Εν Αρχή ην ο Λόγος | Χορογραφώντας τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου

Το Σάββατο 1/2 παρακολούθησα μία ακόμη Χοροθεατρική Παράσταση της Αντιγόνης Παπανικολάου και της Ομάδας της Gratis Artis στο Θέατρο ΠΚ.

Κάθε παράσταση της Αντιγόνης είναι μοναδική και μέσα από αυτό φαίνεται η αγάπη και η δουλειά όλων των συντελεστών.
Η παράσταση αυτή ή μάλλον και αυτή άφησε για ακόμη μια φορά το αποτύπωμα της στο κόσμο των Χοροθεατρικών παραστάσεων!

Ο λόγος που δεν σας το γνωστοποίησα νωρίτερα για να μπορέσετε να το παρακολουθήστε και εσείς ήταν γιατί βγήκαν και οι δυο μέρες παραστάσεων Sold out πάρα πολύ σύντομα...
Έτσι λοιπόν, κρατήστε το στο πίσω μέρος του μυαλού σας και όταν θα δημιουργήσει με το καλό τις επόμενες παραστάσεις της να σπεύσετε να κλείσετε εισιτήριο!

Αυτά τα πράγματα δε λέγονται ούτε γράφονται παρά μόνο βιώνονται...

Οπότε δεν έχω κάτι άλλο να σας πω παρά να σας δείξω παρακάτω τι είχε ετοιμάσει η Ομάδα Gratia Artis για εμάς....

Πώς χορογραφείται άραγε μια αρχαία τραγωδία; 

Πώς «χορεύεται» η θριαμβική επιστροφή, η μανία, η εκδίκηση; 

Πώς επικοινωνείς με το σώμα το μέγεθος αυτών των πράξεων;

Μια σειρά από χορογραφίες αποτυπώνουν τον αντίκτυπο όσων διαδραματίζονται στον Αγαμέμνονα της τριλογίας Ορέστειας (458 π.Χ.), στο πρώτο μέρος της ύψιστης ίσως έκφρασης της δραματουργίας του Αισχύλου. Η είδηση της νικηφόρας έκβασης του τρωικού πολέμου καταφθάνει μέσω μιας σειράς πυρσών από την Τροία ως το Άργος. Η θριαμβική επιστροφή και υποδοχή του βασιλιά Αγαμέμνονα επισπεύδει τη στιγμή της εκδίκησης για τη σύζυγό του, Κλυταιμήστρα. Αποφασισμένη να εκδικηθεί για τη θυσία της κόρης τους, Ιφιγένειας, τον πείθει να περπατήσει πάνω σε πορφυρά υφάσματα που οδηγούν στα δώματα του παλατιού, αναγκάζοντάς τον να διαπράξει ύβριν. Στη συνέχεια, καλεί και την Κασσάνδρα, τη γυναίκα-λάφυρο του πολέμου να ακολουθήσει το βασιλιά. Η πριγκίπισσα της Τροίας αντιστέκεται στην παρότρυνση της βασίλισσας. Επικαλείται τον Απόλλωνα, την καταλαμβάνει μανία και προφητεύει το μεγάλο κακό, χωρίς να γίνεται πιστευτή από τα μέλη του χορού, ώσπου εισέρχεται οικειοθελώς στο παλάτι. Άμεσα, η προφητεία επαληθεύεται μπροστά στα μάτια των Αργείων: η Κλυταιμήστρα εμφανίζεται κυρίαρχη, με τα νεκρά σώματα του άνδρα της και της ερωμένης του. Ο οίκος των Ατρειδών θα κυβερνηθεί από τη φόνισσα και τον εραστή της, τον Αίγισθο, μέχρι την επιστροφή του Ορέστη, η οποία περιγράφεται στο δεύτερο μέρος της Ορέστειας, της τριλογίας του Αισχύλου. Ο οίκος των Ατρειδών είναι καταραμένος, καταδικασμένος να πληρώσει πράξεις προηγούμενων γενεών. Κάθε πράξη εκδίκησης στον παρόντα χρόνο της τριλογίας βρίσκει την αιτία της σε γεγονότα του παρελθόντος.

Χρησιμοποιώντας ελάχιστο λόγο, όσο είναι απαραίτητος για να εξυπηρετήσει τη δράση, η ομάδα Gratia Artis «χορεύει» τη σχέση του ανθρώπου με τη δικαιοσύνη και τη σχέση με το δίπολο ενοχή-ποινή, κεντρικό θέμα του Αγαμέμνονα, αλλά και όλης της Ορέστειας. Οι χορογραφίες επιδαψιλεύουν τη χαρά, το θυμό, την οδύνη, την εκδικητικότητα, βασικά συναισθηματικά μοτίβα της Ορέστειας. 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

�Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης

Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοχαρόπουλος

Χορογραφία: Αντιγόνη Παπανικολάου

Βοηθός χορογράφου: Niko Ilias Konig

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Βασίλης Φλώρος

Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Θεοχαρόπουλος

Κοστούμια: Χαράλαμπος Νικολάου

Εμφανίζονται επί σκηνής: Κατερίνα Καϊτατζίδη, Μαριαλένα Κορδέλλου, Μέλπω Λυσίκατου, Πάνος Μάλαινος, Μυρτώ Μπενετάτου, Παρασκευή Πανδή, Χριστίνα Παπαγγέλου, Μαρία Παπαϊωάννου, Γιώργος Σακελλαρίου, Βασιλική Σαλκιτζόγλου, Χριστίνα Σιδέρη, Εύη Τσιροπούλου, Αντιγόνη Παπανικολάου

Φωτογραφία: Γιώργος Σακελλαρίου

Βίντεο: Ηλίας Μόσχοβας, Αναστάσης Παπαγγέλης

Παραγωγή: Gratia Artis (www.gratiaartis.gr)

Μια Παράσταση Χορού όλο νόημα....

Η Χρονιά που περνά έφερε πολλά μαζί της.

Ένα από αυτά ήταν και το ξεκίνημα μου και πάλι σε μαθήματα χορού.

Λαχταρούσα να ξεκινήσω και πάλι χορό, είχα αναγνωρίσει πλέον συνειδητά πως ο χορός είναι κάτι που με καθορίζει και πρέπει άμεσα να τον βάλω στη ζωή μου ξανά.

Άκουσα τις προάλλες να λένε πως δεν μπορείς να δώσεις κάτι που δεν έχεις. Πρέπει να είσαι γεμάτος για να μπορείς να προσφέρεις και στους άλλους εσένα και ότι καλό έχεις μέσα σου.

Για να είσαι σωστός γονιός, σωστός σύντροφος, σωστός επαγγελματίας, σωστός φίλος.... Θα πρέπει να είσαι σωστός άνθρωπος, δηλαδή ολοκληρωμένος άνθρωπος. Και για να είσαι ολοκληρωμένος, οφείλεις να βρίσκεις αυτή την ώρα που θα αφιερώσεις στον εαυτό σου και θα κάνεις αυτό που αγαπάς, που σε γεμίζει, σε εμπνέει και σου δίνει δύναμη να συνεχίζεις να ανταποκρίνεσαι σε όλα όσα έχεις αναλάβει.

Και μη πιστέψεις πως είναι εγωιστικό, ίσα ίσα που γεμίζεις για να δώσεις.

Έπειτα από δουλειά με τον εαυτό μου, συνειδητοποίησα πως ο χορός είναι πολύ σημαντικός σε εμένα. Όχι ότι δεν ήξερα ότι μου αρέσει και τον αγαπώ αλλά το σημείο που καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που θα σου δώσει ταυτόχρονα δύναμη, έμπνευση και κουράγιο για να είσαι ο καλύτερος εαυτός σου, είναι μαγικό και αποκαλυπτικό!

Θες από τύχη, θες από το ότι το σύμπαν ή ο Θεός συνωμότησε, βρέθηκα σε αυτή τη σχολή.

Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη αλλά και συγκρατημένη (εκ φύσεως) όταν ένιωσα πως ήταν αυτό που έψαχνα.
Και δεν βγήκα λάθος...

Είναι δύσκολο σε αυτό το χώρο και να βρεις αυτό που σε εκφράζει και την ίδια στιγμή να  αποτελείται από πραγματικούς ανθρώπους με ψυχή, πυγαίο ταλέντο, επαγγελματισμό αλλά και ταπεινότητα, αγάπη για αυτό που κάνουν και χαμόγελο.

Η Αντιγόνη και η Σχολή της Gratia Artis είναι όλα αυτά!

Έπειτα από μια σεζόν εντατικής δουλειάς, κόπου (τριπλού για εμένα που απείχα τόσο καιρό), λαχτάρας και προσμονής ήρθε η ώρα της Παράστασης!

Πρόβες στις πρόβες και εγώ να ανυπομονώ για την ώρα εκείνη.

Εκείνη που ανεβαίνεις στη σκηνή, ξέρεις πως ότι έχεις μάθει το έχεις μάθει και πρέπει απλά να αφήσεις τον εαυτό σου να χορέψει. Να το ζήσει, να το νιώσει και να βγάλεις από το μυαλό το μέτρημα και τις κινήσεις... Απλά να χορέψεις με όλη σου τη ψυχή!

Όση εξωτερίκευση έχει ο χορός, κρύβει άλλη τόση εσωτερίκευση…

Είσαι εκεί πάνω στη σκηνή και πρέπει να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό στο κοινό. Να δείξεις τις προσπάθειες και τη δουλειά σου για να πάρεις το χειροκρότημα.

