Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

Όταν Όλα σου (μου) πάνε Στραβά...

https://i.pinimg.com/564x/e1/d1/78/e1d178402d11a1f2309564fe263e8fad.jpg


Όχι, δεν μου μπήκε καλά το 2019. Δεν μπήκε καλά ούτε για εμένα, ούτε για μέλη της οικογένειας μου και συχνά συμβαίνουν και πολλές αναποδιές. 

Είναι δύσκολες αυτές οι καταστάσεις.
Σε αποσυντονίζουν, σε μπλέκουν και σε βγάζουν από τη ροή της ζωής σου. Έχεις πάρει κάποιες αποφάσεις, βρε αδερφέ. Έχεις βάλει ένα πλάνο, ξέρεις τις προτεραιότητες σου, ελπίζεις, χαίρεσαι, είσαι αισιόδοξος, τολμάς και τσούπ!..... Να σου η στραβή…. 

Δεν είσαι μόνος σου, ούτε στα απλά που δεν πήγαν καλά, ούτε στα πολύ άσχημα. 

Δεν είσαι, πίστεψε με. 

Είμαστε πολλοί. Είμαστε όλοι. 

Όσο και αν κάποιοι θέλουν να εμφανίζουν μόνο τα καλά της ζωής τους, μόνο τις ευτυχισμένες στιγμές τους, μόνο τις επιτυχίες τους....

Δεν υπάρχει άνθρωπος στη γη που να μην έχει περάσει δύσκολα, που να μην τα έχει βρει σκούρα, που να μη δοκιμάζεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. 


Εκείνη ακριβώς τη στιγμή που σου συμβαίνει το άσχημο και αφού φυσικά περάσει ο απαραίτητος χρόνος «ανάρρωσης», το ξέρεις πως η ζωή σου ορίζεται από την απόφαση που θα πάρεις για το πως θα το διαχειριστείς;


Δεν ορίζεται η ζωή σου από αυτό που σου συνέβη. Γιατί έτσι είναι η ζωή. Πράγματα συμβαίνουν όλη την ώρα. 

Ορίζεται όμως, από το πως θα αντιδράσεις σε αυτό. Το πως θα το αντιμετωπίσεις και το αν θα καταφέρεις να αντλήσεις από αυτό το τι σε βοηθά να μάθεις και να προχωρήσεις.

Καμιά φορά ίσως δεν χρειάζεται καν να αντιδράσεις σε αυτό το συγκεκριμένο γεγονός. 

Χρειάζεται αντίθετα να ρίξεις το βλέμμα σου αλλού. 


Χρειάζεται να κοιτάξεις αυτά που είναι όμορφα στη ζωή σου. Σίγουρα είναι κάπου εκεί! 

Να δεις, να κάνεις μια παύση και να εκτιμήσεις τα μικρά ή μεγάλα καλά που σου συμβαίνουν. Και αν νομίζεις πως δεν σου συμβαίνουν, φρόντισε να σου συμβούν. 

Γιατί σίγουρα έχεις πολύ καλά στοιχεία και χαρακτηριστικά. Είσαι σημαντικός και έχεις ήδη δημιουργήσει, κατακτήσει και πετύχει αρκετά. 

Κοίτα λοιπόν αυτά. Δώσε βάση σε αυτά τώρα γιατί όταν πονάμε χρειαζόμαστε κάτι να κρατηθούμε και εκτός από τους ανθρώπους μας τους οποίους πρέπει να εκτιμήσουμε που έχουμε δίπλα μας, πρέπει να εκτιμήσουμε και το ποιοι είμαστε και πως τα έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα. 


Μπορεί να περνάς καιρό δύσκολα. Είναι όμως στο χέρι σου να πάρεις μια ανάσα. 

Όσο τρέφουμε τον εγκέφαλο μας με δυστυχείς σκέψεις και εικόνες, θα κοιτάμε και θα βιώνουμε μόνο τέτοιες καταστάσεις. Θα δίνουμε βάση σε αυτά τα δύσκολα και ακατόρθωτα. Γιατί ο εγκέφαλος μας καλώς ή κακώς λαμβάνει ως δεδομένο αυτό που του λέμε και τον πείθουμε με τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις μας και το βιώνει ως πραγματικότητα ακόμη και αν πρόκειται για αβάσιμες φοβίες.

 - Ξεκίνα από απλές κουβέντες. Πες όλα θα πάνε καλά.
Είμαι εντάξει, μπορώ να τα καταφέρω να νιώσω καλά και επιλέγω να κάνω αυτό (όρισε εσύ ποιο) το καλό για εμένα σήμερα. 

Ένα βήμα την ημέρα.
Μια υγιή σκέψη την ημέρα και στη συνέχεια, μια υγιή πράξη την ημέρα. 

Μπορείς να ξεφύγεις από τη θλίψη σου, με μικρά και αργότερα με μεγαλύτερα βήματα. 


Δε φαντάζεσαι πόση δύναμη μπορεί να σου δώσει η επίτευξη μιας πράξης, ενός σκοπού που πήρες εσύ αποκλειστικά την απόφαση να καταφέρεις! 


Μην αμφιβάλλεις για τις δυνατότητες σου. Πήγαινε λίγο στο παρελθόν, ακόμη και στο πιο μακρινό και σκέψου: 

Πως τα κατάφερα τότε που πάλι δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα;
Πως τα κατάφερα και έφτασα στο σήμερα;
Πως κατάφερα να είμαι αυτός που είμαι σήμερα; 

- Και έλα να συζητήσουμε τι σου προσέφερε αυτή η απλή σκέψη….. 
 
                                                                                                                                        


Εγώ λοιπόν επιλέγω σε αυτή τη στιγμή της ζωής μου να ευχηθώ να έχω και να έχουμε μια καλή Χρονιά!

Όσα και να πήγαν στραβά, θα φτιάξουν και όσο περνούν οι μέρες θα κοιτάξω να αναγνωρίσω τα λάθη μου, να κάνω την ενδοσκόπηση μου, να πάρω δύναμη με την πίστη μου στο Θεό και να δημιουργήσω το πλάνο των επόμενων μηνών στη ζωή μου.

Να επανεξετάσω τις επιλογές μου, να επανεκτιμήσω το χρόνο μου, τους ανθρώπους μου και τη ζωή μου και να θέσω σε πιο στέρεα βάση τους επόμενους στόχους και προθέσεις μου.

Να χαρώ με τις χαρές μου και τις λύπες μου να τις βιώσω, να τις αγκαλιάσω και να τις αφήσω να φύγουν.

Δεν περνούν όλα από το χέρι μας. Όχι. Επιλέγω όμως να αντλήσω ότι δύναμη έχω μέσα μου και με ότι περνά απ το χέρι μου να ζήσω ένα υπέροχο 2019 με υγεία και χαμόγελο!

Εύχομαι το ίδιο και σε εσάς!


Κατερίνα Βαλσαμίδη
Life Coach







Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018

It's Christmas Time....!

http://www.celebratemag.com/celebrate-holiday-season/


Η ημέρα που όλοι περιμένουμε με αγωνία κάθε χρόνο, έφτασε.
Ήρθαν τα Χριστούγεννα και μαζί τους εύχομαι να φέρουν γαλήνη σε κάθε σπίτι, υγεία, ευτυχισμένα πρόσωπα και πολλές αγκαλιές!

Ας ανοίξουμε τη καρδιά μας σε αυτή, την πιο όμορφη ημέρα του Χρόνου, στην ημέρα που ήρθε στο κόσμο η Αγάπη!
Αφήνουμε πίσω μας κακίες, πικρίες, δύσκολες στιγμές και παίρνουμε από τη χρονιά που πέρασε όλα τα μαθήματα που λάβαμε και προχωράμε μπροστά!

Όλα για τον άνθρωπο είναι και όλα θα τα ζήσουμε αργά ή γρήγορα.
Σε τι βοηθά όμως να μένουμε στα άσχημα και δύσκολα;
Αλήθεια, μας βοηθά κάπου;
Αφιερώστε λίγο χρόνο σε αυτή τη σκέψη....

Αν όμως δώσουμε βαρύτητα σε αυτά που μάθαμε, προσπαθώντας ίσως για κάτι που μπορεί να μη καταφέραμε ακόμη;
Στα καλά που μας έμειναν;
Αν δώσουμε βάση στις όμορφες, στις γλυκές στιγμές που ζήσαμε;
Στους ανθρώπους που γνωρίσαμε και κάτι μας έδωσαν ή σε εκείνους με τους οποίους ήρθαμε πιο κοντά;
Αν σκεφτούμε αλήθεια, για τι είμαστε ευγνώμονες για τη χρονιά που πέρασε;
Που γίναμε καλύτεροι;
Πότε μάθαμε κάτι νέο;
Πως ξεπεράσαμε μια δύσκολη στιγμή;

Τι έχουμε; Τι μας δίνουν όλα αυτά;


Εμένα τουλάχιστον, μου δίνουν δύναμη και ελπίδα και πείσμα να συνεχίζω και να κάνω ακόμη πιο πολλά για να καταφέρω ακόμη περισσότερα!

Μου δίνουν την ευκαιρία να καταλάβω πως τίποτα δεν τελειώνει και πως για κάθε τέλος υπάρχει και μια αρχή.

Μου δίνουν τη δυνατότητα να νιώσω πως το να χτίσω το μέλλον μου είναι στα δικά μου χέρια και μόνο!

Κανείς δεν μπορεί να μας πάρει τα καλύτερα που έπονται εάν εμείς οι ίδιοι δεν παραιτηθούμε από αυτά!


Χριστούγεννα!
Γέννηση του Χριστού, γέννηση της Αγάπης!


Ας δώσουμε φέτος την υπόσχεση να αγαπήσουμε πρώτα τον εαυτό μας ώστε να έχουμε απόθεμα να αγαπήσουμε και τους άλλους!
Ας μας συγχωρήσουμε και ας προχωρήσουμε παρακάτω και παραπέρα!

Εύχομαι σε όλους αυτά τα Χριστούγεννα να φέρουν Αλήθεια, Ομορφιά & Αγάπη!

Merry Christmas!!!



υ.γ. Συζητείστε, κουβεντιάστε περισσότερο φέτος με τους αγαπημένους σας. Αφήστε στην άκρη τα κινητά και μιλήστε! Θαύματα βγαίνουν απ΄την ανθρώπινη επαφή και τη συζήτηση....!


Κατερίνα Βαλσαμίδη
Life Coach


via Pinterest






Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

Bazzarrrrr!!! 7-8-9 Δεκεμβρίου



Ο Δήμος Λυκόβρυσης Πεύκης διοργανώνει αυτό το τριήμερο Bazzar Χειροποίητων αντικειμένων στο οποίο συμμετέχει και η αδελφούλα μου με τα απολύτως Handmade κοσμήματα της!

Θα τη βρείτε σε δικό της χώρο στο Bazzar που θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό κέντρο Πεύκης «Μελίνα Μερκούρη» από σήμερα 7/12 έως και τη Κυριακή 9/12.

Για να δείτε τις δημιουργίες της, ακολουθείστε τη στο Instagram Funny____handmade

Θα είμαι και εγώ εκεί!
Σας περιμένουμε!!!

Καλό μήνα είπα? Καλό Γιορτινό Δεκέμβρη να έχουμε!


Υ.Γ. πάρτε και μια μικρή ιδέα για το τι θα βρείτε...








Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

Ένα Αθώο Κορίτσι χάθηκε γιατι πριν είχαν χαθεί τα Όρια...


Αρχές, Αξίες, Όρια....

Και πολλές άλλες ακόμη έννοιες με ουσία και σπουδαίο περιεχόμενο ξεκινούν και μαθαίνονται μέσα στην οικογένεια.
Η οικογένεια είναι ο θεμέλιος λίθος όλης μας της προσωπικότητας.

Φυσικά και το κάθε άτομο έχει δική του προσωπικότητα, φυσικά και αργότερα επηρεάζεται και από το υπόλοιπο, πιο διευρυμένο περιβάλλον και τη κοινωνία αλλά ότι έχει γίνει μέσα στο σπίτι μας, καθορίζει ποιοι θα γίνουμε.

Όρια!

Σπουδαία έννοια. 

