Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φίλοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φίλοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Αυτοί που Φεύγουν...


via

Αυτοί που φεύγουν, αυτοί που μένουν και αυτοί που είναι εδώ αλλά είναι απόντες.
Χειρότερη κατηγορία, η τελευταία.
Ωστόσο, κατά μία έννοια και αυτοί ουσιαστικά φεύγουν...
Οι λόγοι που μπορεί να φύγει κάποιος είναι πολλοί. Δεν σημαίνει ότι είναι ξεκάθαροι, ούτε απολύτως κατανοητοί. Για την ακρίβεια μπορεί να είναι εντελώς ακατανόητοι ή δυσνόητοι. Μπορεί και εμείς οι ίδιοι να μην θέλουμε να τους καταλάβουμε...
Είτε είμαστε εμείς αυτοί που φεύγουν, είτε είναι οι άλλοι που το κάνουν δεν σημαίνει πως συμβαίνει πάντοτε με πλήρη συναίσθηση και συνείδηση.
Η εγκατάλειψη είτε γίνεται κατ' επιλογή, είτε εξαναγκαστικά, πονάει... Η απώλεια πονάει.
Πονάει να χάνεις τους δικούς σου, τους φίλους σου, τους αγαπημένους σου... Χάνω δεν σημαίνει απαραίτητα δεν ξαναβλέπω πια, αλλά ουσιαστικά χάνω την επαφή και το δέσιμο που είχα. Χάνω τα γνώριμα, τα οικεία. Χάνω αυτό που μοιραζόμασταν.
Πονάει και τελικά όσο δυνατοί και λογικοί να είμαστε, μέσα μας ξέρουμε πόσο τα κομμάτια του εαυτού μας που είχαμε δώσει σε άλλους ανθρώπους, κόβονται και αποκολλώνται από πάνω μας.
Δεν γίνεται να μοιράζεσαι πράγματα, να έχεις σχέσεις ζωής και να μην δίνεις κομμάτια σου.
Όσο και να προσπαθείς να προστατεύσεις τον εαυτό σου, πάντα έχεις δώσει και έχεις πάρει.
Πάντα χρωστάς και σου χρωστάνε.
Κανείς δεν έχει ανάγκη κανέναν και όλοι έχουμε ανάγκη τους πάντες!
Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το θυμόμαστε γιατί στο τέλος οι εγωισμοί που μένουν δεν βγάζουν κανένα νόημα...
Όσο και αν νομίζεις πως έχεις όλο το δίκιο με το μέρος σου, δεν το έχεις...
Όσο και να υπερηφανεύεσαι πως τα έκανες όλα σωστά, το ξέρεις πως όταν μένεις μόνος αναρωτιέσαι που έκανες λάθος...
Όσο και να συμπληρώνεις τα κενά, απλά τα μπαλώνεις.
Εννοείται πως δεν πεθαίνεις με καμιά απώλεια, ούτε με την πιο τραγική. Πάντα οι ζωές μας συνεχίζονται.
Μότο μου είναι πως πάντα παρακάτω είναι τα καλύτερα!
Παρακάτω θα γνωρίσεις ανθρώπους που αξίζουν πολλά. Θα γνωρίσεις τον άνθρωπο της ζωής σου! Θα κάνεις νέους, αληθινούς φίλους. Θα δημιουργήσεις νέες σχέσεις, πιο δυνατές. Όλα αυτά θα είναι καινούρια για εσένα και θα βρεις χώρο στην καρδιά και την ψυχή σου για νέα δεδομένα, πιο μελετημένα και πιο προσεκτικά πια, γιατί μεγάλωσες...
Όλα αυτά φυσικά και θα είναι νέα και αγαπημένα!
Αυτός όμως, που φεύγει απ την ζωή μας αφήνει το κενό του και όχι, το συγκεκριμένο κενό δεν αναπληρώνεται...
Κ.






