Χειρότερη κατηγορία, η τελευταία.
Ωστόσο, κατά μία έννοια και αυτοί ουσιαστικά φεύγουν...
Οι λόγοι που μπορεί να φύγει κάποιος είναι πολλοί. Δεν σημαίνει ότι είναι ξεκάθαροι, ούτε απολύτως κατανοητοί. Για την ακρίβεια μπορεί να είναι εντελώς ακατανόητοι ή δυσνόητοι. Μπορεί και εμείς οι ίδιοι να μην θέλουμε να τους καταλάβουμε...
Είτε είμαστε εμείς αυτοί που φεύγουν, είτε είναι οι άλλοι που το κάνουν δεν σημαίνει πως συμβαίνει πάντοτε με πλήρη συναίσθηση και συνείδηση.
Η εγκατάλειψη είτε γίνεται κατ' επιλογή, είτε εξαναγκαστικά, πονάει... Η απώλεια πονάει.
Πονάει να χάνεις τους δικούς σου, τους φίλους σου, τους αγαπημένους σου... Χάνω δεν σημαίνει απαραίτητα δεν ξαναβλέπω πια, αλλά ουσιαστικά χάνω την επαφή και το δέσιμο που είχα. Χάνω τα γνώριμα, τα οικεία. Χάνω αυτό που μοιραζόμασταν.
Πονάει και τελικά όσο δυνατοί και λογικοί να είμαστε, μέσα μας ξέρουμε πόσο τα κομμάτια του εαυτού μας που είχαμε δώσει σε άλλους ανθρώπους, κόβονται και αποκολλώνται από πάνω μας.
Δεν γίνεται να μοιράζεσαι πράγματα, να έχεις σχέσεις ζωής και να μην δίνεις κομμάτια σου.
Όσο και να προσπαθείς να προστατεύσεις τον εαυτό σου, πάντα έχεις δώσει και έχεις πάρει.
Πάντα χρωστάς και σου χρωστάνε.
Κανείς δεν έχει ανάγκη κανέναν και όλοι έχουμε ανάγκη τους πάντες!
Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το θυμόμαστε γιατί στο τέλος οι εγωισμοί που μένουν δεν βγάζουν κανένα νόημα...
Όσο και αν νομίζεις πως έχεις όλο το δίκιο με το μέρος σου, δεν το έχεις...
Όσο και να υπερηφανεύεσαι πως τα έκανες όλα σωστά, το ξέρεις πως όταν μένεις μόνος αναρωτιέσαι που έκανες λάθος...
Όσο και να συμπληρώνεις τα κενά, απλά τα μπαλώνεις.
Εννοείται πως δεν πεθαίνεις με καμιά απώλεια, ούτε με την πιο τραγική. Πάντα οι ζωές μας συνεχίζονται.
Μότο μου είναι πως πάντα παρακάτω είναι τα καλύτερα!
Παρακάτω θα γνωρίσεις ανθρώπους που αξίζουν πολλά. Θα γνωρίσεις τον άνθρωπο της ζωής σου! Θα κάνεις νέους, αληθινούς φίλους. Θα δημιουργήσεις νέες σχέσεις, πιο δυνατές. Όλα αυτά θα είναι καινούρια για εσένα και θα βρεις χώρο στην καρδιά και την ψυχή σου για νέα δεδομένα, πιο μελετημένα και πιο προσεκτικά πια, γιατί μεγάλωσες...
Όλα αυτά φυσικά και θα είναι νέα και αγαπημένα!
Αυτός όμως, που φεύγει απ την ζωή μας αφήνει το κενό του και όχι, το συγκεκριμένο κενό δεν αναπληρώνεται...
Κ.
Οι απόψεις μου είναι εντελώς προσωπικές. Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να ρίχνουν πραγματική μαύρη πέτρα πίσω τους. Μπορεί να μην το καταλαβαίνω αλλά ξέρω πως γίνεται. Γενικότερα το καλύτερο είναι να υπάρχει μια ισορροπία στις αντιδράσεις και τα πιστεύω μας... Ούτε η πολύ ευαισθητοποίηση αλλά ούτε και η πλήρης αποξένωση, βοήθησε ποτέ κανέναν.


