Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΧΙ Ρε! Φτάνει η Υποτέλεια!

Όταν ήμουν μικρή διαβάζοντας στο σχολείο ιστορία, θαύμαζα πραγματικά το σθένος και τη δύναμη των επαναστατών. Σκεφτόμουν πως θα γινόμουν και εγώ μια μέρα ήρωας αν το ζητούσε η πατρίδα μου και θα έβγαινα στα βουνά και τις θάλασσες να πολεμήσω χωρίς να υπολογίζω τη ζωή μου και το κόστος. Θα γινόμουν μια Μπουμπουλίνα, μια Μαυρογένους. Ρομαντική; 
Μεγαλώνοντας συνειδητοποιούσα πόσο δειλή γίνομαι και πόσο φοβάμαι. Φοβόμουν να αντιταχθώ σε φίλους και γνωστούς για να μη χάσω τη συμπάθεια τους. Φοβόμουν μη μιλήσω και χάσω τη δουλειά μου. Δεν είχα όρεξη να μπω καν στη διαδικασία να σχηματίσω γνώμη μήπως και μπλεχτώ σε κυκεώνα αντιπαραθέσεων. Το κυριότερο όμως είναι πως συνειδητοποιούσα πως αν ποτέ γινόταν πόλεμος δεν θα είχα το σθένος να πολεμήσω με κάθε κόστος. Μάλλον θα κρυβόμουν κάπου μέχρι να τελειώσουν όλα (φυσικά αν γινόντουσαν πλέον πόλεμοι με τη παραδοσιακή έννοια...).  Αλλά οι πόλεμοι πλέον είναι οικονομικοί και πολιτικοί. Σκεφτόμουν πόσο μαλθακοί έχουμε γίνει όλοι και το μόνο που ξέρουμε είναι να μιλάμε και να αντιδράμε απ τον καναπέ και τον υπολογιστή μας χωρίς να εννοούμε τίποτα πραγματικά. Μας είχαν βάλει ακόμη να πιστεύουμε πως είμαστε παιδιά ιντιγκο εμείς της γενιάς του '83 και θα αλλάξουμε μια μέρα τον κόσμο. Περίμενα λοιπόν πότε θα έρθει αυτή η μέρα να αναλάβω το ρόλο μου αλλά το μόνο που έβλεπα είναι να μας αποβλακώνουν κάθε μέρα και περισσότερο, να μας αποπροσανατολίζουν και να μας ρίχνουν τη ψυχολογία και μαζί κάθε όρεξη για δουλειά, για αλλαγή, για ζωή, για μέλλον!

Σπούδασα, προσπάθησα, είδα τους φίλους μου να φεύγουν μόνιμα στο εξωτερικό, βρήκα δουλειά, με πείσανε πως δεν αξίζει να κάνω μεταπτυχιακό γιατί δεν θα αναγνωριστεί και θα χάσω τα λεφτά μου, προσπάθησα παρόλα αυτά να μπω με εξετάσεις σε σχολή χωρίς δίδακτρα και κόπηκα όχι στα γραπτά που τα πήγα αρκετά καλά αλλά στη συνέντευξη γιατί περνούσαν μόνο όσους είχαν μέσο, παντρεύτηκα έναν υπέροχο άνθρωπο και παρόλο που έχουμε δυο καλούς μισθούς για την εποχή δεν μας φτάνουν μέχρι το τέλος τους μήνα, είδα και άλλους φίλους να φεύγουν, είδα τη μητέρα μου να υποφέρει να τα βγάλει πέρα μόνη της με τη κατάκοιτη μητέρα της, είδα τον πατέρα μου, ελεύθερο επαγγελματία που δε χρωστούσε ποτέ ούτε ένα ευρώ πουθενά, να του μένουν μόνο για τα βασικά, απόρησα πως μερικοί έχουν τόσα χρήματα γιατί σίγουρα δεν τα απέκτησαν με το σταυρό στο χέρι, και ακόμη προσπαθώ να ξυπνήσω απ τον λήθαργο της απελπισίας και του κατεβασμένου κεφαλιού που είχαμε τόσα χρόνια.

Και έπειτα από όλα αυτά, τις σκέψεις, το θάρρος των παιδικών μου χρόνων και τη καταστροφή των ονείρων μου έρχεται ένας άνθρωπος να μου προσφέρει μια επιλογή. ΝΑΙ ή ΌΧΙ.
Ναι στη συνέχιση όλων αυτών των δυσβάσταχτων μέτρων που τόσα χρόνια μας επιβάλλουν πατώντας μας στο σβέρκο για να μη πάρουμε ανάσα; Επιβάλλοντας ξένοι μέσα στη πατρίδα μου τους θεσμούς και τις αρχές τους; Ναι στο να ξαναγυρίσουν όλα τα πουλημένα λαμόγια που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μη χάσουν τις καρέκλες τους; Και εσένα τι σε κόφτει; Έχεις καταλάβει πως τα συμφέροντα σου απέχουν κατά πολύ απ τα δικά τους; Έχεις καταλάβει πως η προπαγάνδα που έχει πέσει έχει σκοπό να σε κάνει να τρομάξεις και να φοβηθείς για άλλη μια φορά; Για άλλη μια φορά να πεις yes master και να συνεχίζεις να έρπεσαι έχοντας τα σατανικά κεφάλια να γελούν εις βάρος σου και να σε ποδοπατούν; Σε έπεισαν και πάλι πως θα υποφέρεις για λίγο αλλά κάνοντας υπομονή θα βγεις από τη κρίση; Σε πόσα χρόνια όμως δεν μας είπαν! Πόσα χρόνια υπομονή ακόμη; Πόσοι άνθρωποι να πεθάνουν ακόμη; Πόσοι να μείνουν χωρίς σπίτια, ρούχα και τροφή; Πόση δύναμη να βρούμε ακόμη μέσα μας να υποφέρουμε τα δεινά; Θα τελειώσει άραγε ποτέ, γιατί εγώ δεν έχω ακούσει να βρίσκεται καμιά χώρα πραγματικά ελεύθερη χωρίς πρόγραμμα και χρέη.....
Αφήστε τα ευρώ και τις δραχμές. Σκοπός δεν είναι να βγούμε απ την Ευρώπη αλλά αυτό μας έχουν κάνει να πιστεύουμε οι τρομολάγνοι!
Ή όχι σε όλα αυτά και επιτέλους σεβασμός απ τους εταίρους μας και αξιοπρέπεια; Σεβασμός στη χώρα μας και τους ανθρώπους που ζουν εδώ ότι δεν είναι απλά πρόβατα που ακολουθούν εντολές αλλά ΑΝΘΡΩΠΟΙ με γνώμη, λόγο και δύναμη επιλογής;

Πιστέψτε με πως όσοι έχουν χρήματα και μάλιστα αρκετά και τα έχουν βγάλει έξω δεν έχουν τίποτα να φοβούνται σε ενδεχόμενη χρεωκοπία. Ίσα - ίσα που τους συμφέρει. Άρα το θέμα είναι αλλού. Το θέμα είναι στην εξουσία και στο ποιος κάνει κουμάντο. Στο να μη χάσουν την αίγλη και τα προνόμια της ελίτ. Ναι, υπήρχε σχέδιο αλλά δεν ήταν του Τσίπρα. Ήταν του Παπανδρέου, του Μητσοτάκη, του Καραμανλή, του Βενιζέλου, του Σαμαρά.... Όλο αυτό το ουτοπικό που ζούσαμε τόσα χρόνια με το πλαστικό χρήμα ήταν για να μας φτάσει εδώ που είμαστε και να μας κάνουν υποχείρια τους. Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω όμως είναι το ξεπούλημα όλων των δημοσιογράφων ανεξαιρέτως.

Στις εκλογές δεν ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ, δεν ψήφισα όμως και Σαμαροβενιζέλους και πουλημένους δημοσιογράφους. Η επιλογή μου ήταν ένα κόμμα που δεν μπήκε στη Βουλή. Ο λόγος που δεν ψήφισα Τσίπρα ήταν γιατί δεν με έπεισε. Πίστεψα πως είναι και αυτός πολιτικόμουτρο και ότι και να τάζει προεκλογικά θα τα πάρει πίσω όπως οι υπόλοιποι με το που ζεσταθεί λίγο στη καρέκλα του. Με διέψευσε όμως... Δεν μπορώ λοιπόν, να μην αναγνωρίσω τις προσπάθειες και τη μαγκιά του να τα κάνει όλα μπάχαλο μέσα στο Eurogroup και επιτέλους να μας αντιμετωπίσουν όλοι αυτοί ισάξια και με σεβασμό. Επέβαλλε τις θέσεις μας, μας αντιπροσώπευσε και σήκωσε το κεφάλι για όλους μας μπροστά στα θηρία και έπειτα από αυτό τους έδωσε μια ωραιότατη μούντζα και έδωσε σε εμάς τον λόγο! Μας έδωσε τον λόγο! Καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάμε; Με ξύπνησε και μου έδωσε την ευκαιρία να πολεμήσω! Εγώ που φοβόμουν, εγώ που είχα δεχτεί τη μοίρα μου πως ποτέ δε θα σηκώσουμε κεφάλι και δεν θα καταφέρουμε πολλά πέρα από αυτά που μας έχουν ορίσει με ακρίβεια. Μου έδωσε την ευκαιρία να θυμηθώ πως είμαι άνθρωπος, πολίτης με δικαιώματα και λόγο και μπορώ να κάνω τη διαφορά με την επιλογή μου. Πως θα ακουστεί η φωνή μου, η δίκη μου και η δική σου φωνή, όχι αυτών που κυβερνούν εις βάρος μας.

Ξέρετε πόσα δημοψηφίσματα πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στην Ευρώπη; Δεκάδες! Κάποιες χώρες μάλιστα το έχουν μόνιμα στη κουλτούρα τους για διαφόρων ειδών θέματα πολύ πιο μικρής σημασίας από το δικό μας. Το προηγούμενο στη χώρα μας είχε γίνει το 1974! Τόσο πολύ μας λαμβάνουν υπόψη τους τόσα χρόνια όλοι αυτοί που μας ξεπούλησαν για να πλουτίσουν και να τρώνε με χρυσά κουτάλια οι ίδιοι.
Το Δημοψήφισμα είναι άκρως συνταγματικό και αναφαίρετο δικαίωμα ενός λαού. Ότι άλλο ακούγεται είναι ντροπή περισσότερο γιατί νομίζουν πως έχουν να κάνουν με ηλίθιο λαό. Δεν ήμασταν ποτέ ηλίθιοι, κοιμισμένοι ήμασταν γιατί μας δούλευαν. Ας μην επαναλάβουμε τα λάθη των αγράμματων παππούδων μας που ότι τους έλεγαν το πίστευαν και εκείνα των γονιών μας που συνέχισαν την οικογενειακή "παράδοση" της επιλογής κόμματος γιατί απλά δεν είχαν τίποτα να χάσουν.
Να θυμάστε πως εμείς δεν είχαμε καν την ευκαιρία να κάνουμε λάθος και ίσως αυτό να είναι που θα μας σώσει. Αρκεί να μάθουμε απ τα λάθη των προγόνων μας!

Η ουσία όμως εδώ είναι πως μας δόθηκε η ευκαιρία της επιλογής. Το δικαίωμα να ασκήσουμε το δικαίωμα μας και χαίρομαι γιατί υπήρξε έστω και ένας άνθρωπος σε αυτή τη χώρα που δεν σκέφτηκε τη πάρτη του. Ότι και να ψηφίσετε να έχετε ευθύνη της απόφασης σας και μη σκεφτείτε τον εαυτό και την οικογένεια σας μόνο αλλά τη χώρα σας και όλους τους συμπολίτες σας. Δεν θα πάμε ποτέ μπροστά αν μόνο ακολουθούμε τα προσωπικά μας συμφέροντα και αντί να τρωγόμαστε μεταξύ μας θα έπρεπε να χαιρόμαστε που μας δόθηκε αυτή η επιλογή. Όποια και να είναι η δική σας, διαβάστε πρώτα όλοι το κείμενο για το οποίο τίθεται το ερώτημα στο http://www.ypes.gr/el/Elections/referendum2015/ γιατί είναι απαράδεκτο για τον καθένα να ψηφίσει το οτιδήποτε χωρίς να έχει ενημερωθεί.