Και όμως… την ίδια στιγμή είσαι μόνο εσύ και η μουσική.

Σκύβεις μέσα σου βαθιά, δεν βλέπεις τίποτα άλλο γύρω σου. Είναι η στιγμή που ψυχή, μυαλό και σώμα γίνονται ένα.

Και τότε εκφράζεις μέσα από κάθε πόρο του κορμιού σου, όλα αυτά που Είσαι (!) και όχι όλα αυτά που έχεις κάνει…

Εσείς έχετε ανακαλύψει τα ταλέντα σας;
Τι κάνετε με αυτά; Τα αξιοποιείτε για να γίνετε η καλύτερη εκδοχή σας;

Κ.

Η παράσταση είχε τον τίτλο "Κάτω από τον ίδιο Ουρανό".
Γιατι όλοι ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό και μοιραζόμαστε τις ίδιες ελπίδες και όνειρα!

*Photo Credits Γιώργος Σακελλαρίου

Μια Χορογραφία Αποκάλυψη!

Ο David La Chapelle είναι ένας ταλαντούχος Αμερικανός σκηνοθέτης και φωτογράφος με ανατρεπτική ματιά. Οι φωτογραφίες του συχνά παραπέμπουν σε ιστορία της τέχνης ενώ πολλές φορές περνά μέσα από τα έργα του κοινωνικά μηνύματα.

Ο Sergei Vladimirovich Polunin είναι το "κακό παιδί" του μπαλέτου όπως τον αναφέρουν στον ξένο τύπο και ξεκαθαρίζουν πως αυτός ο χορευτής δεν έχει καμία σχέση με τους άλλους. 

Ο 25χρονος χορευτής που μέχρι πρότινος ήταν ο κύριος χορευτής του British Royal Ballet από όπου παραιτήθηκε λέγοντας πως "πέθαινε ο καλλιτέχνης μέσα μου" και πλέον βρίσκεται ως principal dancer στο  Stanislavsky and Nemirovich-Danchenko Moscow Academic Music Theatre.

Ο David La Capelle σκηνοθετεί τον Sergei Polunin σε μία από τις μεγαλύτερες μουσικές επιτυχίες "Take me to Church" του Hozier!

Η σταθερότητα, η ένταση, η ακρίβεια, το πάθος, η δύναμη, οι καθαρές γραμμές στον χορό του και το απίστευτο κορμί του δίνουν νέα διάσταση στο ήδη δυνατό αυτό κομμάτι!

Δείτε μόνο πως "στέκεται' στον αέρα όταν κάνει τα άλματα...!

Καλή σας απόλαυση!

Κ.

πηγές: LIFO, wikipedia/Sergei_Polunin, wikipedipedia/David_LaChapelle

Όταν συνάντησα το Musical!

Καλή εβδομάδα με καινούριο Μήνα!

Νοέμβρης, ένας μήνας πριν τα Χριστούγεννα με τόσο υπέροχα πράγματα να γίνονται και άλλα να βρίσκονται σε αναμονή να γίνουν. Είναι επίσης ο μήνας της γιορτής μου :-)

Φέτος είναι λίγο πιο χειμωνιάτικος, πιο κρύος αυτός ο μήνας σε σχέση με πέρυσι αλλά σίγουρα το προτιμώ!

Η Χριστουγεννιάτικη μυστική ανταλλαγή δώρων της Μαριλένας ξεκίνησε και ανυπομονώ τόσο για τη δική μου δημιουργία και αυτή που εγώ θα λάβω αλλά και για το σύνολο των δώρων που θα μοιραστούν και θα μοιράσουν χαμόγελα σε όλους μας!

Εδώ και ένα μήνα έχω ξεκινήσει μια νέα ασχολία όπως σας είχα αναφέρει σε προηγούμενο post .

Είναι κάτι εντελώς καινούριο για εμένα, κάτι που δεν έχω ξανακάνει τουλάχιστον όσον αφορά στο πρώτο κομμάτι του αλλά είναι και κάτι που έχω ήδη λατρέψει και πιστεύω πως με τη σχολή που διάλεξα θα έχω ένα μακρύ και εποικοδομητικό μέλλον :-)

Για να μη σας κουράζω με τα γύρω-γύρω, πρόκειται για το musical.

Όσοι με παρακολουθείτε θα γνωρίζετε πως έχω ασχοληθεί πολύ στη ζωή μου με τον χορό, εννοώντας μπαλέτο, μοντέρνο, jazz και hip hop. Ο χορός είναι για εμένα τρόπος έκφρασης και αναπνοής. Είναι αυτό που με κάνει να ξεκουράζομαι και να ξεχνιέμαι. Όσον αφορά το musical εκτός από τον χορό, περιλαμβάνει και ένα ακόμη τουλάχιστον είδος..... το τραγούδι.

