Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διαχείριση & Δια-χείριση

Ίσως ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα στη ζωή μας καθώς μεγαλώνουμε είναι ότι πρέπει να μάθουμε να είμαστε διαλλακτικοί, ευγενικοί και διπλωμάτες ακόμα και με ανθρώπους που δεν συμπαθούμε ή απλά δεν συμφωνούμε μαζί τους και δεν ταιριάζουμε.
Όσο είμαστε παιδιά έχουμε τους φίλους μας και όλα τα άλλα δεν υπάρχουν.
Καθαρή ειλικρίνεια, αφοπλιστική πολλές φορές αλλά αληθινή και πραγματικές σχέσεις.

Τι γίνεται όμως όταν μεγαλώσουμε και πρέπει θέλοντας και μη, να είμαστε καθώς πρέπει με όλους εκείνους που μας περιτριγυρίζουν και αποτελούν την καθημερινότητα μας;
Μακάρι να μπορούσαμε να συναναστρεφόμαστε μόνο με αυτούς που αγαπούμε και συμπαθούμε, όμως ας μην ξεχνάμε πως από όλων των ειδών τις σχέσεις βγαίνουμε κερδισμένοι και χάρη σε αυτό, χτίζουμε την προσωπικότητα μας.
Ο χειρισμός ή καλύτερα η διαχείριση καταστάσεων είναι βασικό κομμάτι της ανθρώπινης κοινωνίας και πάνω σε αυτό στηρίζεται και η ζωή μας. Δεν μπορούμε να συμπεριφερόμαστε σαν ζώα ούτε όμως να αφήνουμε να μας εκμεταλλεύονται...Θέλει τρόπο και χρόνο. Θέλει προσοχή να μη χάσεις το δίκιο σου, ψυχραιμία, εξυπνάδα και πάνω απ όλα θέλει μυαλό και λογική. Το συναίσθημα εκεί μας τα χαλάει λίγο...δεν είναι η ώρα του..
Κάθε κοινωνία, μικρή ή μεγάλη προϋποθέτει να προσπαθείς να συννενοείσαι και να έχεις τα ελάχιστα για την ομαλή συνεργασία σου με τους άλλους.
Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να ζούμε σε κοινωνίες, αλλιώς μόνοι μας θα ήμασταν αγρίμια. Πρέπει καλώς ή κακώς να κάνουμε πίσω τον αυθορμητισμό και παρορμητισμό μας και να βάζουμε μπροστά τη λογική και την συλλογική σκέψη.


http://www.keepcalmandcarryon.com
/creator/?shortcode=jhZdxxlX


Τα παραδείγματα είναι πολλά, όμως εγώ θα μιλήσω για τους "συγκατοίκους" μας...
Είναι πραγματικά τυχεροί όσοι μένουν σε αυτόνομο σπίτι.
Εμείς οι άλλοι όμως στις πολυκατοικίες τι πρέπει να κάνουμε για να συνεννοηθούμε με τους υπόλοιπους συγκάτοικους;
Και καλά, με ένα χαμόγελο και παίζοντας το λίγο χαζή κάτι μπορείς να αποφύγεις ή να ξεπεράσεις και δεν εννοώ να αποφύγεις τις υποχρεώσεις σου αλλά τις διάφορες μπηχτές και "ιδιαιτερότητες" του καθενός.
Πόσο όμως προσοχή χρειάζεται;
Ας μην ξεχνάμε πως με αυτούς τους ανθρώπους βλεπόμαστε καθημερινά, συναντιόμαστε και είναι καλό να μπορούμε να λέμε έστω μια καλημέρα, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τον ίδιο τον διαχειριστή...

