Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013

MoodBoard #18, Ένα καλύτερο αύριο...;

Παρασκευούλα σήμερα! Τι όμορφα;!
Τι όμορφη αυτή η μυρωδιά της βροχής... Μας ανανεώνει και μας ταξιδεύει...

Τον τελευταίο καιρό γνωρίζω πολύ αξιόλογους ανθρώπους. Αλλάζει κάτι σιγά σιγά;
Γνωρίζω ανθρώπους της γενιάς μου να επιχειρούν νέα πράγματα και να αντιμετωπίζουν την δουλειά και την ζωή τους με σοβαρότητα, αισιοδοξία και προοπτική!
Μήπως, τελικά η γενιά μας θα αλλάξει όντως τα δεδομένα που ίσχυαν μέχρι τώρα;
Μήπως τελικά θα γίνουμε πιο ανθρώπινοι; Πιο αληθινοί;
Πάντα ακούμε πως από τους νέους περιμένει η κοινωνία να αλλάξει, όμως τα τελευταία χρόνια και λίγο προ κρίσης δεν είδα ποτέ κάτι τέτοιο...κάτι διαφορετικό και όμορφο.
Φαίνεται πως η κρίση βοηθά να ξεκαθαρίζει από μόνο του το τοπίο και θέλοντας και μη να εξαφανίζονται τα "λαμόγια"...
Είχα σχετική συζήτηση σήμερα με έναν τέτοιο άνθρωπο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο τρόπος του και ο επαγγελματισμός του.
Δεν έχει σημασία αν με τους ανθρώπους που ερχόμαστε σε επαφή θα τους ξαναδούμε ή όχι, δεν έχει σημασία αν θα συνεργαστούμε ή απλά θα πιούμε έναν καφέ.
Σημασία έχει η ουσία αυτών των ανθρώπων. Και όταν υπάρχει όντως ουσία πίσω από τις σκέψεις και τα λόγια των ανθρώπων και μάλιστα των νέων, τότε Ελπίζεις!
Ελπίζεις και αισθάνεσαι σιγουριά για το καλύτερο αύριο!

Καλό Σαββατοκύριακο!
Κ.











Η ιδέα του Weekly MoodBoard είναι της Lyriel από το BiScoto
και συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:




Σάββατο 18 Μαΐου 2013

Φτιαχτή η Κρίση, αλλά γιατί...;!

Σήμερα έκανα μια τρελή σκέψη...
Μια σκέψη σχεδόν παρανοϊκή, αδιανόητη, μια σκέψη τόσο τρελή που θα μπορούσε ακόμα και να ήταν αληθινή...!
Παρατηρούσα και σκεφτόμουν κάτι που σίγουρα θα έχετε δει και εσείς. Θα έχετε σίγουρα παρατηρήσει πως έχουν μειωθεί πολύ τα αυτοκίνητα στους δρόμους. Λόγω κρίσης, όσοι πρόλαβαν τα πούλησαν, άλλοι κατέθεσαν πινακίδες και άλλοι τα κινούν σπάνια λόγω κόστους της βενζίνης.
Αμέσως μετά το μυαλό μου πήγε στο τι άλλο έχει μειωθεί.
Μήπως έχει μειωθεί ο κόσμος;



Πόσοι είναι εκείνοι που δεν άντεξαν το βάρος της κρίσης και αφαίρεσαν την ίδια τους την ζωή;
Πόσοι είναι εκείνοι που από το άγχος που δεν είχαν δουλειά, που δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να συντηρήσουν τις οικογένειες τους, έχασαν την ζωή τους από διαφόρων ειδών αρρώστιες και αιφνίδιους θανάτους;
Πόσοι δεν είναι εκείνοι που αλληλοσκοτώνονται για ένα κομμάτι ψωμί;

Δεν θέλω να σας ρίξω ψυχολογικά...θέλω απλά να σκεφτείτε....