Ακόμη και να μη φτάσουμε ποτέ εκεί γιατί ίσως επέλθει συμφωνία απόψε, ας χαρούμε που ένας κυβερνών σκέφτηκε για πρώτη φορά στα χρονικά της σύγχρονης Ελλάδας, τους πολίτες του!

Α! και το χάος στις τράπεζες, ο φόβος και ο πανικός το προκάλεσαν... και όσο και αν έχει ευθύνη μια κυβέρνηση για τον λαό της σε τέτοιες καταστάσεις, έχουμε και εμείς ευθύνη σαν άνθρωποι για τη τήρηση της ψυχραιμίας μας και της λογικής μας.

Κ.





Σχόλια

  1. Δυστυχώς Κατερινάκι μου όπως αποδείχτηκε ο Ελληνας μάσησε για άλλη μία φορά ότι του σέρβιραν τα κανάλια και οι "υπάλληλοί " τους.
    Μας λείπει το θάρρος μάλλον, αυτό που θα έκανε την διαφορά σε αυτή τη χώρα.
    Λυπάμαι ειλικρινά.
    Μεγαλώνουμε μετριότητες που δεν έχουν το θάρρος να πουν την γνώμη τους και να σηκώσουν κεφάλια.
    Υποτελικά ανθρωπάκια που το μόνο τους πρόβλημα είναι τι θα γίνει με τις καταθέσεις τους.
    Δεν υπάρχει καμιά ελπίδα για αυτή τη χώρα!
    Συγνώμη για την απαισιοδοξία αλλά αγανάκτησα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Δεν μπορώ λοιπόν, να μην αναγνωρίσω τις προσπάθειες και τη μαγκιά του να τα κάνει όλα μπάχαλο μέσα στο Eurogroup και επιτέλους να μας αντιμετωπίσουν όλοι αυτοί ισάξια και με σεβασμό"

    Αλήθεια το πιστεύεις αυτό?????????

    Νιώθεις ότι μας αντιμετωπίζουν με σεβασμό? Νιώθεις υπερηφάνια που πτωχευσαμε? Εγώ νιώθω ντροπή και μόνο ντροπή!

    Εγώ τον στήριξα τον Τσίπρα στην αρχή, πλέον όμως τον θεωρω επικίνδυνο. Ή βλάκα.

    Και όχι δεν διαπραγματεύεται ο Τσίπρας. Κάνει κενούς εκβιασμούς. Σε ανθρώπους που δεν εκβιάζονται... Οποιο και εάν είναι το αποτέλεσμα της Κυριακής ο Τσίπρας έχει τελειώσει... Με ένα Ναι δε μπορει να διαπραγματευτεί και με ένα Οχι δε θα καθίσει κανείς να διαπραγματευτεί μαζί του. It takes two to tango.

    Εβαλε τη χώρα σε μια απίστευτη διαδικασία εδώ και πέντε μήνες. Ξεκίνησε να διαπραγματεύεται μέτρα 1 δις (mail Χαρδούβελη) και τα έφτασε 8 δις. Και αυτό είναι επιτυχία? Μάζεψε τα λεφτά από τα ΕΣΠΑ και τους άφησε όλους απλήρωτους. Επιχειρήσεις και εργαζόμενους και αυτό είναι επιτυχία? Μέσα σε μια εβδομάδα τρεις φίλοι μου απολύθηκαν "λόγω της κατάστασης" και άλλοι είναι σε αναγκαστική άδεια μέχρι νεωτέρας και αυτό είναι επιτυχία?

    Τα έκανε σκατά. Οσο πιο σκατά μπορούσε να τα κάνει άνθρωπος σε διαπραγμάτευση... Ας μη λέμε και ότι θέλουμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστινάκι μου, με όλο το σεβασμό προς την άποψη σου, τα σκατά ήταν ήδη "επάνω στο τραπέζι" από τους προηγούμενους κυβερνήτες, που υπήρξαν εγκληματίες για το λαό. Αυτό το γράφω, απλά, επειδή ξεχνάμε εύκολα ως λαός. Να είσαι καλά κι επειδή το ξέχασα, καλό μήνα σε όλους!

      Διαγραφή
    2. Κανείς δεν είπε ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήτανε καλές! Κάνανε τρομερά λάθη για αυτό και πέσανε. Αλλά ο Τσίπρας έταξε λαγούς με πετραχήλια. Μόνο και μόνο για να κυβερνήσει και αποδείχθηκε εξαιρετικά ανέτοιμος για αυτό.

      Τα σκατά τα ανέφερα ως προς τη διαπραγμάτευση... Η οποία δε μπορεί να χαρακτηριστεί με τα σημερινά δεδομένα ως επιτυχημένη.

      Καλό μήνα!

      Διαγραφή
  3. οχι οχι οχι! να μη τους περασει αλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γλυκιά μου Κατερίνα, πόσο συγκινούμαι να διαβάζω πως σκέφτεται ένας νέος άνθρωπος, που γνωρίζει κι όλα τα δεδομένα κι είναι και ψύχραιμος επίσης.. Σήμερα όμως -από πρακτικής άποψης- κι όχι...από "άποψη τέχνης" για να κάνω κι ένα λογοπαίγνιο!- έχουν αλλάξει τα δεδομένα, αφού όπως θα διάβασες, έχουν τεθεί νέα δεδομένα στο τραπέζι. Άρα αναμένουμε. Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ας πράξει ο καθένας Κατερίνα μου με βάση την συνείδηση ή τα συμφέροντα του.. Πάντα έτσι γινόταν άλλωστε.. Κι εμένα το όχι μου είναι δεδομένο.. Αρκετά...
    Καλό μήνα να χεις κοπέλα μου!! Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλώς σε βρίσκω, Κατερίνα!!!
    Πολύ ωραία η ανάρτησή σου! Πραγματικά φτάνει πιά!!!!
    Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα σύντομα!!!!
    Καλό μήνα να έχεις!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλό μήνα σε όλους και Καλή μας δύναμη!
    Σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας, δεν θα απαντήσω ξεχωριστά γιατί σκοπός του κειμένου ήταν να εκφράσει την άποψη μου και έπειτα να ακουστούν όλες οι φωνές ότι και να υποστηρίζουν.
    Μακάρι να μη διχαστούμε άλλο και να μην τους κάνουμε τη χάρη να σφαχτούμε μεταξύ μας...!

    Marie-Anne Καλωσήρθες!

    Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους με ψυχραιμία και αγάπη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Θα χαρώ να διαβάσω τη δική σας Άποψη!

Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γενέθλια του Blog...με Δώρο!

Σήμερα έχουμε γενέθλια! 5 Χρόνια γιορτάζει το Blogόσπιτο μου :-) Μπορεί τα τελευταία δύο χρόνια να μην το τιμώ όπως θα ήθελα και του αρμόζει με τις αναρτήσεις μου, όμως όπως συμβαίνει πάντα με το σπίτι μας, έτσι και αυτό είναι εδώ ζωντανό γεμάτο αγάπη να δώσει και πάντα με ανοιχτές τις πόρτες του! Ξέρω, έχουμε χαθεί... Όλη η γνωστή γειτονιά μας τρέχει με χιλιάδες άλλες ασχολίες όμως αυτή είναι μια καλή γειτονιά με υπέροχους γείτονες που ακόμη και αν δεν συναντιόμαστε συχνά, ξέρουμε πως μπορούμε να πεταχτούμε δίπλα για μια Καλημέρα!
Ακόμη και όλους εσάς που δεν σας ξέρω αλλά βλέπω πως με παρακολουθείτε ακόμη και ας μην έχετε αφήσει ποτέ το σχόλιο σας, σας ευχαριστώ! Σας ευχαριστώ που έρχεστε και αφιερώνετε χρόνο να με διαβάσετε γιατί η παρουσία σας είναι πολύ σημαντική!

Διάλεξα σήμερα να σας μιλήσω για το τι είναι αυτό που κάνω. Θα έχετε καταλάβει ήδη από τις τελευταίες μου αναρτήσεις πως σας μιλώ για το Coaching. Τι είναι όμως το coaching και τι το κάνει τόσο σημαντικό;
Το Coaching ε…

Ιστορίες της διπλανής κρίσης, Παρουσίαση Βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη

Σήμερα έζησα μία από τις πιο ιδιαίτερες εμπειρίες μου. Μέρες τώρα είχα δει την ενημέρωση για την Παρουσίαση του πρωτότοκου βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη και είχα δηλώσει πως θα παρευρεθώ, αλλά όταν έχεις μικρό παιδί τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι τελεταία στιγμή... Τελικά η τύχη, αυτή τη φορά, ήταν με το μέρος μας και καταφέραμε να παρευρεθούμε. Με την ψυχή στο στόμα βέβαια γιατί έπρεπε να επιστρέψουμε το συντομότερο στη μικρή αλλά τα καταφέραμε... και ήταν από τις ωραιότερες επιλογές που έχω κάνει!
Ότι και να πω είναι λίγο για την Μαρία που την γνώρισα επιτέλους από κοντά αλλά και για την γραφή της...! Γλυκιά, ευγενέστατη, ταπεινή, αληθινή και αξίζει τόσο όλο αυτόν τον κόσμο που ήρθε να την τιμήσει, όσο και χιλιάδες αναγνώστες που αξίζει να την διαβάσουν. Η γραφή της μοναδική, αληθινή σαν την ίδια, ζωντανή, βγαλμένη απ τις εμπειρίες της που όμως αγγίζουν απαλά αλλά βαθιά τις εμπειρίες όλων μας. Τα υπέροχα αλλά μετρημένα λόγια που ακούσαμε από τους συνεργάτες και τον εκδότη της, ήταν …

Happy...MindFul November!

Καλό Μήνα φίλοι μου! Εύχομαι να έχουμε έναν όμορφο Νοέμβρη που θα μας βάλει σιγά αλλά σταθερά και αισιόδοξα σε Χριστουγεννιάτικη Διάθεση!
Σκέφτηκα για αυτόν τον μήνα να παίξουμε ένα "παιχνίδι"!
Μπορεί να το ονομάζω έτσι όμως είναι από τα πιο δυνατά εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την προσωπική μας ενδυνάμωση! Ο καθένας με τον χρόνο του και για όσο του είναι εφικτό, σας προτείνω να προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο Ενσυνείδητοι (Mindful)! Τι σημαίνει αυτό άραγε;
Καθημερινά λειτουργούμε όλοι μας, λίγο ή πολύ, ως ρομπότ.....  Ακολουθούμε σταθερή ρουτίνα, κάνουμε μηχανικές κινήσεις, συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει, όσο και αν μερικές φορές το μυαλό μας πάει να σκεφτεί πιο δημιουργικά, επαναφέρουμε με τρομερή μαεστρία τον εαυτό μας στην "πραγματικότητα" (ποια πραγματικότητα άραγε;) και γενικότερα παραμένουμε στα δεδομένα και τις σταθερές μας μη τυχόν και βγούμε απ τη ζώνη ασφαλείας μας.... Οι ασκήσεις ενσυνειδητότητας μας βοηθούν να βιώσουμε…

Secret Santa swap 2017

5 Χρόνια Blogging...με Δώρο!

Δε...Δε Musical !