Οι απόψεις μου είναι εντελώς προσωπικές. Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να ρίχνουν πραγματική μαύρη πέτρα πίσω τους. Μπορεί να μην το καταλαβαίνω αλλά ξέρω πως γίνεται. Γενικότερα το καλύτερο είναι να υπάρχει μια ισορροπία στις αντιδράσεις και τα πιστεύω μας... Ούτε η πολύ ευαισθητοποίηση αλλά ούτε και η πλήρης αποξένωση, βοήθησε ποτέ κανέναν.





Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

MoodBoard #21


Mood να μας κλαίν' οι ρέγγες αυτό εδώ γιατί όλο κάτι με περιτριγυρίζει και όλο κρεβατωμένη με ότι μπορείτε να φανταστείτε βρίσκομαι και σας το λέω, εμένα που με βλέπετε δεν μου αρέσει καθόλου να είμαι άρρωστη και αν μπορούσα μονίμως να είμαι υγιέστατη και να μην λείπω απ τη δουλειά, θα το έκανα, πιστέψτε με!

Να πάρω μια αδειούλα του Θεού να πάω την βολτούλα μου, μάλιστα αλλά να είμαι άρρωστη κλεισμένη στο σπίτι, τι να το κάνω που λείπω απ τη δουλειά, ε;
Και όλο πόνους πόνους και ξανά πόνους γιατρέ μου, μια στην κοιλιά μια στο κεφάλι και να σου σκάει μύτη και η γκρίνια και στο τέλος ούτε κουράγιο για γκρίνια δεν έχω...

Και να σου πω γιατρέ μου πως έχω και πολύ άγχος τώρα τελευταία..
Ξέρω, ξέρω, εγώ με άγχος γεννήθηκα αλλά αυτά για τα οποία αγχώνομαι δεν είναι για απελπισία, είναι για χαρά και έτσι θα έπρεπε να το δω και να ευχαριστηθώ την όλη διαδικασία αλλά εγώ εκεί, το ξερό μου το κεφάλι!
Εγώ είμαι και λίγο της οργάνωσης όπως σου έχω πει και αν όλα είναι ρευστά μου 'ρχεται να πέσω να πεθάνω ενώ μόλις τα βάλω σε σειρά, ξαφνικά όλα ηρεμούν... Αν τακτοποιηθούν μια μια οι δουλειές κάπως θα ηρεμήσω πιστεύω.
Τι λες και εσύ γιατρέ μου;
Τι;
Φαρμακευτική αγωγή συστήνεις;
Απαπαπαπα!
Εγώ να τα λέω θέλω και να μπορεί να μου απαντάει και κανένα φιλαράκι δυο λογάκια να ισιώνω! Αν δεν μπορείς να με ακούς κακώς κάθομαι και σου μιλάω... Έχω φίλους εγώ γιατρέ μου! Δόξα το Θεό, έχω Φίλους!!!

Το σημερινό φωτογραφικό υλικό είναι από την Κυριακή που μας πέρασε που πήγαμε στη μανούλα για φαγητό. Το φαγητό βέβαια δεν θα το δείτε γιατί έτσι όπως πέσαμε πάνω του με τα μούτρα, δεν πρόλαβα ούτε την παστρουρμαδόπιτα να βγάλω, ούτε τα βραστά λαχανικά, ούτε το μελωμένο κότσι...! Νομίζω όμως, πως μόλις σας την δημιούργησα την εικόνα :-)
Οι εικόνες είναι από μερικές δουλίτσες που κάναμε στην ταράτσα ή αλλιώς το μποστάνι της μαμάς Ρούλας.
Ο Σίμπα δεν θα μπορούσε να λείπει απ τη μέση...


και ξεκινάει η διαδικασία...




αλλαγή γλάστρας για να φύγουν τα παλιά και χαλασμένα φυτά και μπουν τα φρέκα..