Πλέον, σχεδόν όλος ο κόσμος πιστεύει πως η παγκόσμια αυτή κρίση είναι "φτιαχτή".
Γιατί όμως; Για ποιο λόγο; Μόνο για να γίνουν οι φτωχοί, φτωχότεροι και οι πλούσιοι, πλουσιότεροι;...
Και έκανα, λοιπόν, την εξής "τρελή" σκέψη... Θυμάστε που μας πιπιλούσαν χρόνια το μυαλό, πως έχει αυξηθεί επικίνδυνα ο πληθυσμός της γης και δεν θα υπάρχουν προμήθειες για να μπορεί να συντηρείται όλος ο κόσμος κλπ;
Μήπως, λοιπόν, η φτιαχτή αυτή κρίση έγινε για να μειωθεί ο πληθυσμός της γης και να επανέλθει σε "φυσιλογικότερα" επίπεδα;
Μήπως, αυτοί που κινούν τα νήματα οργάνωσαν μια μαζική δολοφονία πληθυσμών για να επιβιώσουν μόνο κάποιοι;
Θα σας σημειώσω και κάτι ακόμη, γιατί τοοοοσα, μα τόσα χρόνια "αφήνουν" να πεθαίνει ο κόσμος στην Αφρική; Γιατί δεν κάνουν κάτι;
Μήπως, δεν έχει προχωρήσει η έρευνα, μήπως δεν υπάρχουν φάρμακα, μήπως δεν υπάρχουν λύσεις;
Μήπως απλά πρέπει ο πληθυσμός να κρατείται σε κάποια συγκεκριμένα επίπεδα;
Γιατί στην Κίνα απαγόρεψαν, δια νόμου παρακαλώ, σε όλες τις οικογένειες να κάνουν πάνω από ένα παιδί;
Μήπως αυτά τα "μέτρα" δεν έφταναν και έπρεπε να εφεύρουν έναν τρόπο και για την Ευρώπη, ώστε να εξοντώνεται ο κόσμος;

Μα πόσο τρελή μπορεί να είμαι!
Τι είναι αυτά που σκέφτομαι;!

Ελπίζω αύριο να ξυπνήσω πιο κεφάτη...!
Φιλιά!
Κ.



Παρασκευή 10 Μαΐου 2013

Τα έχουμε όλα!...εντάξει;!

Ντρέπομαι, θλίβομαι και συνθλίβομαι σαν άνθρωπος που μονίμως γκρινιάζω, που όλο κάτι μου λείπει, που όλο λέω θα κάνω το ένα, θα κάνω το άλλο και είμαι συνεχώς αναβλητική, λες και ξέρω τι μου ξημερώνει!

Στεναχωριέμαι που παρακολουθώ τους ανθρώπους γύρω μου και βλέπω δύο κόσμους...εκείνον που υποφέρει, που δεν έχει να φάει, να ντυθεί και να επιβιώσει και εκείνον που είναι στην κοσμάρα του, δεν τον έχει αγγίξει η κρίση και κάνει ότι δεν βλέπει!
Εκείνον που είναι σαν όλους μας! Και το τονίζω! Σαν τον κάθε έναν από εμάς και αναγκάζεται να ζητιανέψει και εκείνον που είναι ακόμα βολεμένος και γκρινιάζει και από πάνω!

Πόσοι υποφέρουν αξιοπρεπώς γύρω μας...
Πόσοι έχουν πτυχία, μεταπτυχιακά και βάλε και αρκούνται σε ότι να ΄ναι δουλειές, αναγκαζόμενοι να αισθάνονται πως οι εργοδότες κάνουν και ελεημοσύνη που τους δέχονται στην εταιρία τους...

Πως μας κατάντησαν έτσι;!
Θέλω να ουρλιάξω!

Άνθρωποι που δεν αξίζουν τίποτα, να κατέχουν θέσεις ευθύνης γιατί ακόμα ισχύουν τα κονέ...
Άνθρωποι που έχουν κοπιάσει, να μην βρίσκουν δουλειά..
Γονείς που μένουν άνεργοι και οι δύο...
Άνθρωποι που δικαίως έχουν μια θέση και είναι μάλιστα καλή, να ντρέπονται να πουν πως έχουν δουλειά γιατί στον κύκλο τους είναι όλοι άνεργοι...
Κόσμος να τσακώνεται και να τρώγεται γιατί ο ένας έχει και ο άλλος δεν έχει δουλειά, λες και φταίνε οι ίδιοι...
Χθες είδα μια γυναίκα να πουλάει με αξιοπρεπέστατο τρόπο κάτι με ένα ευρώ...έβλεπες την αγωνία στα μάτια της για αυτό το ευρώ..ήταν Ελληνίδα...έμοιαζε στην μάνα μου....ποιος ξέρει τι την ανάγκασε να φτάσει εκεί;.... Ελπίζω να μην αναγκαστεί....
Ο κόσμος που υποφέρει, ελπίζω να μην αναγκαστεί να κάνει κινήσεις επικίνδυνες για τους ίδιους και τους άλλους...!

Μα, δεν βλέπει κανείς μας, τι συμβαίνει εκεί έξω;;;;
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια....!
Πρέπει, πρέπει, πρέπει να αλληλοβοηθηθούμε!

Πρέπει ότι έχουμε να το μοιραστούμε!
Χρήματα, ιδέες, ρούχα, δουλειά...όλα είναι σημαντικά!

Βλέπω την αγωνία, στην Κατερίνα για το σε ποιο κόσμο ζούμε.
Αφουγκράζομαι τις αγωνίες της Αριστέας για το τι πρέπει και τι τελικά κάνουμε όλοι μας για αυτά που περνάμε.