Δεν υπάρχει πιο δύσκολη δουλειά από έναν γονέα να βάλει όρια στο παιδί του και συνάμα τίποτα δεν έχει πιο σημαντικό αποτέλεσμα στο να γίνει αυτό το παιδί, σωστός ενήλικας από τα όρια.
Σήμερα μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σαν πριγκιπόπουλα!
Πριγκιπόπουλα για ποιόν;! Για εμάς! Α, μπράβο! Ο δίπλα έχει το δικό του πριγκιπόπουλο...

Έχουμε γίνει μια κοινωνία που ο καθένας πιστεύει πως είναι Θεός... Ξέρετε πόσοι άνθρωποι έχουν καταστραφεί γιατί στη πορεία κατάλαβαν πως στη ζωή δεν είναι όλα ρόδινα και πως πρέπει να μοιραστούν, να υποχωρήσουν, να βοηθήσουν, να προσπαθήσουν για να κερδίσουν με την αξία τους αυτά που επιθυμούν;! Πόσοι άνθρωποι είναι ανίκανοι να προχωρήσουν στη ζωή τους γιατί εκεί που τα είχαν όλα στα πόδια τους, βγήκαν στον αληθινό κόσμο;

Ακόμη και αν στα μάτια μας τα παιδιά μας είναι μοναδικά, υπέροχα, πανέξυπνα, είναι τεράστιο λάθος να τα μεγαλώνουμε περνώντας τους πως είναι αυτά και κανείς άλλος.

Αν είσαι γονιός σίγουρα γνωρίζεις πόσο δύσκολο είναι να βάλεις όρια σε ένα τρίχρονο!
Σίγουρα ξέρεις πως το πιο εύκολο είναι να του δώσεις αυτό που θέλει για να σταματήσει να ωρύεται. Ως πότε όμως;
Μα, ως την επόμενη φορά που θα εμφανίσει την ίδια συμπεριφορά για να πάρει το επόμενο που θέλει και όταν του δώσεις και αυτό για να ησυχάσει το κεφάλι σου, θα έρθει πολύ γρήγορα μια μέρα που θα βρίζει για να πάρει αυτό που θέλει. Εσένα , τους άλλους, τι σημασία έχει; Τώρα το κακό έχει γίνει. Και θα έρθει και μια μέρα που θα δείρει για να πάρει αυτό που θέλει και μπορεί να έρθει και μια μέρα που θα σκοτώσει για να πάρει αυτό που θέλει (;)

Ξέρεις γιατί; Γιατί ποτέ ΕΣΥ σαν "γονιός" δεν του έμαθες το όχι και το μη. Ποτέ δεν του έμαθες πως σε όλα υπάρχουν όρια. Ποτέ δεν του έμαθες πως αν κάνει σα παλαβό δεν θα πάρει τίποτα και αν θέλει κάτι θα πρέπει να ηρεμήσει και να το ζητήσει με όμορφο τρόπο και αν και εφόσον είναι εφικτό, μπορεί να το πάρει αλλιώς ΌΧΙ δεν θα το πάρει.

Ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι να είσαι γονιός και έχω πάρει χαμπάρι πως όσο μεγαλώνουν, γίνεται δυσκολότερο. Όμως γιατί σκατά γίναμε γονείς; Για να διαιωνίσουμε το είδος; Σκατά στα μούτρα μας αν είναι έτσι.

Ξέρω πόσο κουρασμένος μπορεί να είσαι και να παρακαλάς για 10 λεπτά ησυχίας...
Όμως σκέψου, αυτά τα 10 λεπτά θα είναι παροδικά και όσο εσύ θα "κερδίζεις" λίγο χρόνο ησυχίας, την ίδια στιγμή το παιδί σου θα χάνεται....

Τα παιδιά για να νιώσουν ασφάλεια και να μάθουν να αυτορυθμίζουν το θυμό τους και να ηρεμούν χρειάζονται τα όρια. Όσο δεν μπαίνουν όρια, το τραβούν ως εκεί που κάποιος θα τους σταματήσει, ακριβώς γιατί όλοι έχουμε ανάγκη να νιώσουμε τα σύνορα μας!

Όλοι έχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση και την αγάπη των δικών μας.
Η αγάπη δε φαίνεται με το να τα δίνω όλα στο παιδί μου. Αυτά είναι Last Year....
Η αγάπη, η σιγουριά, η επιβεβαίωση έρχονται μέσα από τις αρχές που περνώ στο παιδί μου, τις αξίες που του εμφυσώ και τα όρια που του βάζω, ώστε να ξέρει πως ως εκεί είναι αποδεκτή η συμπεριφορά του και από εκεί και πέρα πρέπει να υποστεί τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των πράξεων του.

Αυτό το ίδιο το παιδί θα μάθει αργότερα να βάζει τα δικά του όρια, να ζητά με ωραίο τρόπο αυτά που επιθυμεί και να σέβεται τον εαυτό του.
Θα μάθει πως να λέει όχι και να το εννοεί και αυτό θα το γλυτώσει απο πολλούς κινδύνους στη ζωή του!  Θα είναι δυνατό και σίγουρο για τον εαυτό του και θα σέβεται τους γύρω του.
Όλα αυτά φυσικά δε τα λέω εγώ αλλά οι ειδικοί.

Ναι, να εμπνεύσω την αυτοπεποίθηση στο παιδί μου αλλά αλήθεια, ξέρουμε τι σημαίνει η λέξη αυτοπεποίθηση ή την έχουμε βιάσει και αυτή;...
(είναι στα υπόψη για ξεχωριστή ανάρτηση).

Να το ενισχύσω, να του πω τα μπράβο του όταν τα αξίζει και για τις προσπάθειες και όχι μόνο για τα αποτελέσματα, να του σημειώσω όμως και τα άσχημα του χαρακτήρα του και να το βοηθήσω να τα διορθώσει. Να είμαι εκεί για αυτό και φυσικά και ουσιαστικά και την ίδια στιγμή να του μάθω ποια είναι τα όρια για το κάθε τι και ποιοι οι κανόνες. Να το βεβαιώσω πως εγώ θα είμαι πάντα εδώ για αυτό, να το ακούσω, να το στηρίξω, να το δυναμώσω αλλά να ξέρει πως κάποιες συμπεριφορές είναι ανεπίτρεπτες και έχουν συνέπειες.

Δεν είμαι η τέλεια μαμά και δεν θα γίνω ποτέ τέλεια.
Δεν υπάρχει τέλειος γονέας ούτε και Πανεπιστήμιο να το σπουδάσει κάποιος, όμως γιατί αλήθεια γίναμε γονείς αν όχι για να προσπαθήσουμε τουλάχιστον όσο καλύτερα μπορούμε να μεγαλώσουμε σωστούς, ολοκληρωμένους ανθρώπους που θα νιώθουν συμπόνια για το διπλανό τους και θα είναι αρκετά δυνατοί ώστε να μην χρειάζονται να αποζητούν τη προσοχή με χίλιους δυο καταστροφικούς τρόπους;


Η ανάρτηση αυτή ήταν μια κραυγή πόνου και αγωνίας....
Εύχομαι δύναμη και κουράγιο στους γονείς που χάσαν το κορίτσι τους και Καλό Παράδεισο στο πλάσμα αυτό.
Μακάρι η κοινωνία μας να μη γνωρίζει ξανά τίποτα παρόμοιο.

Κ.



υ.γ. Θέλω να σημειώσω πως ακριβώς επειδή η δουλειά του γονέα είναι η πιο δύσκολη, για να μπορείς νιώσεις καλά με τον εαυτό σου και να είσαι σε θέση να θέσεις όρια στο παιδί σου και να είσαι αυστηρός εκεί που πρέπει, θα πρέπει πρώτα να έχεις κάτσει μαζί του να παίξεις, να το μάθεις, να το νιώσεις. Έτσι και αυτό θα σε ακούει καλύτερα και εσύ θα αισθάνεσαι πως κάνεις ότι μπορείς και είσαι σε πολλά σωστός και παρών ώστε να δώσεις το "δικαίωμα" στον εαυτό σου να φερθεί ορισμένες φορές αυστηρά και απόλυτα.
Αυτό είναι κάτι που εμένα με βοηθά πολύ στη ψυχολογία μου.


Θέλω πολύ να διαβάσω τη γνώμη σας και τις προσθήκες σας στο θέμα.






Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες

Follow by Email