Εδώ βρίσκομαι σε άγνωστα νερά.

Στερεότυπα. Η μπαλαρίνα που απέρριψαν...

Κατά πόσο τα στερεότυπα και η γνώμη των άλλων επηρεάζουν τελικά τη ζωή μας και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις την καθορίζουν;

Η προσωπική μου απάντηση είναι πως αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό.

Θεωρώ πως το δύσκολο είναι να μπορέσουμε να εναντιωθούμε και να αντιδράσουμε παρά να δεχτούμε στωικά την άποψη των άλλων για εμάς και να ζήσουμε τελικά τη ζωή μας όπως θέλουν, επιθυμούν και μας κατευθύνουν οι άλλοι.

Οι περισσότεροι, προκειμένου να μην εναντιωθούμε στο περιβάλλον μας,

Dance A-Z και ο πιο Μάγκικος Χορός!

via

Ο χορός είναι για τον καθένα και κάτι διαφορετικό.

Από το είδος που προτιμά κάποιος έως το ποια σημασία έχει για αυτόν που χορεύει, κάθε κίνηση εκφράζει διαφορετικά νοήματα και συναισθήματα. Από τους παραδοσιακούς έως τους πιο μοντέρνους και αυτοσχεδιαστικούς, όλοι είναι ανεξαιρέτως υπέροχοι και μοναδικοί. 

Το θέμα είναι ένα!
Όταν χορεύουμε υπάρχει πραγματική ανάταση ψυχής και σωματικής αναζωογόνησης!

Ακόμη και εκείνοι που δεν είναι του χορού, έτσι και σηκωθούν για να ρίξουν μια βόλτα είναι εμφανές το πόσο καλό τους κάνει... Μικροί και μεγάλοι βρίσκουν πάντα νόημα σε μια "γύρα"!
Ο άνθρωπος που αγαπά το χορό δεν μπορεί παρά να είναι έξω καρδιά. 

Σας έχω ένα υπέροχο βίντεο που οι πρωταγωνιστές σύμφωνα με τα γράμματα της αλφαβήτου εκφράζουν και ένα διαφορετικό είδος χορού βγάζοντας το συμπέρασμα πως οι ονομασίες είναι απλά τυπικές και ο καθένας έχει το δικαίωμα και μπορεί να χορέψει όπως του υπαγορεύει η ψυχή του, δίνοντας το δικό του όνομα και σημασία στην έκφραση του!

Χορέψτε σαν να μη βλέπει κανείς, διάβασα κάπου και συμφωνώ απόλυτα...

Σας έχω όμως και ένα δεύτερο, άκρως συγκινητικό βίντεο με το ζεϊμπέκικο του Δημήτρη Βάσση.
Ο Δημήτρης είναι αθλητής και παίζει μπάσκετ σε αγωνιστικό αμαξίδιο.
Τελικά αν είσαι πραγματικός μάγκας και θέλεις να χορέψεις τη ζεϊμπεκιά σου, δε σε σταματά τίποτα! Ούτε καν μια αναπηρία....

Είναι καίριο για την ψυχολογία μας να αφήνουμε τον εαυτό μας να εκφράζεται ελεύθερα και να μη καταπιέζεται! Μας καταπιέζουν τόσα και τόσα καθημερινά.. Δεν είναι ανάγκη να περιοριζόμαστε και στη χαρά μας! Τι θα γίνει δηλαδή εάν κάνεις μια λάθος κίνηση και σε κοιτάξουν στραβά;

Θα σου κάνει αλήθεια, τόσο κακό;

Κλείσε τους το μάτι, κάλεσε τους στο χορό και θα δεις πως αλλάζουν έτσι αμέσως τη στάση τους...!

Μη ντρέπεστε στην έκφραση σας! Στο τέλος-τέλος κανείς δεν είναι τέλειος. Πιστέψτε με πως και ο πιο καταξιωμένος, παγκοσμίως, χορευτής κάνει απίστευτα λάθη...

Το θέμα είναι να μη κρίνουμε τον εαυτό μας για αυτά που δεν καταφέρνει αλλά να τον επιβραβεύουμε για αυτά που καταφέρνει και πάνω απ όλα να κάνουμε πράγματα που ομορφαίνουν το μέσα μας!

Κ.

Τέχνη: Ανάγκη, Διέξοδος ή Πολυτέλεια;

Πολλοί ασχολούμαστε με διάφορες μορφές της.

Μάθε τέχνη κι άστηνε έλεγαν οι παλιοί εννοώντας να γίνεις τεχνίτης σε κάτι, να πιάνουν τα χέρια σου, ούτως ώστε αν ποτέ χρειαστεί και έρθεις στην ανάγκη, τουλάχιστον να μην πεινάσεις... Σήμερα μας έχουν κόψει και αυτό..Πόσοι είναι οι άνεργοι τεχνίτες;

Ας πάμε όμως στην τέχνη αυτή καθεαυτή. Όχι όλος ο κόσμος αλλά πάρα πολύς έχει μια τέχνη που αγαπά, που ασχολείται τις ελεύθερες ώρες του ή ακόμη είναι και το επάγγελμα του και από αυτή ζει!

Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση;

Κατά πόσο είναι εφικτό να ζήσεις από την τέχνη; Μήπως τελικά για αυτό λένε πως η τέχνη είναι για λίγους;

Μήπως πρέπει να είσαι ήδη οικονομικά εύρωστος για να μπορέσεις να επενδύσεις επάνω της και ίσως μια μέρα εκείνη να σου επιστρέψει λίγα ή και πολλά από τα χρήματα που σπατάλησες για χάρη της;

Ή μήπως δεν σε νοιάζει αν τελικά θα σου επιστρέψει κάτι;...

Σχεδόν για όλους όσους ασχολούνται με την τέχνη, αποτελεί ανάγκη!

Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιος να χορεύει ή να παίζει στο θέατρό ή να ζωγραφίζει αν δεν είναι εσωτερική του ανάγκη, αν δεν ικανοποιείται κάτι πολύ βαθιά μέσα του.

Πως, λοιπόν κάποιος που την έχει ανάγκη και θέλει να ασχολείται όλη του την ζωή με αυτή αλλά δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να την "ταΐζει" συνεχώς, θα τα καταφέρει; Θα πρέπει ή να την αφήσει, να την ξεχάσει και μαζί να χάσει ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού του ή να ασχολείται μαζί της καθαρά ως χόμπι.

Και πάμε στο σκέλος χόμπι... Μιλώντας προσωπικά για το θέμα που με απασχολεί, πραγματικά εξοργίζομαι με όλες τις σχολές χορού που δεν λένε να κατεβάσουν τις τιμές τους, χωρίς απαραίτητα να προσφέρουν την ανάλογη ή καν καλή ποιότητα!

Ανανέωσα το γυμναστήριο με 120 ευρώ τον χρόνο! Τον χρόνο! Για να πηγαίνω όποτε και όσο θέλω...όμως δεν μου προσφέρει ότι μου προσφέρει ο χορός...δεν με γεμίζει, απλά με γυμνάζει.

Δεν με συγκινεί, δεν με κάνει καλύτερη, δεν με κάνει να φεύγω από εκεί χαμογελώντας, δεν με ανατριχιάζει!

Μόνο ο χορός τα κάνει όλα αυτά και οι σχολές μπαλέτου οι οποίες συνήθως έχουν τα στυλ που ακολουθώ εγώ, εξακολουθούν να έχουν ψηλά τον αμανέ!

Ευτυχώς βέβαια υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις στον κανόνα και εκεί είναι που ελπίζω...

Κάποτε μπήκα στην διαδικασία να το σκεφτώ επαγγελματικά αλλά όταν μου είπαν πως αν θέλω να γίνω κάτι αξιόλογο θα πρέπει να μείνω για πάντα στο εξωτερικό, φοβήθηκα, πάγωσα, έμεινα εδώ...

Δεν είχα το θάρρος να τα παρατήσω όλα και να φύγω μακριά από όλους για την τέχνη μου, όμως έχω το δικαίωμα να την απολαμβάνω ως χόμπι σε προσιτές τιμές!

Τώρα που το σκέφτομαι, βέβαια, συνειδητοποιώ πως μάλλον συνάντησα και τους λάθος ανθρώπους σε αυτή την πορεία...

Ο χορός όμως δεν είναι το μόνο ακριβό χόμπι ή επάγγελμα.

Σχεδόν όλες τις τέχνες αν θες να σε πληρώσουν κάποια μέρα, πρέπει να τις πληρώνεις για πολλά χρόνια εσύ!

Να πούμε για τις σχολές υποκριτικής; για τους ζωγράφους; για τους τραγουδιστές; Που όλοι πρέπει να πληρώνουν μονίμως μαθήματα και εκθέσεις μήπως μια μέρα αποκτήσουν την κατάλληλη εμπειρία και καταφέρουν να βγάλουν μια δραχμή; Να πούμε μήπως πως σε όλο αυτό τον χώρο αν δεν ξέρεις κάποιον, αν δεν έχεις κάποιον, αν δεν έχεις λεφτά και αν δεν είσαι διατεθειμένος να ξεχάσεις την αξιοπρέπεια σου, δεν κάνεις τίποτα...;

Ας μην το πάμε εκεί όμως, η ουσία είναι πως η ψυχή που έχει ανάγκη να εκφραστεί, πρέπει να το κάνει με κάθε μέσο και ίσως μια μέρα καταλάβουμε πως η τέχνη είναι όντως ανάγκη και σταματήσουμε να την εκμεταλλευόμαστε με τρόπους που δεν της αξίζουν...

