Ουκρανία...Μια Φωτογραφία, Χίλες Λέξεις!

Vladsylav Musiienko / 2015 Sony World Photography Awards
Vladsylav Musiienko

- Η Τέχνη τελικά θα μας σώσει...; Ή απλά κάνει την απέλπιδα της προσπάθεια προσφέροντας μια μικρή παύση φαινομενικής ειρήνης και ηρεμίας...;

- Πόση γαλήνη και πόσο μίσος πρέπει να κρύβει μέσα της μια καλλιτεχνική καρδιά;

- Πως να ακουστεί η γλυκιά μουσική του πιάνου μέσα στους κρότους;

- Πάνω σε πόσα "ερείπια" χτίστηκαν τα μεγαλύτερα μουσικά θαύματα;

- Πως γίνεται ο πόλεμος να κρύβει μέσα του μικρές φύτρες πολιτισμού;

- Υπάρχει πιο δυνατή εικόνα από αυτή που βλέπουμε αυτή τη στιγμή...;

Ερωτήματα που σκοπό έχουν να μας προβληματίσουν και εμένα που τα σκέφτομαι και εσάς. Αυτά και άλλα τόσα ερωτήματα που ίσως μείνουν αναπάντητα όπως αναπάντητα μένουν χιλιάδες χρόνια. Χιλιάδες, εκατομμύρια χρόνια που γίνονται πόλεμοι χωρίς τελειωμό με αποτέλεσμα να χάνονται αθώες ψυχές, μεγάλα μυαλά, δυνατές προσωπικότητες... Χιλιάδες, εκατομμύρια χρόνια που χάνονται Άνθρωποι... Που άνθρωποι σκοτώνουν ανθρώπους για τη γη, τα συμφέροντα, τη δύναμη, τη κυριαρχία λες και όλοι θα μείνουμε εδώ για πάντα, λες και θα πάρουμε μαζί μας όσα σκοτώσαμε για να κερδίσουμε, λες και μια τέτοια κληρονομιά που θα δώσουμε στα παιδιά μας αξίζει τέτοια καταστροφή....

'Ενα μπλε πιάνο "κράζει" ακόμη και με το χρώμα του τη μουντάδα και μαυρίλα της καταστροφής.

Ας ελπίσουμε ο γλυκός του ήχος να καταφέρει να απαλύνει τις σκληρές καρδιές...

Κ.

*Η φωτογραφία είναι μια από τις 35 φιναλίστ του διαγωνισμού φωτογραφίας της Sony 2015

Πονάω...

http://www.serenebeautyphotos.com/?cat=9

Που πάμε;

Ποιοι είμαστε;

Τι θέλουμε;

Σας φαίνονται αστεία τα ερωτήματα;!

Αγανακτώ και πονάω! Νιώθω τον συλλογικό πόνο... Ο κόσμος υποφέρει και δεν βοηθά κανείς...

Κανείς δεν είναι εδώ; Κανείς υπέρ μας; Κανείς για εμάς;;;

Όλοι δηλαδή βάλθηκαν να μας ισοπεδώσουν για να γίνουν αυτοί πιο μεγάλοι;

Σαν τα πειραματόζωα (με την ευλογία μας..) μας έχουν και δοκιμάζουν πόσο και τι θα αντέξουμε..

Μας άγουν και μας φέρουν και εμείς τσιμπάμε: "Αυτόν ψηφίζω!" "Άντε ρε δεν ξέρεις..Αυτόν να ψηφίσεις!" "Παιδιά, εγώ ψήφισα Αυτόν και ησύχασα..."

Υπάρχουν τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι! Ποιος θα τους βοηθήσει;

Εσύ θα βοηθήσεις τον διπλανό σου;

Θα δώσεις από το υστέρημα σου ή θα κάνεις ένα ακόμη ακριβό γλέντι, έτσι...γιατί μπορείς;!

Θα με υπερασπιστείς όταν θα σε έχω ανάγκη ή θα κρυφτείς;

Εγώ θα τολμήσω να ορθώσω το ανάστημα μου μπροστά τον κίνδυνο για εσένα...;

Φόβος, αγανάκτηση, τρόμος...μας πολεμούν..! 

Είναι, αλήθεια, πιο έξυπνοι από ολόκληρους λαούς ή μήπως μας έπιασαν στον ύπνο;!

Πονάω ρεεεε!