Δεν μπορώ να βλέπω άλλο γύρω μου, την καταστροφή!
Θέλω να κάνω κάτι για να αλλάξει αυτό...αλλά όπως πολύ σωστά λέει και η Αριστέα, χωρίς κόπο και προσπάθεια, τα θέλω δεν μας πάνε πουθενά...

Αλήθεια, πόσα θέλω ικανά να μετατραπούν σε πράξεις, υπάρχουν;
Είναι αργά για να ξυπνήσουμε ή ακόμα προλαβαίνουμε;...

Και σκέφτομαι, πως εγώ έχω την δουλειά μου, με μειωμένο μισθό βέβαια αλλά την έχω, έχω αγάπη, έχω ασφάλεια, έχω υγεία...και ακόμη γκρινιάζω και όλο κάτι μου λείπει και τελικά, τίποτα ουσιαστικό δεν κάνω για τους γύρω μου....και ντρέπομαι...!

Κ.

https://evsum.com/p/13097


Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

Η Τέχνη του να Ζεις σαν Άνθρωπος μέσα στην Κρίση


Παξοί - Copyright Katerina Valsamidi

Το να ζεις σαν άνθρωπος, δεν είναι μόνο να τρως ένα πιάτο φαΐ της προκοπής, να μπορείς να χαίρεσαι ελεύθερος τον αέρα και τον ήλιο, να έχεις μια δουλειά που να μην καταντάει δουλεία, να έχεις μία στέγη και πολλά ακόμη που τουλάχιστον μέχρι πριν ελάχιστα χρόνια θεωρούνταν δεδομένα. Είναι πολλά ακόμη που μας έχουν κάνει να τα ξεχάσουμε προκειμένου να μας ορίζουν και να μας πείθουν ότι είμαστε όλοι καταθλιπτικοί και άχρηστοι.

http://www.flickr.com/photos/whatwhat/137576411/

Το να μπορείς, λοιπόν, να ζεις σαν άνθρωπος είναι να μπορείς να πας ένα θέατρο, χωρίς να κλαις τα λεφτά που έδωσες, είτε γιατί ήταν αυτά μετρημένα είτε γιατί είδες μια ακριβή και κακή παράσταση.
Είναι το να μπορείς να πληρώσεις, και οφείλεις να το κάνεις, όλους τους λογαριασμούς σου, χωρίς να αισθάνεσαι ότι σε πνίγει και το παραμικρό πάγιο που έχεις.
Είναι το να φας ένα φαγητό στο σπίτι ή έξω με παρέα και να χαρείς πρώτα απ’ όλα την παρέα!
Είναι το να ασχολείσαι με κάποια δραστηριότητα για να μπορείς να κρατάς το πνεύμα και το σώμα σου υγιή.

http://www.flickr.com/photos/dlemieux/4271324096/

Είναι να παρακολουθείς πολιτιστικά και πολιτισμικά γεγονότα με ή χωρίς αντίτιμο.
Είναι να μπορείς να έχεις την παιδεία και την υγεία σου εξασφαλισμένη!
Είναι να μην φοβάσαι να κάνεις οικογένεια γιατί μια μέρα θα πεινάτε όλοι μαζί.
Να μπορείς να πας σε μια συναυλία, σε μία παράσταση χορού, ένα σινεμά, για περπάτημα, να έχεις την δυνατότητα να κάνεις ένα δώρο, βρε αδελφέ!
Να έχεις την ελευθερία και τον χρόνο να διαβάσεις και να εκφραστείς.
Να μην φοβάσαι να κυκλοφορείς έξω είτε είσαι γυναίκα, είτε μετανάστης, είτε παιδί, είτε γενικά κοινωνικά ευάλωτος.

Είναι πολλά που μας κάνουν να διαφέρουμε από τα αξιαγάπητα ζωντανά μας.
Είναι αυτά που θεωρούνται απαραίτητα για να είσαι άνθρωπος!

Πείτε μου τώρα, πέρα από τις δυσκολίες που περνάμε και το πόσο κατεστραμμένο κράτος έχουμε, δεν είμαστε ο μόνος λαός που προσπαθεί και όσο περνάει από το χέρι του καταφέρνει πολλά από τα παραπάνω;
Και να μην ακούσω ότι πολλά από τα παραπάνω αφορούν την καλοπέραση, γιατί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, που τόσα δίδαξαν όλο τον κόσμο, μας δίδαξαν ότι δεν γίνεται μόνο να δουλεύεις. Πρέπει να ζεις (!) και για να ζεις πρέπει να υπάρχουν εναλλαγές εργασίας και ξεκούρασης.

Picture taken at the British Museum, London... http://www.flickr.com/photos/42978036@N00/2255525792/


Δεν είμαστε οι μόνοι που τελικά δεν μας πείθει ποτέ κανείς ότι είμαστε τελειωμένοι, άχρηστοι, τεμπέληδες και καλοπερασάκηδες;
Δεν θέλω να ασχοληθώ εδώ με το πόσα πράγματα μας στερούν οι «ηγέτες μας» ούτε με το ότι, ό, τι έχει διδαχτεί ο κόσμος από εμάς, το κάνει καλύτερα από εμάς γιατί απλά εμάς μας θέλουν όλοι υποταγμένους και δυστυχισμένους.

Θα σταθώ στο πόσο δυνατοί στην ψυχή, στο ήθος και στις παραδόσεις είμαστε. Στις απεριόριστες δυνατότητες μας, στο οξυδερκές πνεύμα μας, στην υπέροχη και πλούσια, το τονίζω πλούσια χώρα μας και σε φυσική ομορφιά και σε πραγματικά πλούτη: ορυκτά, τρόφιμα, γεωγραφική θέση, τουρισμό, μόρφωση πολιτών και πόσα ακόμη!
Θα σταθώ ακόμη στο πως για να μπορεί όλος ο υπόλοιπος κόσμος έστω και να κινείται και να σκέφτεται, σε εμάς το οφείλει.
Δεν είμαι από αυτούς που εθελοτυφλούν, παραδέχομαι ότι έχουμε κάνει τραγικά λάθη, και τους πολιτικούς μας που τους βρίζουμε εμείς τους εκλέξαμε, συνηθίσαμε στο ρουσφέτι και στο κονέ. Είχε σταματήσει να μετράει το επίπεδο ενός ανθρώπου και μετρούσε η γνωριμία του και όσο και να θεωρούμε πως τελείωσε η εποχή των παχιών αγελάδων, όλα αυτά ακόμη συμβαίνουν….

Η ουσία είναι, να κατανοήσουμε την αξία μας, να μετατρέψουμε όλα τα άσχημα σε όμορφα, να εκμεταλλευτούμε την δύναμη μας και να μειώσουμε τις αδυναμίες μας, να μην παραιτούμαστε, να μην απελπιζόμαστε, να λέμε ευχαριστώ όταν μας αφήνει κάποιος να περάσουμε στο δρόμο, να ζητάμε συγνώμη αν ενοχλήσαμε, να έχουμε το σθένος να παραδεχτούμε τα λάθη μας και το σθένος να μην τα ξανακάνουμε, να μπούμε στη θέση του άλλου, να γνωρίσουμε τους γείτονες μας, να χαμογελάμε περισσότερο, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας έτσι ώστε να γίνουν καλύτερα από εμάς.
Με λίγα λόγια, να διδάξουμε εκ νέου τον πολιτισμό και την ιστορία μας και όχι να τα επιβάλουμε στους έξω ενώ εμείς δεν τα τηρούμε και δεν τα ακολουθούμε…!

http://www.flickr.com/photos/marcelgermain/2844089790/


Αυτή, λοιπόν την τέχνη του να ζεις σαν άνθρωπος μέσα στην κρίση, ο Έλληνας την ξέρει καλά! Απλά πρέπει να την ξανά ανακαλύψει.... Είναι σπάνιο μετά από τόσους αγώνες, πόνο, υποταγή, πολέμους, κρίσεις, δυσκολίες, προσφυγιά να μείνει ένας λαός τόσο ανέγγιχτος και να αναδυθεί από τις στάχτες του! Να μην χάσει ποτέ τον πολιτισμό του, τα ήθη και τα έθιμα, την γλώσσα του, την θρησκεία του και μέσα από όλα τα άσχημα να έχει ακόμη τους καλύτερους επιστήμονες, τους καλύτερους ερευνητές, τους καλύτερους καθηγητές και έναν από τους πιο συμπαθητικούς, ευγενικούς, πρόσχαρους, φιλόξενους, φιλικούς, μορφωμένους και ενημερωμένους λαούς.
Και άλλοι περνούν δύσκολα αλλά δεν έχουν την ιστορία μας…. Και άλλοι έχουν πολιτισμό αλλά δεν έχουν περάσει ότι εμείς…..
Η Ελλάδα είναι μοναδική και στα Κάλλη και στα Πάθη της. 

Περιμένω τα σχόλια σας.
Κ.



photo credit: <a href="http://www.flickr.com/photos/marcelgermain/2844089790/">MarcelGermain</a> via <a href="http://photopin.com">photopin</a> <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/2.0/">cc</a>

photo credit: <a href="http://www.flickr.com/photos/42978036@N00/2255525792/">rayhaneh</a> via <a href="http://photopin.com">photopin</a> <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/">cc</a>

photo credit: <a href="http://www.flickr.com/photos/dlemieux/4271324096/">dlemieux</a> via <a href="http://photopin.com">photopin</a> <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/2.0/">cc</a>
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες