Είμαι ένας άνθρωπος που όταν ξεκινάω κάτι θέλω να αφιερώνομαι σε αυτό και να το ολοκληρώνω...δεν μου αρέσει να αφήνω στη μέση τις δουλειές μου και μάλιστα να βρίσκω δικαιολογίες για αυτό...Αν δω πως δεν προλαβαίνω να κάνω κάτι, απλά δεν το κάνω..
Συνάντησα όμως την ιδέα της Lyriel από το biscoto για το Weekly Moodboard εδώ και όχι μόνο δεν με άφησε αδιάφορη αλλά μάλιστα με ενθουσίασε!
Θα βάλω, λοιπόν, τα δυνατά μου για να μπορέσω να αντεπεξέλθω στην πρόκληση!
Αυτή την εβδομάδα θα την έλεγα λιγάκι περίεργη, λιγάκι μπερδεμένη, λιγάκι μπάχαλο... :-)
Το πολύ καλό και θετικό είναι πως επιτέλους ξεκίνησα γυμναστήριο και κοιτάω και λίγο τον εαυτό μου. Ήταν, βέβαια, και ένας τρόπος να ξεσπάσω την ένταση των ημερών...
Το χαμόγελο, όμως, ποτέ δεν λείπει...
Κατά τα άλλα, πολύ δουλειά μέχρι αργά και πολύ σκέψη και ψάξιμο για το blog μου...
Ένα καλό που έχει γίνει με την απασχόληση μου στο blog και το pinterest είναι πως δεν ασχολούμαι πλέον και πολύ με το facebook...καιρός ήτανε..!
Ορίστε, λοιπόν, η εβδομάδα μου, σε εικόνες...!
Εντάξει, στο τέλος το 'ριξα λίγο έξω με τα τηγανητά αυγουλάκια... :-)
Είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι που στο άκουσμα την λέξης ταξίδι, δεν πετούν την σκούφια τους...
Και ποιος δεν θα τα παράταγε επιτόπου όλα για να φύγει έστω ένα weekend;!
Ταξίδια μπορείς να κάνεις με πολλούς τρόπους...Μπορείς να ταξιδέψεις με όλα τα γνωστά μέσα αλλά μπορείς να ταξιδέψεις και με μια εικόνα, μια μυρωδιά, ένα άκουσμα...μπορείς να ταξιδέψεις με το μυαλό! Πολλές φορές ακολουθώ αυτή την μέθοδο, όταν δεν μπορώ να αποδράσω διαφορετικά...
Cape Town, South Africa - http://www.flickr.com/photos/brusil1/
Λένε, πως όποιος ανήκει στο ζώδιο του Τοξότη, τρελαίνεται για ταξίδια και δεν μπορεί χωρίς έστω μια απόδραση μια στο τόσο....Δεν ξέρω αν είναι αυτός ο λόγος πάντως η αλήθεια είναι πως έτσι και μου πεις πως κάπου κανόνισες να πάμε, έχω κατεβάσει ρολά, έχω φτιάξει τρεις βαλίτσες, έχω μπει στο αμάξι και σε περιμένω με αναμμένη την μηχανή να εξαφανιστούμε..!
http://pinterest.com/ashleymaewright/
Ταξιδεύοντας γνωρίζεις νέες κουλτούρες, πολιτισμούς, συνήθειες, προσωπικότητες, μέρη, καιρικά φαινόμενα (εδώ στην Ελλάδα είμαστε ευνοημένοι απ τον καιρό).
Εγώ τουλάχιστον που παρατηρώ ανθρώπους, βλέπω πως κινούνται, τι ομοιότητες έχουν με τους Έλληνες, τι διαφορές...επισκέπτομαι μουσεία και αξιοθέατα, προσπαθώ να απορροφήσω όσο γίνεται περισσότερες πληροφορίες...!
Casa Batllo, Spain - http://pinterest.com/SanyaJanice/
Αλλά και στα εσωτερικά ταξιδάκια...Προσωπικά πιστεύω πως δεν υπάρχει ωραιότερο μέρος απ την Ελλάδα! Οι ομορφιές και οι εναλλαγές τοπίων, χρωμάτων και οσμών που συναντάς στην Ελλάδα, δεν τα βρίσκεις πουθενά στον κόσμο! Οι θάλασσες, ο ήλιος, τα βοτάνια, οι γεύσεις, ο ουρανός, οι άνθρωποι...μόνο εδώ! Είμαστε ένας ευλογημένος τόπος!
http://pinterest.com/reineog/
Aigina
Kastelorizo - http://pinterest.com/001sasha/
Halki -http://www.flickr.com/photos/mary_73/3047885797/
Στο ταξίδι χαλαρώνεις, μαθαίνεις, εμπνέεσαι, ξεχνιέσαι, ανοίγεις το μυαλό σου και ηρεμείς την ψυχή σου!
Είναι ένα ωραιότατο διάλειμμα όταν έχεις μπουχτίσει και έχεις κουραστεί απ την καθημερινότητα...
Είναι μια διέξοδος όταν δεν μπορείς άλλο να σκεφτείς και να λειτουργήσεις...
Είναι μια τονωτική ένεση...
Είναι το κάτι άλλο!
Για μένα, το να μπορώ να πραγματοποιώ έστω και μια μονοήμερη κάπου κάπου είναι πολύ σημαντικό τόσο για το μυαλό όσο και για την ψυχή και το σώμα μου!
Όταν είχα γράψει εδώ την ανάρτηση για τις δύο μεγάλες θεατρικές παραγωγές που παρουσιάζονται φέτος στην Αθήνα, σας είχα πει πως έχω σκοπό να τις παρακολουθήσω και σας υποσχέθηκα τα σχόλια μου.
Όσον αφορά το Σικάγο, τελικά δεν κατάφερα να πάω αλλά...γενικά ακούστηκαν αρκετές άσχημες κριτικές...
Στο Fame όμως πήγα!
Έχω ξανά αναφερθεί στο ότι ο χορός είναι η ζωή μου...καρδιοχτυπούσα λοιπόν, σαν κοριτσάκι μέχρι να πάρω τα εισιτήρια στα χέρια μου και να ξεκινήσει το έργο..!
Ήθελα καιρό επίσης να επισκεφτώ τον "Ελληνικό Κόσμο" γιατί πάντα διοργανώνει πολύ ενδιαφέρουσες προβολές, εκθέσεις κτλ. οπότε θα σας πω αρχικά πως οι εντυπώσεις μου από το κτίριο και την αίθουσα ήταν πολύ καλές! Άνετη και αρκετά αμφιθεατρική αίθουσα ούτως ώστε καμιά θέση να μην είναι αδικημένη.
Ξεκινάει το έργο, λοιπόν...
Αυτό που έχω να τονίσω είναι πως πραγματικά όλοι μα όλοι οι συμμετέχοντες είχαν εκπληκτικές φωνές! Για το συγκεκριμένο έργο, πιστεύω πως αυτό ήταν το πιο σημαντικό γιατί το να μην παίξεις πολύ καλά ή να μην τεντώσεις τελείως το πόδι σου στο χορό, μπορούν να καλυφθούν, η κακή φωνή δεν καλύπτεται!
Ήθελα να δώσω συγχαρητήρια σε αρκετά παιδιά μετά την παράσταση αλλά έπρεπε να περιμένω σε μια μεγάλη ουρά από πιτσιρίκια και γονείς για να μου γράψουν αυτόγραφο....όπως καταλαβαίνετε δεν με ενδιέφερε κάτι τέτοιο, οπότε έφυγα και θα τους δώσω τα συγχαρητήρια μου από εδώ.
Καταρχήν τα συγχαρητήρια μου στην Θέμις Μαρσέλλου για την σκηνοθεσία της!
και πάμε...
Θα ξεκινήσω με την κοπέλα που σε εμένα τουλάχιστον έκανε την ανατροπή, πρόκειται για την Άννα Φιλιππάκη η οποία στη αρχή, θα το πω, μου πέρασε αδιάφορη...και μόλις τραγούδησε και αμέσως μετά μόλις ερμήνευσε τον ρόλο της, έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Ίσως να ήταν και η μόνη ερμηνεία που με έκανε να την πιστέψω και με συγκίνησε.
Θα συνεχίσω με την φοβερή Αλέκα Κανελλίδου η οποία όταν τραγούδησε, αισθάνθηκα πως είχα κάνει focus μόνο πάνω της και δεν υπήρχε τίποτα άλλο γύρω μου.
Πολλά Πολλά Μπράβο στους:
Κωνσταντίνο Λάγκο, ο οποίος είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός και έκανε εξαιρετική προσπάθεια στο τραγούδι και τον χορό.
Στον Ησαΐα Ματιάμπα του οποίου λατρεύω την φωνή και την φυσιογνωμία και αντεπεξήλθε φοβερά στην υποκριτική και τον χορό.
Στην Demy που πραγματικά είναι Φωνάρα η κοπέλα! Αυτό θα πει ταλέντο και ήταν σε όλα αξιοπρεπέστατη.
Στον Χρήστο Ζαν Μπατιστ (με τον οποίο έχουμε γνωριστεί πολυυυ παλιά και δεν θα το θυμάται) για τον χορό του πρώτα απ όλα, για την υποκριτική αλλά και το τραγούδι του.
Στην Νάντια Μπουλέ, που την άκουσα πρώτη φορά live και ομολογώ πως έχει εκπληκτική φωνή, λυπάμαι όμως που δεν μου άρεσε σε κάτι άλλο.
Στον Ιάσονα Γουάστωρ για το χιούμορ και την υποκριτική του....και τα ντραμς του φυσικά!
Στον Βασίλη Αξιώτη για την μ ο ν α δ ι κ ή του φωνή και
από τους χορευτές που ήταν όλοι αρκετά καλοί, πολλά μπράβο ιδιαίτερα στον Σεργκέι Γκρισένκο γιατί έχουμε χορέψει μια φορά μαζί και την κατέχει την τέχνη του!
Όλοι, ακόμα και εκείνους που δεν αναφέρω , ήταν πολύ καλοί!
Τέλος, να μην ξεχάσω την οκταμελή ζωντανή ορχήστρα η οποία μας ενθουσίασε!
Το σημαντικό είναι πως το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό, φύγαμε ευχαριστημένοι που είδαμε μια καλή παράσταση, αποτελούμενη από νέους συντελεστές με το σιγοντάρισμα και την πολύτιμη βοήθεια των έμπειρων επαγγελματιών του χώρου, που όχι μόνο δεν καπάκωσαν τα νέα ταλέντα αλλά μάλιστα τα ανέδειξαν και τα έβαλαν μπροστά, πράγμα που μου δείχνει τι πάει να πει να μην είσαι κομπλεξικός.
Όλοι έδειξαν πως έχουν δουλέψει πολύ και γουστάρουν πραγματικά αυτό που κάνουν!
Δεν είδα κάποιον να βαριέται, δεν είδα κάποιον να μην είναι "εκεί".
Επίσης μου έκανε φοβερή εντύπωση ότι αρκετά παιδιά ήταν εντελώς άγνωστα στο ευρύ κοινό και έτσι τους δόθηκε η ευκαιρία να γίνουν μέρος μιας μεγάλης προσπάθειας και παραγωγής!
Πολύ χάρηκα ιδιαίτερα με αυτά τα παιδιά!
Θα ομολογήσω, πως έφυγα με μια μικρή στεναχώρια, για μένα που τελευταία παράσταση που έδωσα ήταν το 2008. Με φαντάστηκα εκεί πάνω, όπως θα έκανε ο καθένας, πιστεύω, που αγαπά αυτή την τέχνη και δίνω μια υπόσχεση σε εμένα να χορέψω σύντομα ξανά.
Το musical για να μπορέσεις να το παρακολουθήσεις, πρέπει να σου αρέσει ή να έχεις κάποια σχέση με μία από τις τρεις τέχνες που εκφράζει γιατί αλλιώς βαριέσαι...
Στη συγκεκριμένη όμως παράσταση, νομίζω, πως ακόμα και καμία σχέση να μην έχεις, δύσκολα θα βαρεθείς.
Να πάτε...! Να πάτε γιατί είναι μια καλή παράσταση από νέους και ταλαντούχους ανθρώπους οι οποίοι χρειάζονται την υποστήριξη μας για να συνεχίζουν να γίνονται τέτοιες δουλειές στην χώρα μας!
Από ότι είδα έρχεται και στην Θεσσαλονίκη στις 24/02 για δύο μόνο παραστάσεις!
Πόνος σωματικός. πόνος ψυχικός, πόνος του μυαλού..
Τι κάνεις όταν πονάς;
Κάτι κάνεις...δεν αφήνεις τον πόνο να σε κατασπαράξει...ακόμα και αν στην αρχή πελαγώνεις, μπερδεύεσαι, κολλάς...μετά κάτι παίρνεις για τον πόνο.
Παίρνεις φάρμακο, παίρνεις τον γιατρό, παίρνεις την γνώμη άλλων, παίρνεις αποφάσεις...ανάλογα τι πόνος είναι..
Τι κάνεις όμως όταν κάποιος άλλος πονά;
Τι κάνεις για τον πόνο του άλλου;
Πως βοηθάς;
Βοηθάς...;
Τον εαυτό μας έχουμε μάθει να τον προστατεύουμε, εξάλλου το ένστικτο της αυτοσυντήρησης δεν μας αφήνει...για τους άλλους, όμως;
Κάνουμε ότι δεν βλέπουμε; ότι δεν ακούμε; ότι δεν νιώθουμε;
Μην πελαγώνεις, μην μπερδεύεσαι, μην κολλάς...!
Υπάρχει κάτι...κάτι μικρό που μπορείς να προσφέρεις και να βοηθήσεις Πολύ!
Δέχτηκα την πρόκληση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα να μεταφέρω και να εκφράσω μέσω του Blog μου την μεγάλη τους και σπουδαία καμπάνια. Μια εξαιρετική ιδέα και πρωτοβουλία που χωρίς την αφιλοκερδή συνεισφορά όλων των εμπλεκομένων, δεν θα είχε αυτό το φοβερό αποτέλεσμα!
Στην αρχή, ομολογώ πως δεν καταλάβαινα το νόημα των σποτ που έβλεπα και άκουγα, μετά όμως ήρθε η αποκάλυψη...
Αγοράζω καραμέλες και βοηθώ κάποιον να γίνει καλά, κάποιον που δεν μπορεί να πάει στον γιατρό, που δεν έχει χρήματα για φάρμακα, βοηθώ κάποιον να επιβιώσει...συμβάλλω στο να σωθεί κάποιος άνθρωπος....!
Εγώ τις παίρνω, κάποιοι άλλοι σταματούν να πονάνε..!
Μα, ήταν τόσο εύκολο;
Κι όμως είναι!
Παστίλιες Για τον Πόνο το Άλλου, λοιπόν...!
Πρόκειται για καραμέλες υψηλής ποιότητας με θυμάρι και μέλι που διατίθενται αποκλειστικά από τα φαρμακεία τα οποία συμμετέχουν επίσης αφιλοκερδώς.
Το μότο τους είναι πως με μία μικρή συνεισφορά από μέρους μας - Μόνο 1,60€ το κουτάκι - μπορούμε να κάνουμε ένα μεγάλο Καλό σε όλους τους συνανθρώπους μας που δεν μπορούν να έχουν υγειονομική περίθαλψη που είναι κρίσιμη για την επιβίωση τους.
Το 1 ευρώ πάει απευθείας στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.
Javier Bardem_σPablo Almansa
Όπως αναφέρει και ο Javier Bardem σε σχετική του συνέντευξη : "Παστίλιες για τον πόνο του άλλου”, οι Γιατροί μάς εξοικειώνουν με πολύ
απλό τρόπο με τη σύνθετη πραγματικότητα των "ξεχασμένων" ασθενών......ο καθένας στο μέτρο των δυνατοτήτων του αλλά και ως
μέρος μιας συλλογικής προσπάθειας- είναι από μόνη της ικανή να φέρει
"συμπτώματα" πόνου για τον άλλο και στην Ελλάδα. Οι Παστίλιες όχι
μόνο είναι ανακουφιστικές γι' αυτά τα "συμπτώματα" αλλά και
καθησυχαστικές, εφόσον με μια τόσο εύκολη κίνηση - όσο το να πάμε στο φαρμακείο
και να αγοράσουμε Παστίλιες- μπορούμε όλοι
να βοηθήσουμε με τρόπο άμεσο".
Σας προκαλώ, λοιπόν...και σας προσκαλώ φίλοι μου bloggers να δεχτείτε με την σειρά σας αυτή την πρόκληση να μεταδώσουμε το μήνυμα όσο πιο δυνατά μπορούμε μέσα από τα blogs μας!
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ξεκίνησαν μια σπουδαία καμπάνια και τώρα χρειάζονται την βοήθεια μας να την μεταδώσουμε ο καθένας με τον τρόπο του και να βοηθήσουμε έτσι ακόμη παραπάνω!
Καταρχήν, τρέξτε στο φαρμακείο και αγοράστε Παστίλιες για τον Πόνο του Άλλου