Η μανούλα τα κάνει όλα, μη νομίζετε... ρίχνουμε κάτω τη γλάστρα, την πατάμε ελαφριά για να βγει το φυτό που θέλει να πάει σε μεγαλύτερη και το μεταφέρουμε στην καινούρια γλάστρα, εντωμεταξύ την προηγούμενη την χρησιμοποιούμε για κάποιο νέο και μικρότερο φυτό.

 



Εντωμεταξύ προσπαθώ να βγάλω μια φωτογραφία του Σίμπα με φόντο τις ωραίες γλάστρες, αφού είναι που είναι μέσα στα πόδια μας αλλά εκείνος κολλημένος πάνω μου...



...και η δουλειά συνεχίζεται, ενώ έχω και δωράκι φρεσκοκομμένη λουίζα και μέντα! :-)






Να και τα μαρουλάκια μας!




..του Σίμπα απ ότι φαίνεται του έχω λείψει πολύ..!




αααχ! μοσχοβόλησε λίγο, δε νομίζετε;
Καλό μήνα σας είπα; Δεν σας είπα.. Καλό Νοέμβρη να έχουμε με γιορτές και χαρές μόνο!
Κ.

Καλέ μην ξεχνάτε τον διαγωνισμό μας! Τρέχει έως 17/11, πάρτε μέρος για υπέροχα χαμόγελα!


υ.γ. πειραματίζομαι λίγο με τη διάταξη του blog, αν δείτε τίποτα περίεργο ξαναπεράστε λίγο αργότερα, πιστεύω θα το χω φτιάξει.. :-)


Η ιδέα του Weekly MoodBoard είναι της Lyriel από το BiScoto
και συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:

Τρίτη 28 Μαΐου 2013

Φιλία, Ανεκτίμητο δώρο!

Το έχω πει αλλά θα το ξαναπώ...
Οι φίλοι είναι το παν!
Μετά την οικογένεια μας είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μας.
Ειδικά τώρα που μεγαλώνουμε και ξεχωρίζουν οι άνθρωποι που μένουν στην ζωή μας, είναι υπέροχο να συνειδητοποιείς ότι τελικά αυτοί που έμειναν, είναι και αυτοί που σου προσφέρουν πραγματικό συναισθηματικό πάρε δώσε!
Οι φίλοι, οι πραγματικοί φίλοι.. Αυτοί που γνωρίζουν τα εσώψυχα σου, όταν συναντάσαι μαζί τους, έστω και σπάνια, έστω και για λίγο, είναι αυτοί που θα σε γεμίσουν αγάπη, ενέργεια και ευγνωμοσύνη που τους έχεις... 
Είναι αυτοί που θα γελάσεις με την ψυχή σου! Δεν θα σκεφτείς αν σας παρεξηγήσουν! Δεν σε νοιάζει ποιος σε κοιτά, αν κάποιος από απέναντι σε φλερτάρει, αν η κοπελιά πιο κει σε σχολιάζει... γιατί εκείνες τις στιγμές είσαι πιο άνθρωπος από ποτέ! Είσαι με το φιλαράκι σου, που σε ξέρει και σε αγαπάει για την ψυχούλα σου!

http://media-cache-ak1.pinimg.com/originals
/d7/ba/4d/d7ba4d9f6cda8849d4b74e62257ebbda.jpg


Είναι γελοίο να μην πιστεύει κάποιος στην πραγματική φιλιά μεταξύ γυναικών αλλά και μεταξύ γυναίκας και άνδρα... Ή είμαι πολύ τυχερή που τα έχω και τα δύο στην ζωή μου ή ο περισσότερος κόσμος είναι προκατειλημμένος...

Αν μπορείς, μάλιστα, να συνδυάσεις και τον ιδανικό σύντροφο με τον ιδανικό φίλο, είναι το απόλυτο...!

Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ!
Την διαφορά στις ζωές των ανθρώπων, την κάνουν οι άνθρωποι που τους περιτριγυρίζουν.
Κ.




Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

Weekly MoodBoard #07

Έχω αργήσει λίγο να εμφανιστώ αλλά αφού έκανα την blogoβόλτα μου και διάβασα ότι μπόρεσα και πρόλαβα στην πανέμορφη blogoγειτονιά μου (πράγμα που προηγείται για μένα από το να κάνω το δικό μου ποστ), μπορώ να πω, πως τώρα μπορώ να αφιερώσω μερικές αράδες...

Έλεγα λοιπόν, πως έλειψα για λίγο και αυτό επί τούτου.
Αισθάνθηκα να με καταβάλλει αρκετά η κούραση και είχα την ανάγκη, έστω τα δυο τριήμερα να απομακρυνθώ από οτιδήποτε μου θύμιζε υπολογιστή...
Έτσι, λοιπόν, αφιέρωσα τον χρόνο μου σε βόλτες, φαγητό, γλυκά και καφέδες με φίλους, ταινίες στον καναπέ, θέατρο με πολύ γέλιο στον μοναδικό Ζαχαράτο, τον καθιερωμένο μπακαλιάρο σκορδαλιά και πολλές συζητήσεις.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως δεν ήταν μόνιμα εδώ το μυαλό μου και δεν μάζευα υλικό κλείνοντας μέσα μου τις όμορφες εικόνες της Άνοιξης!
Γενικότερα, αισθάνομαι λίγο καταπονημένη, μπορεί να με έχει επηρεάσει και η άνοιξη, βέβαια, και σαν να μου λέει το σώμα μου, ηρέμησε λίγο...πάρτο λίγο χαλαρά με την δουλειά, τις δουλειές και το γυμναστήριο γιατί θα κλατάρεις αλλά που εγώ να βάλω μυαλό...
Μάλλον, όμως πρέπει γρήγορα να λάβω υπόψη μου τα σημάδια που μου στέλνει το ταλαίπωρο και να ρίξω τους ρυθμούς γιατί δεν με βλέπω καλά... Το χειρότερο όλων είναι πως εγώ...ΕΓΩ...έχω αϋπνίες!!
Δεν γίνεται αυτό...ποτέ! Γιατί γίνεται τώρα;...Αυτό το ανεξήγητο άγχος να μην με κυνηγούσε μια ζωή και όλα θα ήταν πολύ καλύτερα..!

Θα ήθελα επίσης να πω, στον οποιονδήποτε κουβαλάει μέσα του κόμπλεξ και συμπεριφέρεται με ανεξήγητα απαράδεκτο τρόπο, να το κοιτάξει γιατί πραγματικά καταντάει γελοίος..
Ουφ!

Θα έχετε όμως καταλάβει έως τώρα, πως δεν μου αρέσει ποτέ να κλείνω με άσχημη διάθεση, οπότε θα σας πω για το πόσο χαρούμενη με κάνει η νέα μου ασχολία, στην οποία αξίζει να αφιερώσω ολόκληρο ποστ!
Συμμετέχω εθελοντικά (δεν είναι η πρώτη φορά) στην Ολυμπιακή Παιδεία που αφορά στην αναβίωση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων! Έχει μέσα πολύ χορό και όταν με ενημέρωσαν για να συμμετάσχω, αισθάνθηκα πως ανέπνευσα ξανά βαθιά και φυσικά δέχτηκα με μεγάλη χαρά!!!
Πολύ σύντομα θα σας πω λεπτομέρειες...!
Φιλιά σε όλους!
Κ.





