεις όλα εκείνα που έχεις αφήσει στην άκρη.

Πολλά ακόμη.

Το Coaching είναι συγκεκριμένο, αφορά συγκεκριμένους στόχους και η διάρκεια του εξαρτάται από το τι θέλουμε να πετύχουμε και φυσικά από τις ιδιαιτερότητες του κάθε ανθρώπου.

Συνήθως σε 10 το πολύ συνεδρίες έχουμε φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Τιμώντας λοιπόν το Blogοσπιτάκι μου για τα γενέθλια του, θα ήθελα να σας κάνω ένα Δώρο!

- Τα 10 πρώτα άτομα που θα κοινοποιήσουν με οποιονδήποτε τρόπο αυτή την ανάρτηση και θα μου στείλουν προσωπικό μήνυμα στο email μου katvalsamidi@hotmail.gr με τα στοιχεία τους, θα έχουν μια Συνεδρία Coaching Δωρεάν! H συνεδρία μπορεί να πραγματοποιηθεί και μέσω Skype.

Σας περιμένω λοιπόν, να γνωρίσετε το Coaching και τα Οφέλη του!

Με Αγάπη!

Κατερίνα Βαλσαμίδη

Practitioner Coach

3 Χρόνια Blogging!

3 Χρόνια μαζί σας ταξιδεύω στα πιο όμορφα ταξίδια, εικόνες, ιστορίες και δημιουργίες!

Το bloggάκι μου έχει γενέθλια σήμερα. Μέσα στο χειμώνα και αυτό σαν την ιδιοκτήτρια του και είναι τόσο χαρούμενο που βρίσκεται ακόμη ανάμεσα σας!

Μπορεί τον τελευταίο χρόνο να μην ήμουν τόσο ενεργή όσο θα ήθελα αλλά ποτέ δεν έπαψα να διαβάζω τα υπόλοιπα bloggoσπιτάκια έστω και σιωπηρά πολλές φορές και να κρατώ την επαφή μου μαζί σας μέσα από τις αναρτήσεις μου. Λίγες αναρτήσεις αλλά σημαντικές και σε σταθερή συχνότητα για να μη χάνομαι εντελώς.

Κάθε χρόνος δεν είναι ίδιος αλλά ούτε και το ίδιο δημιουργικός και εγώ αυτόν εδώ που πέρασε, έριξα πολύ βάρος στη δουλειά και την οικογένεια μου. Εξάλλου ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για τη χώρα μας, με σημαντικές αποφάσεις και βαθιές σκέψεις που δεν άφηναν και πολλά περιθώρια.

Πόσες αναρτήσεις ξεκίνησα και έμειναν στο πρόχειρο, πόσα ακόμη ξεκινούσα να μοιραστώ μαζί σας αλλά τελικά περνούσαν οι ημέρες και δεν προλάβαινα...
Αυτή η χρονιά είχε πραγματικά απ όλα.

Είχε δημιουργικότητα μέσα απ τα μαθήματα musical, είχε μικρές ανακαλύψεις, είχε απώλειες αγαπημένων προσώπων, είχε δυσάρεστα γεγονότα και άσχημες εξελίξεις, μα πάνω απ όλα είχε μια μεγάλη ευχάριστη έκπληξη, ένα θαύμα.... το μεγαλύτερο ίσως.

Αυτό το θαύμα είναι που με κρατά απασχολημένη τον περισσότερο καιρό και όλες μου οι σκέψεις, οι πράξεις και ανησυχίες αφορούν πλέον αυτό.

Όλο αυτό τον καιρό σκέφτομαι, προβληματίζομαι, παρατηρώ, αφουγκράζομαι, ανησυχώ αλλά προσπαθώ να χαμογελώ γιατί τελικά που οδηγεί ο τόσος προβληματισμός...;

Μου λείπει που δεν έβρισκα το χρόνο να εκφραστώ μέσα από εδώ για όλα αυτά και όταν μιλώ και ξαναμιλώ για χρόνο δεν εννοώ μόνο το να βρει κάποιος μια ώρα για να γράψει απλά κάτι.... 

Χρειάζεται πάντα δημιουργικός και ήρεμος χρόνος, τουλάχιστον για εμένα, για να γράψω και να μοιραστώ μαζί σας μια ανάρτηση και όταν έχεις χιλιάδες ανησυχίες και τρεχάματα, δεν υπάρχει αυτός ο πολύτιμος χρόνος να γράψεις και να εκφραστείς όπως θα ήθελες.