Διέξοδος! Για πολλούς αποτελεί διέξοδο. Διέξοδο από την καθημερινότητα, από τις δυσκολίες της ζωής, από μια άσχημη οικογενειακή και προσωπική ζωή και από τόσα άλλα.

Είναι πολλά τα παιδιά που περνούν δύσκολα και βρίσκουν διέξοδο στους στίχους και την μουσική.

Είναι πολλές γυναίκες που ξεδίνουν με το βελονάκι.

Είναι πολύς κόσμος που ζωγραφίζει για να αδειάσει το μυαλό του.

Όπως άκουσα και πρόσφατα τον Παντελή Βούλγαρη να λέει: "Όλους μας χωρά η Τέχνη".

...και έτσι είναι θα προσθέσω γιατί όλοι έχουμε δικαίωμα να ξεχαστούμε μαζί της, να ταξιδέψουμε, να ξεδιψάσουμε και να ξαποστάσουμε...!

Υπάρχουν τόσοι αξιόλογοι καλλιτέχνες στη χώρα μας... Είναι καλό να τιμάμε την ποιοτική τέχνη και τους καλλιτέχνες με το να παρακολουθούμε τα πολιτιστικά δρώμενα και γεγονότα. Εξάλλου κάνει πρώτα απ όλα καλό σε εμάς τους ίδιους!

Όλα αυτά και αυτά που μας λέει η ψυχή μας για την τέχνη είναι που την χαρακτηρίζουν και έτσι αποκτά το νόημα της προσωπικά για τον κάθε έναν από εμάς.

Είναι πάνω απ όλα Αγάπη και Έκφραση και για αυτόν και μόνο τον λόγο, θα ρωτήσω...

Γιατί κάνατε την τέχνη τόσο ακριβή;!

Κ.

Μερικές σκέψεις για προβληματισμό σας κατέθεσα.

Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να διαβάσω τις δικές σας.

photos via pinterest.com

Ξύπνα! Ποτέ δεν είναι αργά...

http://media-cache-ak0.pinimg.com/736x/1f/82/9e
/1f829ee79de77f16027f9f6c6b35c355.jpg

Χαμογελάτε αρκετά;

Γελάτε με την καρδιά σας;

Είστε ο εαυτός σας ή ντρέπεστε και κρύβεστε;

Ποιος θα σας το ανταποδώσει αυτό; Η ζωή προχωρά και δεν συγχωρεί...

Την ζωή πρέπει να την προλάβουμε, να την αρπάξουμε, να την ρουφήξουμε, να απολαύσουμε κάθε στιγμή της και κάθε της σταγόνα!

Αγαπάτε με όλη σας την καρδιά και το είναι σας;

Δίνεστε στον άνθρωπο σας ή κρατάτε εκείνη την πισινή που μας έχουν πει για να μην πληγωθούμε;

Μα αν δεν δοθείς πως θα αισθανθείς αυτή την πληρότητα που σου δίνει η αφοσίωση σε έναν άνθρωπο, σε μια αγάπη, σε ένα άγγιγμα, σε μια ψυχή, σε ένα ζευγάρι μάτια;

Τίποτα δεν είναι παντοτινό και μόνιμο και πάντα πρέπει να επιζούμε και να προχωράμε στα δύσκολα όμως για σκεφτείτε την πιθανότητα κάτι να είναι όντως παντοτινό...

Παντοτινή είναι η στάση ζωής που επιλέγουμε να έχουμε και το αν θα βλέπουμε τα πράγματα άσπρα, μαύρα, γκρι ή χρωματιστά!

Από αυτό μπορεί να εξαρτηθεί η υγεία μας, η σχέση μας με τους άλλους, η ίδια μας η ζωή!

Παίζετε; Παιχνίδια, κρυφτό, γαργάλημα, τρέξιμο (ποιος θα φτάσει πρώτος) κλπ κλπ;

Δεν ξέρετε τι χάνετε..

Κάνετε πλάκα;

Ευχαριστιέστε την καθημερινότητα;

Κάνετε αστεία με τους φίλους σας;

Συγχωρείτε τα λάθη τους; Τους αγαπάτε για αυτό που είναι;

Έχετε στην ζωή σας ανθρώπους σωστούς που λειτουργούν με βάση την φιλία και την αγάπη και όχι με το συμφέρον και το "δεν μπορώ να κάνω αλλιώς";

Είστε εσείς σωστοί απέναντι τους;

Χορεύετε;

Ναι, καλά ακούσατε! Χορεύετε;

Τώρα, το βράδυ, μόλις ξυπνήσετε, όταν γυρνάτε απ την δουλειά, τα Σαββατοκύριακα, στη θάλασσα, όπου να ναι;

Χορέψτε σαν να μην σας βλέπει κανείς! Αυτό είναι το μυστικό!

Ξεσπάστε με δημιουργικούς τρόπους, ασχοληθείτε με δραστηριότητες, κάντε ότι αγαπάτε μα πάνω απ όλα Ζήστε!

Ευχαριστηθείτε την ίδια την ζωή!

Πείτε ευχαριστώ στον Θεό για την υγεία σας!

Βρείτε προσωπικό χρόνο και αφιερωθείτε στον εαυτό σας για να σκεφτείτε και να γίνετε καλύτεροι!

Σκάστε στα γέλια σαν να μην ακούει κανείς!

Ξυπνήστε!!!

Ξύπνα!

Η ζωή είναι εδώ, είναι μία και είναι αρκετή εάν το πάρουμε χαμπάρι!

Ας μην την αφήνουμε να περνά και να μας προσπερνά...

Ας την αρπάξουμε απ τα μαλλιά και ας την ζήσουμε όσο καλύτερα και πληρέστερα μπορούμε με σεβασμό, αγάπη, δοτικότητα, χαμόγελο, πίστη, τιμή και αξιοπρέπεια!

Ο σκηνοθέτης Κώστας Καρύδας σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Ξύπνα" η οποία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Molfin στο Λονδίνο.

Δείτε την και θα καταλάβετε ότι σας είπα πιο πάνω μέσα από λίγες αλλά σημαντικές εικόνες και σκηνές.

Μήπως τώρα είδατε την ζωή σας με άλλο μάτι;

Ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξουμε την πορεία μας....! :-)

Καλό μας Σαββατόβραδο!

K.

Fame!

http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://themustguide.pblogs.gr

Όταν είχα γράψει εδώ την ανάρτηση για τις δύο μεγάλες θεατρικές παραγωγές που παρουσιάζονται φέτος στην Αθήνα, σας είχα πει πως έχω σκοπό να τις παρακολουθήσω και σας υποσχέθηκα τα σχόλια μου.

Όσον αφορά το Σικάγο, τελικά δεν κατάφερα να πάω αλλά...γενικά ακούστηκαν αρκετές άσχημες κριτικές...

Στο Fame όμως πήγα!

Έχω ξανά αναφερθεί στο ότι ο χορός είναι η ζωή μου...καρδιοχτυπούσα λοιπόν, σαν κοριτσάκι μέχρι να πάρω τα εισιτήρια στα χέρια μου και να ξεκινήσει το έργο..!

Ήθελα καιρό επίσης να επισκεφτώ τον "Ελληνικό Κόσμο" γιατί πάντα διοργανώνει πολύ ενδιαφέρουσες προβολές, εκθέσεις κτλ. οπότε θα σας πω αρχικά πως οι εντυπώσεις μου από το κτίριο και την αίθουσα ήταν πολύ καλές! Άνετη και αρκετά αμφιθεατρική αίθουσα ούτως ώστε καμιά θέση να μην είναι αδικημένη.

Ξεκινάει το έργο, λοιπόν...

Αυτό που έχω να τονίσω είναι πως πραγματικά όλοι μα όλοι οι συμμετέχοντες είχαν εκπληκτικές φωνές! Για το συγκεκριμένο έργο, πιστεύω πως αυτό ήταν το πιο σημαντικό γιατί το να μην παίξεις πολύ καλά ή να μην τεντώσεις τελείως το πόδι σου στο χορό, μπορούν να καλυφθούν, η κακή φωνή δεν καλύπτεται!

Ήθελα να δώσω συγχαρητήρια σε αρκετά παιδιά μετά την παράσταση αλλά έπρεπε να περιμένω σε μια μεγάλη ουρά από πιτσιρίκια και γονείς για να μου γράψουν αυτόγραφο....όπως καταλαβαίνετε δεν με ενδιέφερε κάτι τέτοιο, οπότε έφυγα και θα τους δώσω τα συγχαρητήρια μου από εδώ.

Καταρχήν τα συγχαρητήρια μου στην Θέμις Μαρσέλλου για την σκηνοθεσία της!

και πάμε...

Θα ξεκινήσω με την κοπέλα που σε εμένα τουλάχιστον έκανε την ανατροπή, πρόκειται για την Άννα Φιλιππάκη η οποία στη αρχή, θα το πω, μου πέρασε αδιάφορη...και μόλις τραγούδησε και αμέσως μετά μόλις ερμήνευσε τον ρόλο της, έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Ίσως να ήταν και η μόνη ερμηνεία που με έκανε να την πιστέψω και με συγκίνησε.

Θα συνεχίσω με την φοβερή Αλέκα Κανελλίδου η οποία όταν τραγούδησε, αισθάνθηκα πως είχα κάνει focus μόνο πάνω της και δεν υπήρχε τίποτα άλλο γύρω μου.

Πολλά Πολλά Μπράβο στους:

Κωνσταντίνο Λάγκο, ο οποίος είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός και έκανε εξαιρετική προσπάθεια στο τραγούδι και τον χορό.

Στον Ησαΐα Ματιάμπα του οποίου λατρεύω την φωνή και την φυσιογνωμία και αντεπεξήλθε φοβερά στην υποκριτική και τον χορό.

Στην Demy που πραγματικά είναι Φωνάρα η κοπέλα! Αυτό θα πει ταλέντο και ήταν σε όλα αξιοπρεπέστατη.

Στον Χρήστο Ζαν Μπατιστ (με τον οποίο έχουμε γνωριστεί πολυυυ παλιά και δεν θα το θυμάται) για τον χορό του πρώτα απ όλα, για την υποκριτική αλλά και το τραγούδι του.

Στην Νάντια Μπουλέ, που την άκουσα πρώτη φορά live και ομολογώ πως έχει εκπληκτική φωνή, λυπάμαι όμως που δεν μου άρεσε σε κάτι άλλο.

Στον Ιάσονα Γουάστωρ για το χιούμορ και την υποκριτική του....και τα ντραμς του φυσικά!

Στον Βασίλη Αξιώτη για την  μ ο ν α δ ι κ ή  του φωνή και

από τους χορευτές που ήταν όλοι αρκετά καλοί, πολλά μπράβο ιδιαίτερα στον Σεργκέι Γκρισένκο γιατί έχουμε χορέψει μια φορά μαζί και την κατέχει την τέχνη του!

Όλοι, ακόμα και εκείνους που δεν αναφέρω , ήταν πολύ καλοί!

Τέλος, να μην ξεχάσω την οκταμελή ζωντανή ορχήστρα η οποία μας ενθουσίασε!

Το σημαντικό είναι πως το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό, φύγαμε ευχαριστημένοι που είδαμε μια καλή παράσταση, αποτελούμενη από νέους συντελεστές με το σιγοντάρισμα και την πολύτιμη βοήθεια των έμπειρων επαγγελματιών του χώρου, που όχι μόνο δεν καπάκωσαν τα νέα ταλέντα αλλά μάλιστα τα ανέδειξαν και τα έβαλαν μπροστά, πράγμα που μου δείχνει τι πάει να πει να μην είσαι κομπλεξικός.

Όλοι έδειξαν πως έχουν δουλέψει πολύ και γουστάρουν πραγματικά αυτό που κάνουν!

Δεν είδα κάποιον να βαριέται, δεν είδα κάποιον να μην είναι "εκεί".

Επίσης μου έκανε φοβερή εντύπωση ότι αρκετά παιδιά ήταν εντελώς άγνωστα στο ευρύ κοινό και έτσι τους δόθηκε η ευκαιρία να γίνουν μέρος μιας μεγάλης προσπάθειας και παραγωγής! 

Πολύ χάρηκα ιδιαίτερα με αυτά τα παιδιά!

Θα ομολογήσω, πως έφυγα με μια μικρή στεναχώρια, για μένα που τελευταία παράσταση που έδωσα ήταν το 2008. Με φαντάστηκα εκεί πάνω, όπως θα έκανε ο καθένας, πιστεύω, που αγαπά αυτή την τέχνη και δίνω μια υπόσχεση σε εμένα να χορέψω σύντομα ξανά.

Το musical για να μπορέσεις να το παρακολουθήσεις, πρέπει να σου αρέσει ή να έχεις κάποια σχέση με μία από τις τρεις τέχνες που εκφράζει γιατί αλλιώς βαριέσαι...

Στη συγκεκριμένη όμως παράσταση, νομίζω, πως ακόμα και καμία σχέση να μην έχεις, δύσκολα θα βαρεθείς.

Να πάτε...! Να πάτε γιατί είναι μια καλή παράσταση από νέους και ταλαντούχους ανθρώπους οι οποίοι χρειάζονται την υποστήριξη μας για να συνεχίζουν να γίνονται τέτοιες δουλειές στην χώρα μας!

Από ότι είδα έρχεται και στην Θεσσαλονίκη στις 24/02 για δύο μόνο παραστάσεις!

Fame!

I'm gonna live for ever!

Fame!

I'm gonna learn how to fly!

Φιλιά!

Κ.