Η ιδέα του Weekly MoodBoard είναι της Lyriel από το BiScoto
και συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:





Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

WeeklyMoodBoard #03

Ουφ!
Τελευταία και καταϊδρωμένη....
Όταν όμως έχεις φιλοξενούμενους στο σπίτι, δεν είναι και πολύ ευγενικό να σταματήσεις να ασχολείσαι μαζί τους και να πιάνεις το laptop... 
Αυτή η εβδομάδα ήταν πολύ ιδιαίτερη.
Είχε λίγο απ όλα..πολλές ώρες δουλειάς, σπιτικό φαγητό, δουλειές σπιτιού, ένα κομμωτήριο για ανανέωση, κόσμο στο σπίτι, την γιαγιάκα μου, που περνά δύσκολα... Στενάχωρες σε συνδυασμό με ξέγνοιαστες στιγμές..
Θα μείνω όμως στο ότι πάνω απ όλα ήταν μια ουσιώδης εβδομάδα, έμαθα πράγματα, διδάχτηκα από καταστάσεις, προσέφερα για καλό σκοπό και τελικά ήταν μια εβδομάδα γεμάτη και με νόημα!
Κ.



Υ.Γ.: Θέλω να δώσω πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους Atenistas που κάνουν αυτές τις ενέργειες για να μαζεύουν τρόφιμα για οικογένειες που το έχουν ανάγκη, καθώς και σε όλο τον κόσμο που συνέρευσε με ότι μπορούσε να δώσει ο καθένας,. Νομίζω πως πέτυχαν τον σκοπό τους να βοηθήσουν αυτές τις οικογένειες και ελπίζω πραγματικά με αυτά τα λίγα που δώσαμε εγώ και η αδελφή μου να βοηθήσαμε και εμείς λίγο...

Σας παραθέτω συζήτηση πατέρα και υιού στο σούπερ μάρκετ που βρίσκοταν εκεί κοντά.
  • Παιδί: Μπαμπά, νομίζω πως δεν έχουμε ξανακάνει τόσο μεγάλο λογαρισμό με τόσο γεμάτο καλάθι.
  • Πατέρας: Δεν είναι για μας....


Συμπέρασμα...υπάρχουν ακόμη άνθρωποι....

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Το πρώτο μου Βραβείο!

Αχ, είμαι τόσο χαρούμενη!
Όχι μόνο για αυτό, καθεαυτό το βραβείο αλλά γιατί για να λάβεις ένα, σημαίνει πως κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει κάτι παραπάνω για σένα, τις συνήθειες και την καθημερινότητα σου, φέρνοντας σε, έτσι, λίγο πιο κοντά στον ίδιο αλλά και στους υπόλοιπους φίλους σου bloggers.
Η σύσφιξη σχέσεων είναι για μένα κάτι πολύ σημαντικό!
Για το βραβειάκι σύμφωνα με το οποίο πρέπει να γράψω 11 πράγματα για μένα και μετά πρέπει να το χαρίσω σε 11 άλλα άτομα, ευχαριστώ πολύ την Κατερίνα για την τιμή και την προτίμηση!


Μου είναι λίγο δύσκολο, να δίνω "συνεντεύξεις" αλλά θα προσπαθήσω να αναφέρω μερικά από τα πιο σημαντικά για εμένα, μιας και απολαμβάνω ιδιαίτερα τις εξομολογήσεις των άλλων bloggers και χαίρομαι πολύ, όταν μαθαίνω δικά τους στοιχεία!

Άντε να δούμε...