Τον τελευταίο χρόνο παρευρέθηκα σε διάφορες όμορφες συναντήσεις και γεγονότα που είναι πλέον της ηλικίας μας... Ίσως να είναι και αυτό που με τρομάζει όσο τίποτα. Αυτό που μεγαλώνουν οι παρέες και προστίθενται παιδιά και αλλάζει το status μας και οι προτεραιότητες μας, μάλλον με βρίσκει λίγο απροετοίμαστη. Μώρα που είναι στο δρόμο και κοντεύουν να φτάσουν, άλλα που γεννήθηκαν και άλλα που βαφτίζονται και γάμοι ορκισμένων εργένηδων, μου έχουν προκαλέσει ένα πονοκέφαλο τώρα τελευταία αλλά θα τα χωνέψω που θα πάει ;-).

Εξάλλου αυτές είναι οι ομορφιές της ζωής και αυτό το νόημα της αλλά είναι και που η γνήσια τοξοτίνα του λόγου μου το έβρισκε μέχρι πρότινος όλο αυτό πολύ απότομο.

Έτσι όμως δε γίνεται πάντα σε όλες τις παρέες; Είναι τότε που γίνεται το πρώτο μπαμ με τους γάμους και έπειτα ακολουθούν γεννήσεις και βαφτίσια κάνοντας τη παρέα να ψάχνει λίγο χρόνο για ένα καφέ.

Αν δεν προχωρούσαμε όμως, κιόλας και αν δεν κάναμε οικογένειες πάλι κάτι θα με ανησυχούσε. Πάλι κάτι θα με έτρωγε και ίσως χειρότερα απ ότι τώρα.

Χαίρομαι που η ζωή μου αλλάζει και έχω τη τύχη να μοιράζομαι τις ίδιες εμπειρίες ζωής ταυτόχρονα με τις φίλες μου. Όλα πλέον αλλάζουν, εξελίσσονται, ομορφαίνουν, γλυκαίνουν και έρχονται μπροστά μας πολύ σημαντικά και δυνατά χρόνια.

Χαίρομαι τελικά που αναγνωρίζω πως κάποια πράγματα πρέπει να θυσιαστούν και να μπουν για λίγο στο πάγο γιατί άλλα, πιο σημαντικά συμβαίνουν.
Σας υπόσχομαι πως σε λίγο καιρό θα έχω περισσότερο χρόνο να ασχολούμαι, μέχρι να μη προλαβαίνω πάλι. Εξάλλου τα θαύματα απαιτούν θυσίες ;-)

Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη συνεχή παρουσία σας εδώ και την ανταπόκριση σας πάντα στις αναρτήσεις μου, ακόμη και αυτή τη χρονιά που ήταν ελάχιστες και μετρημένες.

Σας ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου που σας αισθάνομαι δίπλα μου!

Ευχαριστώ και όλες τις νέες παρουσίες και επισκέψεις στο bloggoσπιτάκι μου.

Τα καλύτερα έρχονται ..... για όλους μας!

Μη το ξεχνάτε αυτό!

Εύχομαι δύναμη σε όλους και χαμόγελα! Να βρίσκετε πάντα ένα λόγο για να χαμογελάτε μέσα στην κάθε ημέρα, ακόμη και αν όλα πάνε στραβά.

Εξάλλου, η ζωή τελικά θέλει κοροϊδία! :-) Ας μη τη παίρνουμε και τόσο σοβαρά...

Κ.

photos via: https://gr.pinterest.com/

Έτσι ξεκίνησαν όλα

Κλείνοντας τον δεύτερο χρόνο

2 Χρόνια Blogging!

2 χρόνια Blogging.....

2 χρόνια μαζί σας, με έχουν αλλάξει και με έχουν βελτιώσει σαν άνθρωπο.

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα στις 10 Νοεμβρίου 2012.

Έχω μάθει, έχω ενημερωθεί, έχω διδαχτεί, έχω πονέσει, έχω κλάψει, έχω χαμογελάσει και έχω ξεκαρδιστεί στα γέλια.

2 χρόνια τώρα, έχω μια επιπλέον απασχόληση στην ήδη φορτωμένη καθημερινότητα μου που όμως πλέον όχι απλά μου έχει γίνει συνήθεια αλλά και ανάγκη!

Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου πλέον χωρίς να διαβάζω τα νέα σας και να σας γράφω δικές μου σκέψεις και αναλύσεις περιμένοντας τα διαβάσω και να απαντήσω στα σχόλια σας.

Αυτά τα δύο χρόνια έχω λάβει την αγάπη σας με διάφορους τρόπους, έχω παραλάβει βραβεία και έχω δώσει πολλά, έχω συμμετάσχει σε ιστορίες τρόμου αλλά και αγάπης και έχω γίνει μέρος ενός τόσο ποικιλόμορφου αλλά τόσο υπέροχου συνόλου!

Έχω φιλίες χρόνων από το σχολείο και το πανεπιστήμιο, έχω δίπλα μου ανθρώπους που αγαπώ, με αγαπούν και με στηρίζουν, έχω την οικογένεια μου, δόξα τον Θεό είμαι τόσο τυχερή που έχω τέτοιους ανθρώπους δίπλα μου και έχω και εσάς, όλους εσάς που μου έχετε προσφέρει τόσα πολλά και ας μην έχω γνωρίσει ποτέ από κοντά τους περισσότερους και ας μην έχω καν ακούσει τη φωνή σας... Και τι μ' αυτό; Όταν σας διαβάζω είναι λες και σας έχω μπροστά μου!

Πάντα τα καταφέρουμε να συντονιστούμε και να συνεννοηθούμε ακόμη και όταν ανταλλάσσουμε τεράστια e-mail με αποκορύφωμα το να γίνουμε e-book! Πόσο απολαμβάνω αυτές τις συζητήσεις μας!

Αγαπώ το blogging και εύχομαι να έχω ακόμη για πολλά χρόνια "υλικό" στο μυαλό και την ψυχή μου για να σας καταθέτω.

Αγαπώ αυτή την ενασχόληση μου και έχω επιλέξει απόλυτα συνειδητά να μεταδίδω χαμόγελο και αισιοδοξία. Δεν μου πηγαίνει να γκρινιάξω εδώ μέσα γιατί πολύ απλά όχι μόνο δεν μου φταίει κανένας σας αλλά και γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός αυτού του blog.

Το τι συμβαίνει στη ζωή μου δεν είναι πάντα αντικείμενο των αναρτήσεων μου γιατί δεν είναι όλα για να λέγονται και να μοιράζονται. Δεν κρίνω κανέναν, αυτή είναι η δική μου νοοτροπία και πρέπει όλες οι νοοτροπίες να γίνονται σεβαστές από όλους μας! Το κάθε blog έχει έναν σκοπό και πλέον ο δικός μου ξέρω ποιος είναι: Να μεταδίδω χαρά, καλλιτεχνία, αισιοδοξία, να εμπνέω και να σας μιλώ για αυτά που εμπνέουν εμένα, να μοιράζομαι όμορφα νέα ανθρώπων και κινήσεων που κρύβουν μέσα τους την τέχνη της ζωής, γενικότερα να σας δείχνω την ομορφιά των πραγμάτων μέσα από την θετική μου ματιά.

Δεν είναι για κανέναν πάντα εύκολα τα πράγματα αλλά κάπως πρέπει να αντισταθμίζουμε τη δύσκολη καθημερινότητα μας και να την γεμίζουμε θετική ενέργεια και προσπάθεια, πολύ προσπάθεια για να τα καταφέρνουμε!

Σας ευχαριστώ για αυτά τα 2 χρόνια!

Εύχομαι να είμαστε μαζί πολλά πολλά ακόμη!!!

Καλή Εβδομάδα να έχουμε & Καλές Γιορτές!

Κ.

1 Χρόνος Blogging!!!

10 Νοεμβρίου 2012 - 10 Νοεμβρίου 2013

Την Κυριακή που μας πέρασε συμπλήρωσα τον πρώτο μου χρόνο στο blogging!

via

Εκείνες τις ημέρες έμενα στο σπίτι της μητέρας μου και περιμέναμε πως και πως με τον καλό μου να ετοιμαστεί το σπιτάκι μας το οποίο ανακαινίζαμε με αγωνία!

Οι μέρες ήταν λίγο δύσκολες καθώς έπρεπε να συντονίσουμε πολλά συνεργεία στο σπίτι ενώ βέβαια καθημερινά δουλεύαμε και οι δυο μας σαν τρελοί.
Η ανάγκη και των δυο μας βέβαια ήταν να αλλάξουμε σελίδα και να δημιοργήσουμε το δικό μας σπιτικό!

Είχα πιεστεί και ένιωθα πως κάπως θέλω να αποσυμπιεστώ από τα προβλήματα που ξεπηδούσαν στο σπίτι, τα οικονομικά, τους τσακωμούς με τους εργάτες και χίλια δυο που συνοδεύουν πάντα τέτοιου είδους εργασίες.

Ξαφνικά και χωρίς καμία προετοιμασία googlαρα το πως μπορώ να κάνω το δικό μου blog.

Θυμάμαι πως πρώτη φορά μου είχε μιλήσει για τα blog μια φίλη που δουλεύαμε μαζί πριν αρκετά χρόνια αλλά πάλι δεν είχα καταλάβει και πολλά.

Παλιά έγραφα πολύ σε μπλοκάκια, σε τετράδια, σε χαρτάκια όπου έβρισκα αρκεί να κατέθετα τις σκέψεις και τα προβλήματα μου στο χαρτί και με μολύβι κατά προτίμηση και αυτό ήταν αρκετό για να δοθούν λύσεις στο λεπτό και να μου φύγουν όλα τα βάρη που κουβαλούσα! Όταν γυρνούσα και ξαναδιάβαζα αυτά που είχα γράψει ήταν λες και τα έγραφε κάποιος άλλος και να, εκεί μπροστά μου ήταν όλες οι απαντήσεις που ζητούσα και μέσα στο μυαλό μου ήταν μπερδεμένα κουβάρια.. ή έτσι νόμιζα.

Το χαρτί έχει μια μαγική ικανότητα να σου παίρνει μακριά κάθε σου πρόβλημα!

Μετά όμως γνώρισα τον καλό μου, αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο, τον φίλο μου, τον προσωπικό μου ψυχολόγο, το στήριγμα μου, τον άνθρωπο μου, την καρδούλα μου και σταμάτησα να γράφω.

Δεν υπήρχε πλέον λόγος.. όλα μου τα προβλήματα λύνονταν ως δια μαγείας όταν βρισκόμουν στην αγκαλιά του και όταν μου αφιέρωνε ατελείωτες ώρες να μιλάμε και να χτίζουμε όνειρα!

Και ακόμη εκεί βρίσκω τις απαντήσεις μου, όμως τελικά όλοι χρειαζόμαστε τον προσωπικό μας χρόνο και χώρο για να βάλουμε τις δύσκολες μας σκέψεις σε σειρά, για να αφαιρέσουμε όλη μας την αρνητική ενέργεια και να βρούμε νέες δυνάμεις. Όλοι μας χρειαζόμαστε λίγη απομόνωση και χρησιμοποίηση μόνο του δικού μας κώδικα για να ξεδιαλύνουμε τις δύσκολες σκέψεις. Οι άλλοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να παίζουν μονίμως τον ρόλο του σάκου του μποξ...

Κάπως έτσι μου είχε λείψει αυτό το χαρτί και το μολύβι. Μου είχε λείψει να γράφω για να διαβάσω μετά και να μάθω τι έγραψα. Μου είχε λείψει να εκφραστώ και να δημιουργήσω κάτι και κάπως έτσι μπήκα στο ίντερνετ πληκτρολόγησα τις κατάλληλες λέξεις και έμαθα πως με ένα κλικ και δυο ωρίτσες αφοσίωση μπορούσα να φτιάξω τον δικό μου κόσμο, να του δώσω χρώμα και εικόνα, να του προσθέσω λέξεις και τον μοιραστώ με όλους εσάς!

Στην αρχή βέβαια νόμιζα πως πάλι μόνο εγώ θα τα διαβάζω αλλά εσείς με εκπλήξατε τόσο ευχάριστα!

Άνοιξα μια πόρτα και βρήκα από πίσω έναν τεράστιο κόσμο γεμάτο αλληλεγγύη και ομορφιά!

Τελικά όντως η ζωή μας είναι σαν ένα Ανάκτορο γεμάτο πόρτες και επιλογές!

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την υποστήριξη και την δύναμη που μου δίνετε να συνεχίζω και να γίνομαι καλύτερη!

Μέσα από εσάς έμαθα πως υπάρχει κάτι πολύ καλύτερο απ το να γράφεις για να αυτοψυχαναλυθείς και να ξεσκάσεις...

Υπάρχει η δυνατότητα μέσα από εσένα να βοηθηθεί πολύς κόσμος και να βρουν πολλοί άνθρωποι έναν κοινό παρονομαστή μαζί σου, να μοιραστείς συναισθήματα και αυτά να γίνουν μεγαλύτερα μέσα από τους άλλους!

Να πονέσεις λιγότερο και να κάνεις και τους άλλους να σκεφτούν πως δεν είναι μόνοι.

Να αγαπήσεις μαζί τους. Να ζήσεις και να επιβιώσεις. Να προβληματιστείς.

Να κλάψεις και να συμπονέσεις. Να βοηθήσεις!

Για όλα αυτά και γιατί δεν γνώριζα τίποτα από αυτά πριν από έναν χρόνο ο οποίος πέρασε σαν νερό, σας ευχαριστώ και πάλι μέσα από την καρδιά μου!

Σκεφτείτε πως είχα στο νου μου να κάνω αυτή την ανάρτηση μόλις συμπληρωνόταν ο χρόνος και τελικά μου ξέφυγε...νόμιζα πως έχω κάποιες μέρες ακόμη αλλά να, που ο χρόνος πέρασε έγινα πλέον Ενός (!) και εγώ και το bloggaκι μου είμαστε πλέον έτοιμοι να ανοίξουμε ακόμη περισσότερο τα φτερά μας και να γίνουμε καλύτεροι, μεγαλύτεροι και δυνατότεροι!

Και επειδή μ' αυτά και μ' εκείνα περνάει τρελά η ώρα όταν είμαι εδώ και δεν θέλω στο τέλος να μου λείψει η αγκαλιά του καλού μου, σας κλείνω με πολλή αγάπη και πάω να χωθώ στην αγκαλιά του!

Με εκτίμηση, σεβασμό και πολλή αγάπη!

Κ.

Liebster Award!

Κάθε φορά που πατάω στον blogger το κουμπάκι "Νέα Ανάρτηση" κάτι σκιρτάει μέσα μου. Ενθουσιάζομαι κάθε φορά με τον ίδιο τρόπο για το ξεκίνημα μιας ανάρτησης η αλλιώς το άνοιγμα ενός παραθύρου προς όλους εσάς και την αναμονή για τα σχόλια και τις απόψεις σας!

Έχω μάθει τόσα πολλά από όλους σας και έχω γίνει σίγουρα καλύτερος άνθρωπος μέσα από τις δικές σας αναρτήσεις και τα γεμάτα κινητοποίηση, προβληματισμό και αγάπη θέματα σας γιατί αν έχω καταλάβει κάτι αυτό τον καιρό που ασχολούμαι με το blogging είναι σίγουρα πως όλοι εδώ μέσα γράφουμε αν μη τι άλλο με αγάπη και αλληλεγγύη!

Όσο και αν μπορεί να ακούγεται παράξενο αισθάνομαι πως έχω αναπτύξει φιλίες με ανθρώπους που δεν έχω γνωρίσει ποτέ! Αισθάνομαι τόσο οικεία και όμορφα μαζί τους, μαζί σας!

Ένας από αυτούς τους ανθρώπους που είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά είναι το Κατερινιώ. Το γλυκό Κατερινάκι μετά το positive-thinking-greece δημιούργησε ένα ακόμη blog το itisawomansworld-greece για να μπορούμε να ενημερωνόμαστε για όλες τις τάσεις της μόδας και για απόψεις πάνω σε ότι αφορά εμάς τις γυναίκες!

Εύχομαι σύντομα να γνωρίσω από κοντά και άλλες bloggers που θαυμάζω πολύ!

Η Κατερίνα, λοιπόν, μου χάρησε μέσα από το νέο της ιστολόγιο ένα βραβειάκι.
Πρόκειται για το Liebster Award και φυσικά θα την τιμήσω με τις απαντήσεις μου, μιας και μου άρεσαν πολύ οι ερωτήσεις!!

Το αγαπημένο μου φαγητό:

Μακαρονού με φωνάζουν και για να διαλέξω, θα πω τι άλλο; Μακαρόνια με κιμά!

Δεν μου αρέσει στους ανθρώπους:

Να προσπαθούν να δείξουν κάτι άλλο από αυτό που είναι.

Μου αρέσει οι άνθρωποι με τους οποίους κάνω παρέα:

Να έχουν χιούμορ και να γελάνε πολύ, να μην είναι δήθεν και να εκπέμπουν ηρεμία.

Με ηρεμεί:

Μια αγκαλιά!

Αγαπώ:

Να αγαπώ και να μοιράζομαι στιγμές!

Με νευριάζει:

Η ακαταστασία.