Πως, λοιπόν, διαχειρίζεσαι τον Διαχειριστή;;;

Η μάλλον πως μπορείς να συνεννοηθείς σαν άνθρωπος για την ασφάλεια, την καθαριότητα και χίλια άλλα πράγματα που αφορούν το σπίτι σου με όλους τους υπόλοιπους που έχει ο καθένας την δική του άποψη και ισχυρογνωμοσύνη;
Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν πρόκειται για μικρή πολυκατοικία με λίγα διαμερίσματα για την οποία, ποτέ κανείς δεν ασχολήθηκε να βγάλει ένα στοιχειώδες καταστατικό ή έστω έναν κανονισμό βρε αδερφέ για να οριστούν βασικά δικαιώματα και υποχρεώσεις, να μοιραστούν οι δουλειές και να γίνονται όλα με την σειρά.

Φταίω εγώ που είμαι υπερβολικά οργανωτική, μήπως;

Νομίζω πως οπουδήποτε εμπλέκονται πολλοί, οφείλουμε από σεβασμό να έχουμε κανόνες και πάνω απ όλα να συνεννοούμαστε. Ακριβώς επειδή κανείς δεν είναι ίδιος με τους άλλους και ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο και τις δικές του φουρτούνες στο μυαλό, καλό είναι να υπάρχουν οι κανόνες οι οποίοι διέπουν την εκάστοτε κατάσταση και τους οποίους ακολουθούμε όλοι.

Εν πάση περιπτώσει, το πως θα χειριστούμε από μια όμορφη στιγμή μέχρι την δύσκολη και μη σωστή κατάσταση που θα προκύψει είναι μεγάλη υπόθεση και δύσκολη δουλειά.

Θέλει παιδεία και ευγένεια.
Θέλει να πεις και κανένα "δε βαριέσαι"...
Θέλει να κάνεις και τα στραβά μάτια!
...Και θέλει σοβαρή εκπαίδευση σε όλα τα παραπάνω...

Γιατί είπαμε: Δεν γεννηθήκαμε διπλωμάτες, αναγκαστήκαμε να γίνουμε...
Κ.



Σχόλια

  1. Α καλά άνοιξες τεράστιο θέμα! Εμείς έχουμε 4 ενοίκους (οροφοδιαμερίσματα) και έχουμε πέσει σε τραγικές περιπτώσεις.. Και ο πιο ήπιος με αυτούς χάνει την ψυχραιμία του! Δεν φταις που είσαι οργανωτική.. μη τρελαθούμε κιόλας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε καταλαβαίνω απόλυτα!
      Εύχομαι να συνεννοηθούμε...

      Διαγραφή
  2. Θέλει παιδεία! Όλα θέλουν παιδεία! Και να μαθαίνουμε από μικροί στη διαπραγμάτευση!
    Είναι τέχνη κι είναι κρίμα που δεν υπάρχει ως μάθημα!
    Καλό μήνα Κατερίνα μου!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως τα λες!
      Έπρεπε να διδάσκεται κανονικότατα γιατί κανείς δεν μας προετοιμάζει για την πραγματική ζωή εκεί έξω και την λόξα του καθενός...
      Καλό μήνα κοριτσάκι μου!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Θα χαρώ να διαβάσω τη δική σας Άποψη!

Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γενέθλια του Blog...με Δώρο!

Σήμερα έχουμε γενέθλια! 5 Χρόνια γιορτάζει το Blogόσπιτο μου :-) Μπορεί τα τελευταία δύο χρόνια να μην το τιμώ όπως θα ήθελα και του αρμόζει με τις αναρτήσεις μου, όμως όπως συμβαίνει πάντα με το σπίτι μας, έτσι και αυτό είναι εδώ ζωντανό γεμάτο αγάπη να δώσει και πάντα με ανοιχτές τις πόρτες του! Ξέρω, έχουμε χαθεί... Όλη η γνωστή γειτονιά μας τρέχει με χιλιάδες άλλες ασχολίες όμως αυτή είναι μια καλή γειτονιά με υπέροχους γείτονες που ακόμη και αν δεν συναντιόμαστε συχνά, ξέρουμε πως μπορούμε να πεταχτούμε δίπλα για μια Καλημέρα!
Ακόμη και όλους εσάς που δεν σας ξέρω αλλά βλέπω πως με παρακολουθείτε ακόμη και ας μην έχετε αφήσει ποτέ το σχόλιο σας, σας ευχαριστώ! Σας ευχαριστώ που έρχεστε και αφιερώνετε χρόνο να με διαβάσετε γιατί η παρουσία σας είναι πολύ σημαντική!

Διάλεξα σήμερα να σας μιλήσω για το τι είναι αυτό που κάνω. Θα έχετε καταλάβει ήδη από τις τελευταίες μου αναρτήσεις πως σας μιλώ για το Coaching. Τι είναι όμως το coaching και τι το κάνει τόσο σημαντικό;
Το Coaching ε…

Ιστορίες της διπλανής κρίσης, Παρουσίαση Βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη

Σήμερα έζησα μία από τις πιο ιδιαίτερες εμπειρίες μου. Μέρες τώρα είχα δει την ενημέρωση για την Παρουσίαση του πρωτότοκου βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη και είχα δηλώσει πως θα παρευρεθώ, αλλά όταν έχεις μικρό παιδί τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι τελεταία στιγμή... Τελικά η τύχη, αυτή τη φορά, ήταν με το μέρος μας και καταφέραμε να παρευρεθούμε. Με την ψυχή στο στόμα βέβαια γιατί έπρεπε να επιστρέψουμε το συντομότερο στη μικρή αλλά τα καταφέραμε... και ήταν από τις ωραιότερες επιλογές που έχω κάνει!
Ότι και να πω είναι λίγο για την Μαρία που την γνώρισα επιτέλους από κοντά αλλά και για την γραφή της...! Γλυκιά, ευγενέστατη, ταπεινή, αληθινή και αξίζει τόσο όλο αυτόν τον κόσμο που ήρθε να την τιμήσει, όσο και χιλιάδες αναγνώστες που αξίζει να την διαβάσουν. Η γραφή της μοναδική, αληθινή σαν την ίδια, ζωντανή, βγαλμένη απ τις εμπειρίες της που όμως αγγίζουν απαλά αλλά βαθιά τις εμπειρίες όλων μας. Τα υπέροχα αλλά μετρημένα λόγια που ακούσαμε από τους συνεργάτες και τον εκδότη της, ήταν …

Happy...MindFul November!

Καλό Μήνα φίλοι μου! Εύχομαι να έχουμε έναν όμορφο Νοέμβρη που θα μας βάλει σιγά αλλά σταθερά και αισιόδοξα σε Χριστουγεννιάτικη Διάθεση!
Σκέφτηκα για αυτόν τον μήνα να παίξουμε ένα "παιχνίδι"!
Μπορεί να το ονομάζω έτσι όμως είναι από τα πιο δυνατά εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την προσωπική μας ενδυνάμωση! Ο καθένας με τον χρόνο του και για όσο του είναι εφικτό, σας προτείνω να προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο Ενσυνείδητοι (Mindful)! Τι σημαίνει αυτό άραγε;
Καθημερινά λειτουργούμε όλοι μας, λίγο ή πολύ, ως ρομπότ.....  Ακολουθούμε σταθερή ρουτίνα, κάνουμε μηχανικές κινήσεις, συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει, όσο και αν μερικές φορές το μυαλό μας πάει να σκεφτεί πιο δημιουργικά, επαναφέρουμε με τρομερή μαεστρία τον εαυτό μας στην "πραγματικότητα" (ποια πραγματικότητα άραγε;) και γενικότερα παραμένουμε στα δεδομένα και τις σταθερές μας μη τυχόν και βγούμε απ τη ζώνη ασφαλείας μας.... Οι ασκήσεις ενσυνειδητότητας μας βοηθούν να βιώσουμε…

Secret Santa swap 2017

5 Χρόνια Blogging...με Δώρο!

Δε...Δε Musical !