Ουφ!
Τελευταία και καταϊδρωμένη....
Όταν όμως έχεις φιλοξενούμενους στο σπίτι, δεν είναι και πολύ ευγενικό να σταματήσεις να ασχολείσαι μαζί τους και να πιάνεις το laptop...
Αυτή η εβδομάδα ήταν πολύ ιδιαίτερη.
Είχε λίγο απ όλα..πολλές ώρες δουλειάς, σπιτικό φαγητό, δουλειές σπιτιού, ένα κομμωτήριο για ανανέωση, κόσμο στο σπίτι, την γιαγιάκα μου, που περνά δύσκολα... Στενάχωρες σε συνδυασμό με ξέγνοιαστες στιγμές..
Θα μείνω όμως στο ότι πάνω απ όλα ήταν μια ουσιώδης εβδομάδα, έμαθα πράγματα, διδάχτηκα από καταστάσεις, προσέφερα για καλό σκοπό και τελικά ήταν μια εβδομάδα γεμάτη και με νόημα!
Κ.
Υ.Γ.: Θέλω να δώσω πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους Atenistas που κάνουν αυτές τις ενέργειες για να μαζεύουν τρόφιμα για οικογένειες που το έχουν ανάγκη, καθώς και σε όλο τον κόσμο που συνέρευσε με ότι μπορούσε να δώσει ο καθένας,. Νομίζω πως πέτυχαν τον σκοπό τους να βοηθήσουν αυτές τις οικογένειες και ελπίζω πραγματικά με αυτά τα λίγα που δώσαμε εγώ και η αδελφή μου να βοηθήσαμε και εμείς λίγο...
Σας παραθέτω συζήτηση πατέρα και υιού στο σούπερ μάρκετ που βρίσκοταν εκεί κοντά.
- Παιδί: Μπαμπά, νομίζω πως δεν έχουμε ξανακάνει τόσο μεγάλο λογαρισμό με τόσο γεμάτο καλάθι.
- Πατέρας: Δεν είναι για μας....
Συμπέρασμα...υπάρχουν ακόμη άνθρωποι....