Δεν αποχωρίζομαι ποτέ (αντικείμενο):

Την τεράστια τσάντα μου!

Όταν ήμουν μικρή χάζευα συστηματικά αφίσες:

Α, καλά, τα Μανίνα και Κατερίνα τα είχα ξεπουπουλιάσει! Είχα αφίσες από No Doubt, τους ηθοποιούς του Beverly Hills και μία της Κοκκίνου (χαχαχα! Η οποία δεν είχε καμία σχέση με το σήμερα..!)

Με την σειρά μου το χαρίζω με αγάπη στα παρακάτω ιστολόγια:

http://beloved-ideas.blogspot.gr/

http://craftlandgr.blogspot.gr/

http://mytripssonblog.blogspot.gr/

http://ekfrastite.blogspot.gr/

http://princess-airis.blogspot.gr/

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Κ.

Η κάρτα στο Αγριμιώ και άλλες όμορφες εικόνες!

Και αφού προσπάθησα αρκετά , σας τ' ορκίζομαι, να κάνω και εγώ μια χειροτεχνία για να προσθέσω στην καρτούλα που θα στείλω στο Αγριμιώ, κατέληξα και επισήμως πως δεν είμαι εγώ για τέτοια πράγματα... Και όμως κάποτε ήμουν.. και ζωγράφιζα και έφτιαχνα πραγματάκια με τα χεράκια μου αλλά πλέον συμπεριφέρομαι σαν κουλό... Μας έφαγε η χρήση του υπολογιστή και ξεχάσαμε και πως να γράφουμε και πως να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας...

Πως θα γινόμουν εγώ νηπιαγωγός που το είχα και άχτι...;

Κατέληξα, λοιπόν, στο αποτέλεσμα που βλέπετε παρακάτω με την βοήθεια της τεχνολογίας (γιατί πιστέψτε με και τα γράμματα μου δεν θα σας άρεσαν καθόλου...) και με λόγια από την καρδιά μου για την καρτούλα που θα ταξιδέψει ως την μακρινή Μελβούρνη και θα ακουμπήσει σε κάποιο λευκό και άχαρο τοίχο και ενδεχομένως σε κάποια ταλαιπωρημένη καρδιά...

Εύχομαι και ελπίζω να αρέσει στα παιδιά και να μου κάνουν την τιμή να σταθούν λιγάκι και να την διαβάσουν.

Τελευταία μέρα στη δουλειά και παρόλο που δεν μπορώ ακόμη να συνειδητοποιήσω πως από αύριο είμαι επισήμως αδειούχα, οι σκέψεις πάνε μόνο σε εικόνες όμορφες, χαλαρές και ξέγνοιαστες!

Το κινητό μου δεν με ευχαριστεί όσο θα ήθελα στο θέμα της τεχνολογίας για να μπορώ, έστω και για λίγο όταν θέλω να μπαίνω και να ρίχνω κλεφτές ματιές αλλά κάτι θα κάνουμε, δεν ξέρω αν μπορώ να σας αποχωριστώ πραγματικά και εντελώς για πολύ καιρό... :-)

Όχι μία αλλά 2 όμορφες συναντήσεις με το γλυκό Κατερινάκι με έκαναν να καταλάβω στην πραγματικότητα τι όμορφους ανθρώπους κρύβει αυτός ο χώρος του blogging που ούτε είχα καν φανταστεί όταν ξεκινούσα! Περάσαμε πολύ πολύ όμορφα και συζητήσαμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Τελικά μπορεί να υπάρξει ιντερνετική φιλιά και ανυπομονώ να γνωρίσω και άλλα όμορφα και ενδιαφέροντα προσωπάκια που μιλάμε τόσο καιρό και αισθάνομαι τόσο οικεία μαζί τους!

Επιτρέψτε μου να αφιερώσω ένα πανέμορφο νέο κομμάτι στον καλό μου, που αν δεν ήταν αυτός θα τα είχα παρατήσει πολλές φορές έως τώρα και πραγματικά είναι το στήριγμα μου σε όλα ακόμα και όταν νομίζω πως δεν είναι...

Αυτό το τραγούδι είναι ακριβώς για εμάς και τον μαγικό μας τρόπο, μετά από τόσα χρόνια να βρίσκουμε πάντα τον τρόπο να συνεχίζουμε μαζί, μέσα από όμορφες, δύσκολες, περίεργες, έντονες στιγμές...

Κ.