Καλημέρα & Καλή Εβδομάδα!
Οι ανάσες μας είναι απαραίτητες μέσα στη δύσκολη εβδομάδα, πόσο μάλλον όταν είναι Δευτέρα για να καταφέρουμε να αντεπεξέλθουμε στις πολλές υποχρεώσεις.
Είμαι τυχερή που εργάζομαι και συνάμα άτυχη που είμαι κλεισμένη σε έναν χώρο γραφείου που δεν ξέρουμε εάν έξω έχει ήλιο, βρέχει, χιονίζει ή κάνει ζέστη...
Κάθε απόγευμα που βγαίνω από την εταιρία αισθάνομαι πως είμαι σαν το σπουργίτι που το ελευθέρωσες απ το κλουβί του. Ξέρω, αύριο θα επιστρέψω πάλι αλλά αυτή η ανάσα που παίρνω βαθιά ειδικά τώρα που ανοίγει σιγά σιγά ο καιρός και προλαβαίνω και τον ουρανό φωτισμένο είναι η μεγαλύτερη απόλαυση της ημέρας μου!
Κάθε μέρα είναι σαν να είναι πρώτη φορά και ήθελα να σας μιλήσω για αυτό.
Πιστεύω πως ότι έχει να κάνει με τη φύση ποτέ δεν το βαριέσαι και δεν το χορταίνεις αρκετά... Ο γαλανός ουρανός, τα σύννεφα που παίζουν με τις αχτίνες του ήλιου και αυτή η όμορφη ατμόσφαιρα που αρχίζει δειλά-δειλά να μυρίζει άνοιξη είναι το καλύτερο μου!
Πρέπει να τα εκτιμάμε αυτά! Και μόνο όταν δεν τα έχεις δεδομένα και συνεχώς μπορείς να τα εκτιμήσεις και να τα απολαύσεις όπως πρέπει.
Το ότι είμαστε υγιείς και μπορούμε να βγαίνουμε έξω και να αναπνέουμε την ελευθερία είναι από μόνο του δώρο!
Βγάλτε τα γυαλιά σας και κοιτάξτε κατάματα τον ήλιο! Κάποιοι θα πουν πως αυτό δεν είναι υγιές αλλά αν το κάνεις για λίγο και το απογευματάκι που δεν είναι δυνατός ο ήλιος μπορείς να καταλάβεις τι σου λέω...
Τα μάτια μου πονάνε ούτως ή άλλως βγαίνοντας από το τεχνικά φωτισμένο γραφείο μου και αφήνοντας την οθόνη του υπολογιστή μου. Γιατί να μην τους χαρίσω αυτή την λάμψη του ήλιου;
Περπατώ χαλαρά και μπαίνω στο αυτοκίνητο. Κάθομαι για αρκετά λεπτά πριν ξεκινήσω με ανοιχτά παράθυρα. Αυτή είναι η δική μου στιγμή. Χωρίς τη φασαρία και τον κόσμο του γραφείου, λίγο πριν πάω σπίτι και αρχίσω δουλειές και δραστηριότητες είναι η στιγμή της απόλαυσης της μοναξιάς μου και του μόνου χρόνου που έχω αποκλειστικά για εμένα.
Είμαι πολύ κοινωνικός άνθρωπος και δεν αντέχω παραπάνω από μια μέρα μόνη μου, όμως αυτές τις μικρές προσωπικές στιγμές ανάσας τις απολαμβάνω όσο τίποτα!
Ποιος θα μου πει πως δεν έχει ανάγκη τέτοιες στιγμές;
Γεμίζουν οι μπαταρίες, χαλαρώνεις τους ρυθμούς, ρίχνεις τους παλμούς καθώς κλείνεις τα μάτια και αισθάνεσαι τον ήλιο να σε λούζει και το δροσερό αεράκι να σου παίρνει μακριά τη κούραση...
Ο καθένας χρειάζεται κάποιες στιγμές για τον εαυτό του και για εμάς που εργαζόμαστε σε γραφεία και δεν έχουμε που να πάμε και που να απομονωθούμε ώρες-ώρες που το έχουμε ανάγκη και δεν μπορούμε να αφιερώσουμε λίγα λεπτά μοναξιάς στον εαυτό μας όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, αυτές οι ενδιάμεσες στιγμές είναι μοναδικές!
Τα Σαββατοκύριακα δε, θέλω να βρίσκομαι μόνο εκτός σπιτιού έστω και αν απλά περπατώ ή οδηγώ που επίσης η οδήγηση είναι κάτι που με χαλαρώνει πολύ, αρκεί να μην έχει κίνηση φυσικά. Δώσε μου πορεία και χιλιόμετρα και πάρε μου τη ψυχή!
Οι μικρές αποδράσεις είναι το καλύτερο μου αν και εκεί θέλω πάντα τη παρέα μου...!
Μια άλλη σπουδαία στιγμή της ημέρας μου είναι η πολύ πρωινή, όταν ξυπνάω, φτιάχνω τον καφέ μου και κάθομαι στο laptop μου για να προλάβω τα πρωινά νέα και να τσεκάρω τα e-mail μου. Είμαι συνήθως μόνη μου αυτή την ώρα γιατί ο καλός μου αναχωρεί νωρίτερα για τη δουλειά οπότε αυτός ο χρόνος της μίας δικής μου πρωινής ώρας είναι σημαντικός για να ξεκινήσω την ημέρα μου και να εφοδιαστώ με ψυχραιμία πριν πάω στο γραφείο.
Εξάλλου, στιγμές δεν είναι η ζωή μας; Μικρές ή λίγο πιο μεγάλες; Όμορφες; Δύσκολες;
Το σημαντικό είναι να έχουμε τον χρόνο που χρειαζόμαστε για τον εαυτό μας και να μοιραζόμαστε όλο τον υπόλοιπο με τα αγαπημένα μας πρόσωπα!
Εσείς τι τρόπους βρίσκετε για να διώχνετε κούραση και πίεση;
Κ.
Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες μετά από μια μέρα δουλειάς καθώς φεύγω απ το γραφείο.
Η ιδέα του Weekly MoodBoard είναι της Lyriel από το
BiScoto
και συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:
