Δέκα ολόκληρα χρόνια πέρασαν κιόλας από τη σπουδαία αυτή χρονιά που πραγματοποιήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα, στην Ελλάδα.
Η αλήθεια είναι πως έχουν δίκιο όλοι όσοι λένε πως η διοργάνωση χρέωσε επιπλέον τη χώρα μας και μάλιστα αντί οτιδήποτε κατασκευάστηκε να έχει τουλάχιστον ζωή και λειτουργία έως σήμερα και για δεκαετίες από σήμερα, τα περισσότερα έχουν ρημάξει και καταστραφεί.
Είναι πραγματικά, τουλάχιστον κρίμα και άδικο η σημερινή Ελλάδα να μη θυμίζει σε τίποτα την Ελλάδα του 2004. Από τότε δεν έχουν καταστραφεί μόνο τα κτίρια και οι αθλητικές εγκαταστάσεις αλλά η ίδια η χώρα και οι άνθρωποι της.
Που πήγε όλη αυτή η αίγλη της χώρας μας στο εξωτερικό; Που πήγε το ομαδικό μας πνεύμα και η αίσθηση που είχαμε όλοι οι Έλληνες πως είμαστε ένα και το επίκεντρο της γης;
Αν μπορώ να δώσω ένα υπέρ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 είναι αυτή η αίσθηση και η τρέλα (με την καλή έννοια) πως είμαστε σπουδαίοι, πως οι Ολυμπιακοί επέστρεψαν στη χώρα που τους γέννησε, πως είμαστε ενωμένοι και πάνω απ όλα πως είμαστε ευτυχισμένοι!
Αλήθεια, τη θυμάστε εσείς αυτή την αίσθηση;
Υπήρξα από τα πολύ τυχερά άτομα που στα 20 μου χρόνια ήμουν ενεργό μέλος των Ολυμπιακών Αγώνων, Αθήνα 2004.