  1. Οι περισσότεροι αληθινοί μου φίλοι είναι από το Δημοτικό και αυτό γιατί το δέσιμο που έχεις με αυτά τα παιδιά, η αγάπη και οι εμπειρίες ζωής που μοιράζεσαι (ειδικά αν δεν έχεις αλλάξει σχολείο στην πορεία) είναι ανεκτίμητα και μοναδικά! Από εκεί και πέρα έχω κάνει ελάχιστες αλλά επιλεγμένες και μοναδικές φιλίες...φιλίες ζωής!
  2. Παρόλο που φαίνομαι πως δεν έχω ανάγκη τίποτα και τα καταφέρνω όλα, είμαι πολύ ευαίσθητη κατά βάθος και έχω ανάγκη πάντα την επιβράβευση και το κανάκεμα.
  3. Έχω πολύ άγχος, άγχος που μπορεί να τα καταστρέψει όλα και ότι έχω δουλέψει αρκετά να καταφέρω αλλά έχω και έναν απίστευτο μηχανισμό αυτοσυντήρησης και αυτοπροστασίας που με γλυτώνει πάντα την τελευταία στιγμή!
  4. Μόλις μετακόμισα με τον αρραβωνιαστικό μου στο σπίτι που ανακαινίζαμε αρκετούς μήνες και βιώνω για πρώτη φορά τι πάει να πει να είσαι δούλα και κυρά στο σπίτι σου! Αυτός είναι και ο λόγος που ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και αργώ να ποστάρω νέα θεματάκια...
  5. Είμαι τελειομανής, οργανωτική και πολύ τυπική με τις διαδικασίες και τους νόμους (συμπεριλαμβανομένου και του κώδικα οδικής κυκλοφορίας...θεωρώ πως στο πως οδηγούμε φαίνεται η παιδεία και το ήθος μας)!
  6. Είμαι απίστευτα δίκαιος άνθρωπος και λατρεύω την αλήθεια! Υπερασπίζομαι φανατικά το δίκαιο και την αλήθεια και τρελαίνομαι, όταν βλέπω κακόβουλες, πονηρές και γεμάτες δόλο πράξεις...
  7. Λατρεύω την διακόσμηση και τον χορό! Επίσης είμαι ακόλουθος της φράσης "νους υγιής εν σώματι υγιεί" και προσπαθώ πάντα να ενδυναμώνω τόσο τους μυς του σώματος όσο και του μυαλού μου.
  8. Ήμουν πάντα, απλά μια καλή και μερικές φορές πολύ καλή μαθήτρια, φοιτήτρια κλπ αλλά όχι άριστη...και αυτό από άποψη! Δεν μου άρεσαν ποτέ οι εντελώς προσηλωμένοι, μόνο στα μαθήματα! Πάντα πίστευα και πιστεύω πως υπάρχουν πολλά στη ζωή και πρέπει να τα ζούμε όλα και το καθένα στην σωστή ηλικία!
  9. Είμαι πολυπράγμων και όταν το λέω το εννοώ, γιατί αν δεν κάνω πολλά και ταυτόχρονα πράγματα και δραστηριότητες, αισθάνομαι πως ο χρόνος απλά με προσπερνά χωρίς νόημα. Μη μου πεις μόνο πως είναι υποχρεωτικό να κάνω κάτι...δεν πρόκειται! Γενικά δεν τα πάω καλά με την καταπίεση
  10. Πράγμα που με φέρνει στο νούμερο 10, για το πόσο μα πόσο σημαντική, ζωτικής σημασίας και ουσιώδη θεωρώ την ελευθερία! Έτσι και με περιορίσεις και με καταπιέσεις, έχω εκραγεί σαν πύραυλος!
  11. Τέλος, λειτουργώ πολύ με το ένστικτο το οποίο με βγάζει πάντα ασπροπρόσωπη, είμαι διαισθητικό άτομο και θεωρώ πως τα μάτια δείχνουν τα πάντα σε έναν άνθρωπο για αυτό είναι και το πρώτο πράγμα που κάνω focus σε κάποιον.
Αυτά τα λίγα για μένα... :-)
Νομίζω τα κατάφερα...

Θα ήθελα πολύ να παραλάβουν το βραβείο τα εξής ιστολόγια και όποιος άλλος επιθυμεί:

Θα ήθελα να το παραδώσω και αλλού προσωπικά αλλά είτε το έχετε λάβει ήδη, είτε έχω διαβάσει πολλά όμορφα για εσάς από προηγούμενες αναρτήσεις σας

Για να το παραλάβετε θα σας παραπέμψω εκεί που σας παραπέμπει και η Κατερίνα, γιατί και στο δικό μου ιστολόγιο δεν επιτρέπεται η αντιγραφή. Οπότε για να το παραλάβετε πηγαίνετε στην Ροδούλα πατώντας εδώ

Φιλιά σε όλους!
Κ.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες